تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3336

مساهمون:

ص٣٣٣٦

مشترو

(
moctru
) ا . پ . نوعى از مازريون .

مشترى

(
moctar
) ص . ع . خريده شده .

مشترى

(
moctari
) ا . ع . خرنده . و نام ستارهء برجيس . و نام مرغى .

مشترى

(
moctari
) ا . پ . مأخوذ از تازى - خرنده و آنكه چيزى مىخرد و خريدار . و نام ستارهء برجيس كه آن را ستارهء برو و خسپى و زاوش و زواش و زوش و فروزد و مژد و آورسر و هورمز و هورمزد و سعد اكبر و قاضى فلك نيز گويند . و باصطلاح اهل كيميا ارزيز .

مشت‌زن

(
moct - zan
) ص . پ . آنكه با مشت مىزند و صدمه و آسيب مىرساند .

مشت‌زن

(
moct - zan
) ا . پ . كشتىگير و پهلوانى كه در كشتى گرفتن مشت مىزند .

مشت‌زنى

(
moct - zani
) ا . پ . با مشت زدن كشتىگير .

مشت سنگ

(
moct - sang
) ا . پ . فلاخن و دوراندازى .

مشتعل

(
mocta'el
) ص . پ . مأخوذ از تازى - برافروخته و شعله‌زن و زبانه كش و روشن .

مشتغر

(
moctaqer
) ص . ع . دور رفتهء در بيابان . و متكبر . و زبردست . و متعدد و بسيار فراوان كه قدر آن معلوم نباشد . و حساب بسيار . و فراخ . و كار مشتبه و مشكل و دشوار .

مشتغل

(
moctaqal
) و (
moc -
) (
taqel
) ص . ع . با كار و مشغول .

مشتغل

(
moctaqel
) ص . پ . مأخوذ از تازى - مشغول شونده و روى گرداننده .

مشتفشار

(
moct - afc r
) ص . پ . طلاى دست افشار . و شراب پيش‌رس .

مشتفى

(
moctafi
) ص . ع . ناقه و داراى نقاهت و به شدهء از بيمارى .

مشتق

(
moctaqq
) ص . ع . كلمهء گرفته شدهء از كلمهء ديگر .

مشتق

(
moctaq
) و (
moctaqq
) ص . پ . مأخوذ از تازى - بيرون آمده و صادر گشته . و متفرع شده . و اسم مشتق : اسمى كه از كلمهء ديگر گرفته شده باشد . و اسم غير مشتق : اسم جامد و اسم اصلى .

مشتقق

(
moctaqeq
) ص . ع . آنكه مىگيرد اسمى را از كلمهء ديگر . و آنكه نيمهء چيزى را مىگيرد . و ستيزه‌كننده و غوغاكننده و فتنه انگيزاننده .

مشتكرة

(
moctakerat
) ا . ع . باد تند و سخت .

مشتكل

(
moctakel
) ص . ع . كار مشتبه و مشكل .

مشتكى

(
moctak
) ص . ع . هر چيز كه از آن شكايت كنند و گله نمايند . و گمان برده شده . و متهم .

مشتكى

(
moctaki
) ص . ع . رنج ديده و شكايت‌كنندهء از رنج و آزار . و گله كننده .

مشتم

(
moctamm
) ا . ع . شير بيشهء غضبناك و خشمگين .

مشتمال

(
moct - m l
) ا . پ . مالش با دست . و مشتمال دادن و يا مشتمال كردن : با دست ماليدن .

مشتمة

(
mactamat
) و (
mactomat
) م . ع . شتم شتما و مشتمة و مشتمة . ر . شتم .

مشتمر

(
moctamer
) ص . ع . با جد و جهد و سعىكننده . و زحمت كشنده .

مشتمل

(
moctamel
) ص . ع . آنكه در بر مىگيرد و احاطه مىكند و مىگنجاند . و آنكه جامه در خود مىپيچد .

مشتمل

(
moctamel
) ص . پ . مأخوذ از تازى - دربرگيرنده و احاطه‌كننده .

مشتن

(
moctan
) ف م . پ . ماليدن خواه دست بر چيزى بمالند و يا چيزى را بر چيز ديگر .

مشتنگ

(
moctang
) ا . پ . دزد و راهزن . و مفلس و دست‌تنگ .

مشتو

(
moctu
) ا . پ . نام گلى (
gol
) سرخ رنك و يا گلى (
gel
) سرخ رنك .

مشتواره

(
moct - v re
) ا . پ . رندهء درودگران كه بدان چوب و تخته تراشند . و يك مشت از هر چيزى . و يكدسته از هر چيزى . و يكدسته از شالى و يا گندم و يا جو درو كرده كه با چيزى بسته در دست گيرند .

مشتور

(
mactur
) ص . ع . كسى كه پلك چشم وى سست و برگشته باشد .

مشتوم

(
mactum
) و

مشتومة

(
mactumat
) ص . ع . دشنام داده شده .

مشتوى

(
moctav
) ا . ع . جاى بريان كردن و پختن .

مشته

(
macte
) ا . پ . فروش چيزى به مكر و حيله و نيرنك و فريب .

مشته

(
mocteh
) ا . پ . دستهء هر چيزى مانند كارد و خنجر و تيشه و جز آن . و ابزارى چوبين كه ندافان و حلاجان برزه كمان زنند تا پنبه حلاجى شود . و ابزارى از برنج و يا فولاد كه كفش‌دوزان چرم را بدان گوبند .

مشتهر

(
moctahar
) و (
moc -
) (
taher
) ص . ع . مشهور كرده شده . و اعلان شده . و طلبيده شده . و ناميده شده . و مشهور و معروف .

مشتهر

(
moctaher
) ص . ع . آنكه مشهور مىكند و شهرت مىدهد . و اعلان مىكند .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3336 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )