از تازى - كوزهء آبخورى و هر ظرفى كه بدان آب خورند .
مشرة
(
macrat
) ا - ص . ع . برگى مانا به برگ خرمابن كه از بيخ درخت عضاه و جز آن برآيد . و شاخهء تازهء نو برآمده پيش از آنكه رنك گيرد و درشت گردد . و جامه و پوشاك . و هر برگى پيش از آنكه منشعب گردد .
و نام مرغى . و اذن حشرة مشرة :
گوش نازك خوشنما . و امراة مشرة الاعضاء : زنى كه اندام وى تازه و ممتلى باشد .
مشرة
(
macrat
) و (
macarat
) ا . ع . ما احسن مشرة الارض : چه بسيار نيكو است روى اين زمين و گياه آن .
و كذلك : ما احسن مشرة الارض .
مشرج
(
mocarraj
) ص . ع .
خريطهء بند بسته .
مشرجع
(
mocarja '
) و
مشرجعة
(
mocarja'at
) ص . ع . دراز كرده شده .
و مطرقة مشرجعة : خايسك آهنگرى دراز و بىپهلو .
مشرح
(
macrah
) ا . ع . فرج زن .
مشرح
(
mecrah
) ا . ع . نام شخصى .
مشرح
(
mocarrah
) ص . ع .
گوشت كفانيده .
مشرح
(
mocarreh
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كسى كه تشريح مىكند .
مشرر
(
mocarrar
) ص . ع .
گوشت در آفتاب خشك كرده .
مشرز
(
mocarraz
) ا . ع . مأخوذ از شيرازهء فارسى - هر چيزى كه بعض آن را به بعضى ديگر بسته و كنارهاى آن را شيرازه زنند و بهم منضم كنند .
مشرس
(
mocres
) ص . ع . كسى كه داراى شترانى باشد كه گياه شرس مىچرند .
مشرسة
(
mocresat
) ص . ع .
ارض مشرسة : زمينى كه داراى گياه شرس باشد .
مشرسفة
(
mocarsafat
) ص . ع .
شاة مشرسفة : گوسپندى كه پهلوهاى آن تا سر استخوان پهلويش سپيد باشد .
مشرشر
(
mocarcer
) ا . ع .
شير بيشه .
مشرط
(
mecrat
) ا . ع . نيشتر .
مشرطح
(
mocarteh
) و (
mo -
) (
cartah
) ا . ع . روندهء در شهرها و سياح .
مشرع
(
mocra '
) ص . ع . نيزهء راست كرده و نوكدار .
مشرعة
(
macra'at
) و (
macro -
) (
at
) ا . ع . جاى به آب در آمدن . و جائى كه ستوران آب مىخورند . ج : مشارع .
مشرعة
(
mocra'at
) ص . ع .
رماح مشرعة : نيزههاى راست كرده شدهء بسوى كسى .
مشرف
(
macraf
) ا . ع . بلندى زمين .
و جاى بلند . ج . مشارف .
مشرف
(
mocraf
) ا . ع . منار و برج .
و هر منظرى كه بر بلندى باشد .
مشرف
(
mocref
) ص . ع . نزديك و و بالا برآمده . و از بالا به زير نگرنده . و افراشته و بلند و رفيع . و كسى كه سرافرازى مىكند و مهربانى مىنمايد . و جبل مشرف : كوه بلند و نمايان . و قبر مشرف : گور بلند كه بسنك و مانند آن بنا شده باشد و هو منهى عنه .
مشرف
(
mocref
) ا . ع . نام كوهى .
مشرف
(
mocref
) ا - ص . پ .
مأخوذ از تازى - بلند و سركوب و افراخته شده . و بلند برآمده . و نمايان . و مفتش و ديده . و و ناظر و نگرنده و بيننده . و صاحب منصبى در خزانه كه تصديق مىكند درستى حساب را . و مشرف بودن : سركوب بودن . و بلند و نمايان بودن . و ديدهور بودن .
مشرف
(
mocarraf
) ص . ع .
بزرك .
مشرف
(
mocarraf
) م ف . پ .
مأخوذ از تازى - سرافرازى دهنده . و بزرگى دهنده . و سرافراز . و مشرف ساختن و يا مشرف كردن : سرافراز كردن . و سرافرازى دادن . و مشرف شدن : سرافراز شدن .
مشرفة
(
macrafat
) ا . ع . بلندى زمين . و جاى بلند . ج : مشارف .
مشرفى
(
macrafiyy
) و (
macre -
) (
fiyy
) ص . ع . منسوب به مشارف الشام .
مشرفية
(
macrafiyyat
) ص . ع .
سيوف مشرفية : شمشيرهائى كه در مشارف شام مىسازند .
مشرق
(
macraq
) ا . ع . بمعنى مشرق و برآمد نگاه آفتاب ( ولى كمتر استعمال مىشود ) .
مشرق
(
macreq
) ا . ع . برآمد نگاه آفتاب ضد مغرب . ج : مشارق .
مشرق
(
macreq
) ا . پ . مأخوذ از تازى - باختر و آن طرف از چهار طرف افق كه آفتاب برميآيد و طلوع مىكند . و مشرق گشاده زال زر و يا مشرق گشاده بالزر : صبح دميده و آفتاب برآمده .
مشرق
(
mocreq
) ص . ع . روشن و تابان .
مشرق
(
mocarraq
) ا - ص . ع .
گوشت خشك شدهء در آفتاب . و جامهء سرخ رنك .
و قلعهء گچاندود . و مسجد خيف . و بازار طائف .
و نمازگاه . و منه : اين منزل المشرق اى مكان الصلاة .