مرد خشمگين .
مشخ
(
macx
) ا . پ . دستور و دستور العمل مشق و نوشتن خط و ديگر كارها .
و ورزش . و دستور العمل حركت سپاهيان .
مشخش
(
macaxc
) پ . كلمهء نهى يعنى نلغز و نلخش .
مشخص
(
mocaxxas
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - معين و محقق . و معين شده و محقق شده و قرار داده شده . و معهود و عهد كرده شده . و مشخص كردن : محقق كردن .
مشخص
(
mocaxxas
) ا . پ .
ماخوذ از تازى - تاوان و جريمانه .
مشخل
(
mecxal
) و
مشخلة
(
mecxalat
) ا . ع . پالونه و ترش پالا .
مشخلبة
(
mocaxlabat
) ا . ع .
بلغت عراق : مهرهء سپيد مانا مرواريد . و زيورى كه از ليف خرما و مهره سازند . و نيز دخترى كه داراى اين زيور باشد .
مشخنه
(
mocaxne
) ا . پ . نوعى از حلوا .
مشخوص
(
macxus
) ص . ع .
آشفته و مضطرب و پريشان و بىآرام .
مشخئن
(
mocxa'enn
) ص . ع .
خشمگين و غضبناك لغة فى المشحئن .
مشدح
(
macdah
) ا . ع .
لرج زن .
مشدخ
(
mecdax
) ا . ع . آلتى كه بدان شدخ وارد مىآيد . و آلت شكستن .
مشدخ
(
mocaddax
) ا - ص . ع .
غورهء خرما كه در ظرفى تر نهند تا شكسته شود .
و بريد نگاه از گردن . و مرد بريده گردن و نيك شكسته سر . و رأس مشدخ : سر نيك شكسته .
مشدخة
(
mecdaxat
) ا . ع . آلت شكستن . و آلتى كه بدان شدخ وارد مىآيد .
مشدخة
(
mocaddaxat
) ص .
ع . رؤس مشدخة : سرهاى نيك شكسته .
مشدد
(
mocaddad
) ص . ع . قوت داده شده . و توانا كرده شده . و به ديگرى بسته شده . و حرف مشدد : حرفى كه داراى تشديد باشد .
مشدد
(
mocaddad
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - حرفى كه داراى تشديد باشد .
مشدن
(
mocden
) ا . ع . ماده آهوئى كه بچهاش قوت گرفته باشد . ج : مشادن و مشادين .
مشدود
(
macdud
) ص . ع . بسته شده و بند شده . و بند كرده شده .
مشدونة
(
macdunat
) ا . ع .
دختر نوجوان .
مشدوه
(
macduh
) ص . ع .
بى خود و سرگشته . و بازداشته شده .
مشذب
(
meczab
) ا . ع . داسى كه بدان خشاوه كنند . ج : مشاذب .
مشذب
(
mocazzab
) ا . ع . درخت خشاوه كرده . و خرمابن دراز . و اسب دراز خلقت . و مرد نيك دراز بالاى نيكخوى .
و فى نعته صلى اللّه عليه و آله : اقصر من المشذب .
مشر
(
mecr
) ص . ع . رجل مشر :
ص . ع . مرد نيك سرخ . و بنو المشر :
نام بطنى از تازيان .
مشر
(
macr
) م . ع . مشر الشئ مشرا ( از باب نصر ) : ظاهر كرد آن چيز را .
مشر
(
macar
) ا . ع . مرد خرامان بناز . و اذهبه مشرا : دشنام داد او را و هجو كرد و دشنام شنوانيد او را .
مشر
(
macar
) م . ع . مشر الشجر مشرا ( از باب سمع ) : برك و شاخ برآورد آن درخت . و مشر الرجل : خرامان رفت آن مرد و تكبر كرد .
مشر
(
macer
) ص . ع . خرامان بناز و متكبر .
مشراص
(
mecr s
) ا . ع . آهنى سر كج كه در ميان شانههاى خر زنند و بخلانند تا تند رود .
مشراط
(
mecr t
) ا . ع . نيشتر .
و اول هر چيزى . و ساز و ساختگى كار . ج :
مشاريط . يق : اخذ للامر مشاريطه .
مشراق
(
mecr q
) ا . ع . آفتابگاه .
مشرب
(
macrab
) ا . ع . جاى آب خوردن و موضعى كه مردمان از آن آب مىخورند .
ج : مشارب . و آب .
مشرب
(
macrab
) م . ع . شرب شربا و شربا و شربا و مشربا و تشرابا . ر . شرب (
carb
) و (
cerb
) و (
corb
) .
مشرب
(
macrab
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مذهب و دين و آئين . و روش و طريقه .
و خوى و طبيعت و سرشت و سيرت و مزاج .
و بد مشرب : بدخوى . و خوش مشرب : خوشخوى . و لطيف مشرب :
خوش طبع و متواضع .
مشرب
(
mocarrab
) ص . ع .
آميخته . و نيك رنك گرفته . و حروف مشرب : عبارتند از ر و ز و ض و ظ و ذ .
مشربة
(
macrabat
) ا . ع . آب خور و جاى آب خوردن و موضعى كه مردمان از آن آب مىخورند . ج : مشارب .
مشربة
(
macrabat
) و (
macrobat
) ا . ع . زمين نرم هميشه گياه . و دريچه و برواره . و پيش دالان . و يك مشت آب . ج :
مشارب .
مشربة
(
mecrabat
) ا . ع . كوزهء آب و آنچه بدان آب خورند .
مشربه
(
macrebe
) ا . پ . مأخوذ