ج : مساعى .
مسعار
(
mes ' r
) ا . ع . فروزينهء آتش .
و آتش كاو . ج : مساعير . و برانگيزندهء جنك .
مسعسام
(
mes ' m
) و (
mos ' -
) (
mm
) ص . ع . سيل مسعام : توجبهء شتاب و تيزرو . و كذلك : سيل مسعام .
مسعب
(
mosa''ab
) ص . ع .
جايز و روا .
مسعد
(
mas'ad
) ا . ع . درجه و رتبهء سعادت و اقبال . ج : مساعد .
مسعد
(
mos'ed
) ا . ع . نيكبخت گرداننده .
مسعر
(
mas'ar
) و (
mos'or
) ا . ع . مسعر البعير : جاى باريك از دم شتر . و كذلك : مسعر البعير . ج :
مساعر .
مسعر
(
mas'ar
) ا . ع . زير بغل و بالاى ران شتران . ج : مساعر .
مسعر
(
mes'ar
) ا . ع . آتش كاو آهنين . و فروزينهء آتش . ج : مساعر و مساعير .
و دراز و دراز گردن . و سخت . و درشت . و اسبى كه پايها متفرق اندازد و اينجا آنجا زند و صبر نكند . و انه لمسعر حرب :
او برانگيزاننده و گرمكنندهء جنك است .
مسعر
(
mos'ar
) ص . ع . برقرار و ثابت . و نرخ نهاده .
مسعر
(
mos'er
) ص . ع .
برانگيزندهء جنك .
مسعر
(
mosa''ar
) ص . ع . مأخوذ از تازى - نرخ نهاده و قيمت تعيين شده .
مسعر
(
mosa''er
) ا . ع . حاكم و متصرف در كارها .
مسعط
(
mes'at
) و (
mos'ot
) ا . ع . دارودان كه بدان دارو در بينى ريزند .
مسعل
(
mas'al
) ا . ع . حلق .
مسعن
(
mosa''an
) ا . ع . دول بزرك كه از دو چرم سازند .
مسعود
(
mas'ud
) ص . ص .
نيكبخت كرده شده . يق : اسعده الله فهو مسعود و لا يقال مسعد كانهم استغنوا عنه بمسعود .
مسعود
(
mas'ud
) ا - ص . پ .
مأخوذ از تازى - سعادتمند و نيكبخت و مبارك و خجسته و فيروز و ميمون و فرخنده . و از اعلام است . و سلطان مسعود : پور سلطان محمود پنجمين پادشاه از سلسلهء غزنويان از سال 421 هجرى تا 432 پادشاهى كرد . و سلطان مسعود : پور سلطان محمد پسرزادهء ملكشاه نهمين پادشاه از سلسلهء سلجوقيان از 526 هجرى تا 547 پادشاهى كرد .
مسعودى
(
mas'udi
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - نيكبختى و سعادتمندى و ميمنت .
مسعور
(
mas'ur
) ص . ع .
رجل مسعور : مردى كه ويرا باد سموم زده باشد .
مسعور
(
mas'ur
) ا . ع . حريص و آزمند طعام . و پر شكم . و ديوانه . و تشنه .
مسعورة
(
mas'urat
) ص . ع .
ناقة مسعورة : ماده شتر ديوانه .
مسعوع
(
mas'u '
) ص . ع .
طعام مسعوع : گندم زنك زده كه بآفت زنگار فاسد شده باشد .
مسعوف
(
mas'uf
) ص . ع .
صبى مسعوف : كودك شيرينه برآورده .
مسعى
(
mas'iyy
) ا . ع . مرد بسيار سير و تواناى بر آن .
مسغب
(
mosqeb
) ص . ع .
گرسنه . ج : مسغبون .
مسغب
(
mosqab
) و (
mosaqqab
) ص . ع . جايز و روا .
مسغبة
(
masqabat
) ا . ع . مجاعه و گرسنگى . يق : يتيم ذو مسغبة اى ذو مجاعة .
مسغبة
(
masqabat
) م . ع . سغب سغبا و سغبا و سغابة و سغوبا و مسغبة ر . سغابة .
مسغبل
(
mosaqbal
) ا . ع . نرم و آسان .
مسغبون
(
mosqabuna
) ص . ع .
ج . مسغب .
مسغدة
(
mosqadat
) ص . ع .
فصال مسغدة : شتر كرههاى شير مست و فربه .
مسغم
(
mosqam
) و (
mosaq -
) (
qam
) ص . ع . نيك غذا و نيكخوار . و كودك فربه بناز پرورده .
مسغوم
(
masqum
) ص . ع .
فربه بناز پرورده .
مسف
(
mosaff
) ص . ع . رنك بدل .
مسف
(
moseff
) ص . ع . آنكه از برك خرمابن بوريا مىبافد . و مشغول به كارهاى دون و پست . و ابر و يا مرغ نزديك به زمين .
مسفح
(
mosaffeh
) ص . ع . آنكه كارهاى بيهوده مىكند .
مسفر
(
masfer
) ص . ع . آنچه پيدا و نمايان باشد از روى . ج : مسافر . يق :
ما احسن مسفر وجهه و مسافر وجهه و مسافر وجوههم .
مسفر
(
mesfar
) و
مسفرة
(
mesfarat
) ا . ع . بسيار سفر و تواناى بر سفر . مسفرة مؤنث .
مسفر
(
mosfer
) ص . ع . آنكه در روشنائى صبح داخل مىشود . ج : مسفرون .
و وجه مسفر : روى روشن و تابان .