كارى را بىمزد .
مسخرت
(
masxarat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مسخره . ر . مسخره .
مسخرگى
(
masxaragi
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - استهزا و بزله و بزلهگوئى .
و سخريه و تتربوه و تتره و خجاره و گنگل .
مسخره
(
masxare
) ا - ص . پ .
مأخوذ از تازى - استهزاكننده و ريشخند كننده .
و بزلهگو و لطيفهگو . و بيهودهگو . و مقلد .
و خوشطبع . و شوخ . و آنكه چيزهاى خندهدار و مضحك ظاهر مىسازد و هر چيز مضحك و خرمىآور . و سخريه و فسوس . و استهزاء و خند خريش و وشيه . و مسخره كردن :
مضحكه كردن و ريشخند نمودن و استهزا كردن و فسوس نمودن .
مسخرين
(
masxarin
) ا . ع . بلغت اهالى مراكش : آنان كه حمل مىكنند فرامين سلطنتى را از جائى به جائى .
مسخط
(
masxat
) م . ع . خشم گرفتن و ناخشنود شدن . ر . سخط (
soxt
) و سخط (
saxat
) .
مسخفة
(
mosxefat
) ص . ع .
ارض مسخفة : زمين كم گياه .
مسخ كرده
(
masx - karde
) ص .
پ . تبديل شكل داده شده به بدتر شكلى .
مسخم
(
mosxxam
) ص . ع . كينهور .
مسخن
(
mosxan
) و (
mosaxxan
) ص . ع . ماء مسخن : آب گرم . و كذلك :
ماء مسخن .
مسخن
(
mosxen
) و (
mosax -
) (
xen
) ص . ع . آنكه گرم مىكند .
مسخن
(
mosaxxen
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - گرمكننده و تسخينكننده .
و داروى گرم . و هر چيز كه حرارت بدن را زياد كند ضد مبرد . و هر چيزى كه جائى را گرم كند .
مسخنات
(
mosaxxen t
) ا .
پ . مأخوذ از تازى - داروهاى گرم . و چيزهائى كه حرارت بدن را افزون كنند ضد مبردات .
مسخنة
(
mesxanat
) ا . ع . كتلى و ظرفى شبيه به آفتابه كه در آن آب گرم كنند .
ج : مساخن .
مسخوت
(
masxut
) ص . ع .
تابان .
مسخوط
(
masxut
) ص . ع .
مكروه و ناخوش .
مسخول
(
masxul
) ا . ع . فرومايه و ضعيف . و مجهول .
مسخولة
(
masxulat
) ص . ع .
كواكب مسخولة : ستارهاى مجهول .
مسخية
(
mesxiyyat
) ا . ع . نوعى از گستردنى .
مسد
(
masd
) ا . ع . جارية حسنة المسد : دختر خوشگل و نيك متشكل شدهء در طبيعت .
مسد
(
masd
) م . ع . مسد الحبل مسدا ( از باب نصر ) : تافت آن ريسمان را و يا نيك تافت آن را . و مسد فى السير :
در رنج انداخت و مانده گردانيد ستور را در سير .
مسد
(
masad
) ا . ع . تير آهنين چرخ . و ريسمان از پوست خرما بن و يا از پوست درخت مقل و يا از چيز ديگر تافته . و ريسمان سخت تافته . و ليف خرمابن . و منه قوله تعالى :
حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ
اى من ليف او من خوص . ج : مساد و امساد .
مسد
(
masadd
) ا . ع . درز و شكاف و سوراخ . و نام بستانى .
مسد
(
mosedd
) ص . ع . راست كار و صواب گفتار . و آنكه مىگيرد ناخن دست كسى را . و آنكه مىيابد سرانجام چيزى را .
مسداة
(
mesd t
) ا . ع . ابزارى كه نساجان تار را بدان مىكشند .
مسدد
(
mosaddad
) ص . ع .
رجل مسدد : مرد راست و درست و راستكار و درست گفتار .
مسدد
(
mosaddad
) ا . ع . راست كنندهء كجى . و مقوم .
مسدد
(
mosadded
) ص . ع . آنكه راست كار و درست گفتار است . و آنكه توفيق صواب مىيابد . و آنكه نيزه را راست مىكند و در طول مىنهد .
مسدس
(
masdas
) ا . ع . جاءوأ مسدس : آمدند شش شش .
مسدس
(
mosaddas
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - شش پهلو و شش ضلع . و هر چيزى كه داراى شش سطح باشد و آن را مكعب نيز گويند . و قسمى از شعر كه بر اصل بيت چهار مصرع افزوده باشد . و مسدس عالم :
جهات سته يعنى بالا و پائين و پيش و پس و راست و چپ .
مسدع
(
mesda '
) ا . ع . به راه خود رونده . و هادى و راهنما .
مسدم
(
mosaddam
) ص . ع .
جمل مسدم : شتر مهمل گذاشته و پشت ريش كه تا به نشود پالان بر وى ننهند . و فحل مسدم : گشنى كه شهوت وى تيز شده باشد .
و گشنى كه در ميان شتران گذارند تابانك نمايد و ماده شتران را آزمند گشنى كرده و سپس ويرا از ميان آنها بردارند اگر نسل وى بد باشد . و نيز گشن بسته دهن و يا بازداشته شدهء از گشنى .
و ماء مسدم : آب ريزان .
مسدوح
(
masduh
) ص . ع .
بر روى و يا بر قفا افگنده .
مسدود
(
masdud
) ص . ع . استوار كرده . و اصلاح نموده . و باز داشته شده .