آرام مىكنند .
مسكنة
(
maskanat
) ا . ع . فقر و حاجت .
مسكنت
(
maskenat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - فقر و درويشى و تنگدستى . و نكبت و خوارى و فروتنى . و اهل مسكنت :
فروتن و متواضع . و شرمگين .
مسكنون
(
moskenuna
) ع . ج .
مسكن .
مسكوب
(
maskub
) ص . ع .
ريخته شده . و ماء مسكوب : آبى كه بىكنده بر روى زمين روان باشد .
مسكوت
(
maskut
) ص . پ . مأخوذ از تازى - ساكت شده و خاموش شده . و مسكوت عنه : چيزى كه سزاوار خاموشى بود . و نگفتنى .
مسكور
(
maskur
) ص . ع .
مست شده . و چشم پوشيده و چشم نهفته .
مسكوك
(
maskuk
) ص . ع .
سكه زده . و سرير مسكوك : تخت ميخ دوز كردهء بآهن .
مسكوك
(
maskuk
) ص . پ .
ماخوذ از تازى - سكه زده .
مسكون
(
maskun
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - منزل كرده شده و سكنا شده .
و آباد و معمور . و آرام كرده شده و تسلى داده شده . و غير مسكون : غير معمور و خراب و جائى كه در آن كسى منزل نداشته باشد . و ربع مسكون : آن قسمتى از كرهء زمين كه معمور و آباد است و قابل سكناى نوع بشر است . و مسكون شدن : آرام كرده شدن .
و خشنود كرده شدن . و تسلى داده شدن .
مسكه
(
maske
) ا . پ . روغن تازه و كره و چربى كه از دوغ گيرند .
مسكى
(
meskiyy
) ص . ع .
مشكى و سياه و برنك مشك .
مسكير
(
meskir
) ص . ع . بسيار مست شونده .
مسكين
(
meskin
) و (
maskin
) ا - ص . ع . درويش و آنكه هيچ ندارد و يا آنكه بقدرى دارد كه كفايت ويرا نمىكند . و يا كسى كه او را فقر از حركت و قوت باز داشته باشد . و خوار و حقير و ضعيف . ج : مساكين و مسكينون . و نيز مسكين فقير ، يستوى فيه المذكر و المؤنث . يقال : هو مسكين و هى مسكين . و نيز مسكين از اعلام است .
مسكين
(
meskin
) ص . پ . مشكى و برنك مشك .
مسكين
(
meskin
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كسى كه هيچ ندارد . و خوار و ضعيف و حقير و فقير و تنگدست .
مسكينات
(
meskin t
) ع . ج .
مسكينة .
مسكينة
(
meskinat
) ص . ع .
زن فقير و درويش . ج : مسكينات .
مسكينة
(
meskinat
) ا . ع . نام مدينهء طيبه .
مسكينون
(
meskinuna
) ا . ع .
ج . مسكين :
مسكينه
(
meskine
) ا . پ . مأخوذ از تازى - زن درويش و فقير و بيچاره .
مسكينى
(
meskini
) ا . پ . مأخوذ از تازى - درويشى و فقيرى و بيچارگى .
مسكينيت
(
meskiniyyat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - بينوائى .
مسگر
(
mes - gar
) ا . پ . كسى كه ظروف مسينه و ادوات مسينه مىسازد و مىفروشد .
مسگرى
(
mes - g ri
) ا . ع .
شغل و كار مسگر .
مسل
(
masl
) م . ع . مسل الماء مسلا ( از باب نصر ) : روان شد آب و جارى گرديد . و نيز روان شدن هر چيزى كه مانند آب باشد .
مسل
(
masal
) ا . ع . راه دراز در زمين نرم و آبراهه . ج : امسلة و مسل و مسلان و مسائل .
مسل
(
mosol
) ع . ج . مسل . و ج . مسيل .
مسلاء
(
masl '
) ا . ع . روغن گداخته .
مسلاة
(
masl t
) ا . ع . تسلى و دلنوازى .
مسلاخ
(
mesl x
) ا . ع . پوست . و پوست بز . و پوست مار . و خرمابنى كه غورهء آن نارسيده بريزد .
مسلاس
(
mesl s
) ا . ع . خرمابنى كه بيخ شاخههاى آن رفته باشد .
مسلاط
(
mesl t
) ا . ع . دندانهء كليد .
ج : مساليط .
مسلاق
(
mesl q
) ص . ع . خطيب مسلاق : خطيب بليغ بلندآواز .
مسلان
(
mosl n
) ع . ج . مسل . و ج . مسيل .
مسلب
(
mosleb
) و (
mosalleb
) ص . ع . ماده شتر و يا زن بچه مرده و يا بچهء ناتمام افكنده .
مسلة
(
mesallat
) ا . ع . سوزن جوال دوزى . ج . مسال .
مسلح
(
mosallah
) ص . ع . سلاح پوشيده و شمشير بسته .
مسلح
(
mosallah
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - سلاح پوشيده و سلاحدار و كسى كه با خود آلت جنك برميدارد و سجا كند .
مسلحب
(
moslahebb
) ص . ع .
راست . و راه روشن و دراز .