مسقفف
(
mosaqfef
) ص . ع .
شعر مسقفف : موى بلند و پراكنده و ژوليده .
مسقم
(
mosqem
) ص . ع . بيمار گرداننده .
مسقوط
(
masqut
) ص . ع . خرماى افتاده .
مسقوم
(
masqum
) ص . ع . بيمار .
مسقوى
(
masqaviyy
) و
مسقى
(
masqiyy
) ص . ع . كشت آبخورده خواه دستى به آن آب داده باشند و يا از باران آب خورده باشد .
مسقى
(
masqiyy
) ص . ع . سيرآب .
مسك
(
mask
) ا . ع . پوست و يا پوست بزغاله . ج : مسوك . و قولهم : انا فى مسكك ان لم افعل كذا و كذا :
يعنى بجاى تو باشم اگر چنين و چنان نكنم .
و هم فى مسوك الثعالب : يعنى ايشان خوف زده و بيمناكند .
مسك
(
mask
) م . ع . مسكت بالشئ مسكا ( از باب ضرب و يا نصر ) :
چنك زدم بآنچيز و گرفتم آن چيز را و در آويختم به آن .
مسك
(
mesk
) ا . ع . مأخوذ از فارسى - مشك كه مشموم نيز گويند . و مسك البر و مسك الجن : نام دو گياه .
مسك
(
mesk
) ا . پ . مشك .
مسك
(
masak
) ا . ع . پوست باخه و استخوان ماهى كه از آن شانه و جز آن سازند .
و دستيانه و پاى برنجن از سرون و دندان فيل و و جز آن . و نيز مسك : ج . مسكة .
مسك
(
mesak
) ع . ج . مسكة .
مسك
(
mosak
) ع . ج . مسكة (
moskat
) و (
mosakat
) .
مسك
(
mosok
) ص . ع . رجل مسك : مرد زفت و بخيل .
مسكان
(
mosk n
) ا . ع . بيعانه .
مسكة
(
maskat
) ا . ع . يك قطعه از پوست .
مسكة
(
meskat
) ا . ع . قدرى از مشك . ج : مسك .
مسكة
(
moskat
) ا . ع . آنچه بدان چنك در زنند . و آنقدر از غذا و شراب كه بر پاى نگاهدارد اندام را و بس باشد زندگانى را . و خرد بسيار و عقل وافر . ج :
مسك . و بقيهء از هر چيزى و جاى درشت و سخت از چاه كه در كندن برآيد . و چاه درشت و سخت خاك كه آن را به گرد گرفتن حاجت نباشد . و زفتى . يق : فيه مسكة : در وى بخل و زفتى مىباشد . و خير و نيكوئى . يق :
عاقبته مسكة اى خير يرجع اليه . و ليس لامره مسكة : نيست در كار او اصلى كه بر آن اعتماد كند .
مسكة
(
masakat
) ا . ع . واحد مسك يعنى يك دستيانه و يا پاى برنجن . و جائى كه در آن آب ايستد . و نيز مسكة :
پوستى كه در روى كودك و يا اسب كره در كشيده شده است . و جاى درشت از چاه كه وقت كندن پيش آيد . و چاه سخت خاك كه ويرا به گرد گرفتن حاجت نباشد .
مسكة
(
masakat
) ص . ع . هو حسكة مسكة : او شجاع و دلير است .
مسكة
(
mosakat
) ص . ع . آنكه چون در چيزى چنك زند ديگر خود را رها كردن نتواند . و مرد بخيل . ج : مسك .
مسكة
(
mosokat
) ا . ع . فيه مسكة : در وى زفتى و بخل مىباشد .
مسكت
(
mosket
) ص . ع . آنكه ساكت و خاموش مىكند . و خاموشكننده .
مسكت
(
mosket
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كسى و يا چيزى كه خاموشى مىآورد و سبب سكوت مىشود .
مسكت
(
mosakkat
) ا . ع . تير پسين از تيرهاى قمار .
مسكت
(
mosakket
) ص . ع . ساكت كننده و خاموشكننده .
مسكر
(
mosker
) ص . ع .
مستكننده .
مسكر
(
mosker
) ص . پ . مأخوذ از تازى - مستكننده و هر چيزى كه مستى آورد .
مسكر
(
mosakkar
) ص . ع . خمار زده و مست .
مسكرات
(
mosker t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - چيزهائى كه مستى آورند و شراب و عرق كشمش و جز آن .
مسكعة
(
mosakke'at
) ا . ع . زمين بىعلامت و نشان .
مسكل
(
meskal
) ا . پ . سازى كه از دهن بطور موسيقار مىنوازند .
مسكن
(
maskan
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جاى باش و محل اقامت . و مقام و محل و خانه و منزل .
مسكن
(
maskan
) و (
masken
) ا . ع . جاى باش و خانه . ج : مساكن . و قوله تعالى :
فِي مَسْكَنِهِمْ
اى بلدهم الذى يسكنون فيه .
مسكن
(
mosken
) ص . ع . صاحب فقر و درويشى . ج : مسكنون . و اصبحوا مسكنين اى ذوى مسكنة .
مسكن
(
mosakken
) ص . ع . آرام دهنده .
مسكن
(
mosakken
) ص . پ . مأخوذ از تازى - هر چيز كه آرام كند و فرو نشاند و تسكين دهد .
مسكنات
(
mosakken t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - چيزهائى كه تسكين مىدهند و