مسفر
(
mosaffar
) ا . ع . گروههء ريسمان .
مسفرة
(
mesfarat
) ا . ع . جاروب .
مسفرة
(
mosferat
) ص . ع .
مؤنث مسفر . يق : وجوه مسفرة :
رويهاى روشن و تابان . و ناقة مسفرة الحمرة : ماده شترى كه سرخى آن از سرخى سپيدى آميخته اندك بيشتر باشد .
مسفرة
(
mosaffarat
) ا . ع . گروههء ريسمان .
مسفرون
(
mosferuna
) ع . ج .
مسفر .
مسفسف
(
mosafsaf
) ص . ع .
آرد بيختهء نرم .
مسفسف
(
mosafsef
) ا . ع . مرد كم عطا و لئيم .
مسفسفة
(
mosafsafat
) ا . ع . گرد و آرد بيخته و جز آن .
مسفسفة
(
mosafsefat
) ا . ع . بادى كه پست وزد و خاك نرم و تنك را برانگيزد و ببرد .
مسفط
(
mosaffat
) ص . ع .
رجل مسفط الرأس : مردى كه سر آن مانند كدوى خشك ميانتهى باشد .
مسفعة
(
mosaffe'at
) ص . ع . سموم مسفعة : بادهاى گرمى كه روى را بسوزاند و رنك آن را برگرداند .
مسفك
(
mesfak
) ا . ع . مرد بسيار گوى پرحرف .
مسفلة
(
masfalat
) و (
mosfalat
) ا . ع . محلهاى در پائين مكه . و دهى به يمامه .
مسفن
(
mesfan
) ا . ع . تيشهء چوب تراش و آنچه بدان چيزى را تراشند . و سوهان .
مسفوح
(
masfuh
) ص . ع . دم مسفوح : خون ريخته شده .
مسفوح
(
masfuh
) ا . ع . چيز فراخ و درشت . و شتر به زمين گسترده و دراز كشيده .
و نام اسبى .
مسفوحة
(
masfuhat
) ص . ع .
ناقة مسفوحة الابط : ماده شتر فراخ بغل .
مسفور
(
masfur
) ص . ع . بيان شده و اشاره شده .
مسفوع
(
masfu '
) ص . ع .
رجل مسفوع العين : مردى كه چشمهاى وى در چشم خانه فرو رفته باشد . و مرد چشم رسيده . و مرد پرىزده .
مسفوك
(
masfuk
) ص . ع .
خون ريخته .
مسفه
(
mosfah
) ص . ع . واد مسفه : رودبار پر آب .
مسفه
(
mosfeh
) ص . ع . طعام مسفه : غذائى كه آب بسيار خوراند و تشنگى آورد .
مسفه
(
mosafeh
) ص . ع . آنكه به ديگرى نسبت نادانى و سفاهت مىدهد .
مسفى
(
mosfi
) ا . ع . سخنچين .
و باد خاك برداشته .
مسقاب
(
mesq b
) ا . ع . ماده شتر نر زاينده .
مسقاة
(
masq t
) و (
mesq t
) ا . ع . جاى آب خوردن . و آنجاى از شكم مستسقى كه آب در وى گرد مىآيد .
مسقاة
(
mesq t
) ا . ع . آلت آب خوردن .
مسقار
(
mesq r
) ا . ع . خرمابنى كه از آن شيره روان گردد .
مسقاط
(
mesq t
) ص . ع . زنى كه بچهء ناتمام افگندن عادت وى باشد . و همچنين ماده شتر و جز آن . ج : مساقيط .
مسقام
(
mesq m
) ا . ع . مرد بسيار بيمارى و كثير المرض .
مسقب
(
mesqab
) ا . ع . ماده شتر نر زاينده كه عادت آن نر زائيدن باشد .
مسقب
(
mosqeb
) ص . ع . نزديك و دور .
مسقسق
(
mosaqseq
) ا . ع . آنكه برابر و مقابل شخصى ديگر نشيند و با هم بنوبت شعر خوانند . لغة مولدة .
مسقط
(
masqat
) ا . پ . نام شهرى در ساحل درياى عمان .
مسقط
(
masqat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - محل ساقط شدن و جاى افتادن . و مسقط الرأس : مولد و جائى كه شخص در آن متولد شده باشد .
مسقط
(
masqat
) ا . ع . شهرى در ساحل درياى عمان . و وادى ميان بصره و نباح . و نام روستائى . و مسقط الرأس :
جاى زادن .
مسقط
(
masqat
) م . ع . سقط سقوطا و مسقطا . ر . سقوط .
مسقط
(
masqat
) و (
mesqat
) ا .
ع . جاى افتادن .
مسقط
(
mesqat
) ا . ع . بال مرغ .
مسقط
(
mosqet
) ص . ع . زنى كه بچهء ناتمام افگنده باشد . و بىآبروكننده . و ذليل و خواركننده .
مسقطة
(
masqatat
) ا . ع . تمامى و همگى ريگ توده . و جايى كه ريگ تنك گرديده منقطع شود . و سبب افتادن . يق : هذا مسقطة له من اعين الناس : اين سبب افتادن وى است از چشم مردم .
مسقع
(
mesqa '
) ص . ع . خطيب مسقع : خطيب فصيح و بلندآواز .
مسقف
(
mosaqqaf
) ص . ع . دراز بالا .
مسقف
(
mosaqqaf
) ص . ع . مأخوذ از تازى - سقفدار و سقف پوشيده .