تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3306

مساهمون:

ص٣٣٠٦

مستمخض

(
mostamxez
) ا . ع . شير دير ستبر شونده .

مستمد

(
mostamedd
) ص . ع . آنكه درخواست يارى مىكند . و آنكه مركب مىگيرد از دوات .

مستمر

(
mostamarr
) ص . ع . استوار و محكم و برقرار و پايدار . و هو بعيد المستمر : او استوار است در پيكار و بستوه نمىآيد .

مستمر

(
mostamerr
) ص . ع . پيوسته و هميشه . و هميشه بيك روش رونده . و دائم . و توانا . و محكم و استوار . و سحر مستمر : جادوى سخت استوار . و يا جادوى باطل و رونده . و فى يوم نحس مستمر : در روز سخت نحس . و يا در روزى كه شآمت آن پيوسته بود بر آن گروه تا آنكه هلاك كرد همهء آنها را از بزرك و كوچك و يا در روز چهارشنبه و يا روز چهارشنبهء آخر ماه .

مستمر

(
mostamer
) و (
mostamerr
) ص - م ف . پ . مأخوذ از تازى - پيوسته و هميشه و دائم . و برقرار و ثابت و متوقف و پابرجاى و روان .

مستمرا

(
mostamerran
) م ف . پ . مأخوذ از تازى - هميشه و پيوسته و دائما .

مستمرى

(
mostamerri
) ا . پ . مأخوذ از تازى - آنچه به كسى از نقد و يا جنس بطور استمرار ماهيانه و يا ساليانه مىدهند .

مستمرى

(
mostamri
) ص . ع . آنكه خوشگوار مىيابد طعام را .

مستمسك

(
mostamsek
) ص . ع . چنك در زننده .

مستمسك

(
mostamsek
) ص - م ف . پ . مأخوذ از تازى - آن كه مىگيرد و چنك در مىزند و بچنك مىگيرد . و دست بدامان كسى مىشود . و مستمسك شدن : دست بدامان كسى شدن .

مستمشى

(
mostamci
) ص . ع . آنكه داروى مسهل مىخورد . و گرفتار شكم روش و اسهال .

مستمصل

(
mostamsel
) ص . ع . داروئى كه اسهال مىآورد و مسهل .

مستمطر

(
mostamtar
) ا . ع . جاى پيدا و نمايان .

مستمطر

(
mostamter
) ص . ع . آنكه باران مىخواهد .

مستمطر

(
mostamter
) ا . ع . محتاج بباران . و مرد باران رسيده . و مرد خاموش . و مرد طالب نيكوئى .

مستمع

(
mostame '
) ص . ع . گوش دارنده و شنونده .

مستمع

(
mostame '
) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - سامع و شنونده و آنكه گوش مىدهد .

مستمعا

(
mostame'an
) م ف . پ . مأخوذ از تازى - در حالت گوش دادن .

مستمعز

(
mostam'ez
) ص . ع . كوشندهء در كار .

مستمعين

(
mostame'in
) ا . پ . مأخوذ از تازى - شنوندگان .

مستمكت

(
mostamket
) ص . ع . آبلهء پر از ريم .

مستمكل

(
mostamkel
) ص . ع . مرد زن گيرنده و عروسىكننده .

مستمكن

(
mostamken
) ص . ع . استوار و برپاى و برجاى . و قادر و توانا .

مستمل

(
mostamell
) ص . ع . مانده و بستوه آمده و متنفر .

مستملح

(
mostamleh
) ص . ع . آنكه مليح مىشمارد .

مستملى

(
mostamli
) ص . ع . آنكه طريقهء نوشتن چيزى را مىخواهد و املا مىپرسد .

مستمن

(
mostamenn
) ص . ع . آنكه نيكوئى مىخواهد .

مستمنح

(
mostamneh
) ص . ع . آن كه عطيه و بخشش مىخواهد .

مستمند

(
most - mand
) ا - ص . پ . محتاج و نيازمند و بينوا و تهىدست . و غمگين و اندوهناك . و گله‌مند و شكوه‌ناك . و بدبخت . و بىنصيب . و دل شكسته . و مرد محتاج و نيازمند . و مرد دادخواه .

مستمندانه

(
most - mand ne
) م ف - ص . پ . فقيرانه و نيازمندانه . و هر چيز منسوب به فقر و پريشانى و تنگدستى .

مستمهل

(
mostamhel
) ص . ع . آنكه مهلت مىخواهد .

مستمهى

(
mostamhi
) ص . ع . درهم شكنندهء صفوف .

مستميت

(
mostamit
) ص . ع . جويندهء چيزى را در هر راهى . و فربه شوندهء پس از هزال و لاغرى . و هر چيز فروهشته .

مستميت

(
mostamit
) ا . ع . دلاور و بىباك . و خواهندهء مرك در جنك . و پيش آيندهء در كار .

مستميت

(
mostamit
) و

مستميث

(
mostamis
) ا . ع . پوست تنگ چسبيدهء به سپيدهء تخم‌مرغ .

مستميح

(
mostamih
) ص . ع . آن كه دهش و عطا مىخواهد . و آن كه شفاعت مىخواهد .

مستميز

(
mostamiz
) ص . ع . جدا شده . و يكسو گرديده .

مستميق

(
mostamiq
) ص . ع . آن كه كسى را گول و احمق مىشمرد .

مستميل

(
mostamil
) ص . ع .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3306 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )