معامله كردن است .
مساوفة
(
mos vafat
) م . ع .
ساوفه مساوفة و سوافا : راز گفت با او . و ساوف المراة : خوابانيد آن زن را با خود . و ساوف الامر : پس افگند آن كار را .
مساوفة
(
mos vaqat
) م . ع .
ساوقه مساوقة : نبرد كرد با او در فخريهء بازار و يا در راندن و يا در سختى ساق .
مساوم
(
mos vem
) ص . ع . آنكه مىخرد متاعى را زياده از آنچه ديگرى مىخريد .
مساومة
(
mos vamat
) م . ع .
ساومت المتاع مساومة و سواما :
بها كردم آن متاع را .
مساوى
(
mas vi
) ع . ج . مساعة .
مساوى
(
mas vi
) ا . پ . مأخوذ از تازى - بديها و عيبها . و مساوى كردن عيب كردن و متهم كردن .
مساوى
(
mos vi
) ص پ مأخوذ از تازى - برابر و بشج و هموزن . و معادل و همتا . و يكسان . و همواره . و متوازى . و هم قيمت و هم ارزش . و راست . مساوى بودن :
برابر و يكسان و معادل و همتا بودن . و مساوى كردن : برابر و يكسان كردن و هموار كردن و راست كردن .
مساوئة
(
mas ve'at
) م ع . ساء سوء و مساوئة . ر . سوء .
مساويك
(
mas vik
) ع . ج .
مسواك .
مساهاة
(
mos h t
) ا . ع . به نهايت نرسانيدن عشرت و شادمانى را .
مساهج
(
mas hej
) ع . ج . مسهج .
مساهرة
(
mos harat
) م . ع .
بيدار بودن با كسى . و بيدار نگهداشتن كسى را .
مساهل
(
mos hel
) ص . ع .
سهلانگار و آسانىكننده .
مساهلة
(
mos halat
) م . ع .
ساهله مساهلة : آسانى كرد با او و مسامحه نمود و سهلانگارى كرد .
مساهلت
(
mos halat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مسامحه و سهلانگارى و سستى .
مساهم
(
mos hem
) ا . ع . همسهم و همنصيب و همبهره . و مددگار . و دستگير و شريك .
مساهنة
(
mos hanat
) م . ع .
ساهمه مساهمة فسهمه : قرعه زد با او پس غالب آمد او را در قرعه . و ساهمته :
همنصيب و همبهره شدم او را و شريك شدم او را .
مساهمت
(
mos hamat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - شريك و همبهره و همنصيب و مساوى در بهره و نصيب .
مساية
(
mas yat
) م . ع . ساء سوء و مساية . ر . سوء .
مسايح
(
mas yeh
) ع . ج . مسيحة .
مسايرة
(
mos yarat
) م . ع . برابر گرفتن با كسى و نبرد كردن با كسى در رفتن .
مسائف
(
mos 'ef
) ا . ع . سالها .
و قحط . و مرگ .
مسايفة
(
mos yafat
) م . ع . با هم شمشير زدن .
مسائل
(
masa'el
) ع . ج . مسئلة .
و ج مسيل . و ج مسل .
مسائل
(
mas 'el
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مسئلهها .
مسائية
(
mas 'iyet
) و
مسائية
(
mas eat
) م . ع . ساء سوء و مسائية مسايئة . ر . سوء .
مساييح
(
mas yih
) ع . ج . مسياح .
مسب
(
mesabb
) ا . ع . مرد بسيار دشنام دهنده .
مسبأ
(
masba '
) م . ع . سبأ سبا و مسبأ . ر . سبأ .
مسبأ
(
masba '
) ا . ع . راه كوه .
مسبار
(
mesb r
) ا . ع . ميل جراحت و فتيلهاى كه در جراحت گذارند . و قلم و مداد كه بدان نويسند . ج : مسابير .
مسبب
(
mosabbab
) ص . ع . سبب شده و باعث شده . و رجل مسبب : مردى كه وى را بسيار دشنام دهند .
مسبب
(
mosabbeb
) ا . پ . مأخوذ از تازى - سبب و جهة و باعث و سبب و مسبب : اصل و فرع .
مسبب
(
mosabbeb
) ص . ع . هر آنكه سبب شود مر چيزى را و موجد و آماده كننده . و مسبب الاسباب : خداى تعالى جل شأنه .
مسبب
(
mosabbeb
) ا . پ . مأخوذ از تازى - سبب شونده و باعث شونده و چيزه بوذگر . و مسبب حقيقى : خداوند تبارك و تعالى .
مسببة
(
mosabbabat
) ص . ع .
ابل مسببة : شتران برگزيده .
مسبة
(
masabbat
) ا . ع . آنكه مردم را بسيار دشنام دهد .
مسبت
(
mosbet
) ص . ع . رجل مسبت : مرد و كه از جاى نجنبد . و در روز شنبه درآينده . ج : مسبتون .
مسبت
(
mosabbet
) ص . ع . منوم و مسكن . و شتر و يا گوسپندى كه بچه افگند .
مسبتات
(
mosabbet t
) ا . ع .
داروهاى منوم و مسكن .
مسبتون
(
mosbetuna
) ع . ج .
مسبت .
مسبج
(
mosabbaj
) ص . ع . كساء مسبج : گليم پهن .