مسبح
(
mosabbah
) ص . ع . كساء مسبح . گليم و چادر درشت محكم .
مسبح
(
mosabbeh
) ص . ع . تسبيح كننده و نمازگزارنده . ج . مسبحون .
مسبحلل
(
mosbahlel
) ا . ع .
شير بچهاى كه بالغ گشته باشد .
مسبحون
(
mosabbehuna
) ع .
ج . مسبح .
مسبد
(
mosabbed
) ص . ع . كسى كه سر خود را نشويد و روغن نمالد .
مسبر
(
masbar
) ا . ع . محل آزمايش و اختبار و آگاهى از چيزى . يق :
حمدت مسبره و مخبره .
مسبرة
(
masbarat
) ا . ع . منوال و طور و قاعده و طريقه و روش .
مسبرة
(
masbarat
) م . ع . آزمودن .
و ميل بجراحت فروبردن تا غور آن معلوم شود و الفعل من نصر سبر مثله .
مسبرت
(
mosabrat
) ص . ع .
رجل مسبرت : مرد بىموى .
مسبرد
(
mosabred
) ص . ع .
ناقة مسبرد : ماده شترى كه بچهء ناتمام بىموى انداخته باشد .
مسبط
(
mosbet
) ص . ع . مرد سست بدن فروافگنده سر .
مسبط
(
mosabbet
) ص . ع . ناقة او نعجة مسبط : شتر و يا گوسپند بچهء نا تمام افگنده .
مسبطة
(
mosbetat
) ص . ع .
ارض مسبطة : زمينى كه داراى گياه سبط باشد .
مسبطر
(
mosbatarr
) ص . ع .
يازيده و دراز شده .
مسبع
(
masba '
) ا . ع . جاؤ اسباع و مسبع يعنى آمدند هفتا هفتا .
مسبع
(
masba '
) ا . ع . محل سبع و جانوران درنده . ج : مسابع .
مسبع
(
mosbe '
) ا . ع . بر سر خود گذاشته شده . و پسرخوانده . و فرزند به حرام و زادهء بزنا . و فرزندى كه مادرش مرده باشد و شير غير مادر خورده باشد . و آنكه از چهار تا هفت پشت در عبوديت باشد . و آنكه در معاشرت سبع خوى آنها را گرفته باشد . و آنكه در هفت ماهگى زاده شده باشد . و بچهاى كه بدايه سپرده باشند .
مسبعة
(
masba'at
) ص . ع . ارض مسبعة : زمينى كه در آن سبع باشد . ج : مسابع .
مسبغ
(
mosbeq
) ص . ع . خداوند تبارك و تعالى كه نعمت را بر بندگان خود تمام مىگرداند . و رجل مسبغ : مردى كه زره فراخ پوشيده باشد .
مسبغ
(
mosabbeq
) ص . ع . ماده شترى كه بچهء نزديك بزادن افگنده باشد كه در آن موى بود .
مسبغل
(
mosbaqell
) ص . ع . فراخ و دراز .
مسبغلة
(
mosbaqellat
) ص . ع .
درع مسبغلة : زره فراخ .
مسبكر
(
mosbakerr
) ا . ع . موى فروهشته . و جوان تمام بالاى باعتدال رسيده .
مسبكر
(
mosbakerr
) ص . ع . آنكه مىيازد خود را . و آنكه بر پهلو مىخوابد .
مسبل
(
mosbel
) ا . ع . نره . و سوسمار . و تير قمار پنجم و يا ششم . و نام ماه ذىالحجه . و آنكه ازار را دراز كند و از تكبر هنگام راه رفتن كشان كشان آن را بر زمين كشد .
مسبل
(
mosbel
) و (
mosbal
) ص . ع . رجل مسبل : مرد دراز بروت .
و كذلك رجل مسبل .
مسبل
(
mosabbal
) ا . ع . پير زشت روى .
مسبنتأ
(
mosbanta '
) ا . ع . هر آنچه سرش دراز باشد .
مسبند
(
mas - band
) و (
mos - band
) ص . پ . پابند كسى و يا چيزى . و يا جايى كه نمىتوان از آن گذشت .
مسبوت
(
masbut
) ا . ع . مرده و بيهوش . و بيمارستان خفتهء چشم فراز كرده .
مسبور
(
masbur
) ص . ع . نيكوهيئت .
مسبوط
(
masbut
) ص . ع . گرفتار تب .
مسبوعة
(
masbu'at
) ا . ع . ماده گاوى كه بچهء ويرا سبع خورده باشد .
مسبوق
(
masbuq
) ص . ع . پيشى گرفته .
مسبوق
(
masbuq
) ص . م ف . پ .
مأخوذ از تازى - سبقت گرفته و پيشى گرفته .
و از پيش آگاه شده . و با خبر و آگاه . و مطلع .
و مسبوق بودن : آگاه و با خبر بودن . و مسبوق كردن : آگاه كردن .
مسبوك
(
masbuk
) . ص . ع . در قالب ريخته شده .
مسبوه
(
masbuh
) ص . ع . پير خرف .
مسبه
(
mosabhah
) ا . ع . مرد تيز زبان .
مسبه
(
mosabbah
) ص . ع . پير خرف .
مسبئر
(
mosba'err
) ص . ع .
روندهء بشب .
مسة
(
massat
) ا . ع . نوعى از بازى .
مست
(
mast
) ا . پ . شراب خوارهاى كه شراب در وى اثر كرده باشد . و مخمور .
و گرفتار شهوت و شهوت پرست . و گرفتار هواى نفس . و خشمناك و غضبناك . و بيهوش و مدهوش . و گشن و طالب ماده . و طالب نر .
و مست خراب : شراب خوارهء بىپا شدهء از هوش افتاده . و مست شدن : اثر كردن شراب در شرابخواره و از هوش رفتن . و مست شراب غرور : متهور و گستاخ و بىباك . و مست كردن : عربده كردن