شراب خواره . و مست مدام و يا مست مدمن : هميشه مست و دائم الخمر .
مست
(
most
) ا . پ . گله و شكوه و شكايت .
و غم و اندوه . و بيخ گياهى كه بتازى سعد گويند و تخم آن را تو در مىخوانند .
مستأثر
(
mosta'ser
) ص . ع . كسى كه چيزى را بر مىگزيند و انتخاب مىكند .
مستأثر
(
mosta'ser
) م ف . پ .
ماخوذ از تازى - متألم و متأثر و غمگين و مهموم و متفكر .
مستأجر
(
mosta'jar
) ص . ع .
به مزد گرفته شده .
مستأجر
(
mosta'jar
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - آنكه ملكى يا چيزى را به اجاره مىدهد و مالالاجاره دريافت مىكند .
مستأجر
(
mosta'jer
) ا - ص . پ .
مأخوذ از تازى - اجارهكننده و آنكه ملكى يا چيزى را از مالك اجاره كرده و كرايه مىدهد .
و اجارهدار . و خدمتگار و نوكر و اجير .
مستأجرى
(
mosta'jeri
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - اجارهدارى . و كرايهدارى .
و اجاره . و كرايه .
مستأجرين
(
mosta'jerin
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - اجارهداران و كرايهداران .
و خدمتگاران .
مستأجل
(
most jel
) ص . ع .
آنكه مهلت درخواست مىكند .
مستأحد
(
mosta'hed
) ص . ع .
آنكه تنها مىماند . و آنكه آگاهى مىدهد . و آنكه مىداند .
مستأخد
(
mosta'xed
) ا . ع . سر فرو دارندهء از درد چشم و يا از هر دردى كه باشد .
مستأخذ
(
mosta'xez
) ا . ع . سر فرودارندهء از درد و يا از بيماريهاى چشم . و فروتن و خاضع . و فروتنىكنندهء از جهة بيمارى و موى دراز .
مستأخر
(
mosta'xer
) ص . ع .
آنكه پس مىماند و ديرىكننده و درنككننده .
مستأدب
(
mosta'deb
) ص . ع .
ادب آموزنده .
مستأدى
(
mosta'di
) ص . ع .
آنكه درخواست يارى و نصرت مىكند . و طلب امداد مىنمايد . و مصادرهكننده و از كسى چيزى به زور گيرنده .
مستأذن
(
mosta'zen
) ص . ع .
دستورى خواهنده .
مستار
(
mast r
) ا . پ . گياهى دوائى و خوشبوى و بسيار تلخ كه مرو نيز گويند .
مستار
(
most r
) ا . پ . شراب تازه و ترش .
مستأرب
(
mosta'rab
) ص . ع .
قرضدار و مديون .
مستأرب
(
mosta'reb
) ص . ع .
حبل مستأرب : ريسمان سخت تافته .
مستأرض
(
mosta'rez
) ص . ع .
فسيل مستأرض : جنك خرمابن كه مر او را بيخ در زمين رفته باشد و اگر بر تنهء مادر خود رويد آن را راكب گويند .
مستأرضة
(
mosta'rezat
) ص .
ع . قرحهء ريمناك شده و فاسد گشته . و زمين پاكيزه شدهء خوشآيند در چشم . و ودية مستأرضة : جنگ خرمابن كه نو بر زمين رسته باشد .
مستأزق
(
mosta'zaq
) ص . ع .
تنگ و تنگ شده .
مستآس
(
mosta ' s
) و
مستأسة
(
mosta ' sat
) ص . ع . كسى كه از وى عطا خواهند . و كسى كه طلب صحبت وى كنند .
مستأسد
(
mosta'sad
) ص . ع .
برانگيخته شده و ترغيب كرده شده .
مستأسد
(
mosta'sed
) ص . ع .
جرى و بىباك و دلير و بىپروا و آنكه حمله مىكند و مانند شير مىگيرد . و گياه دراز شدهء بكمال رسيده .
مستأسر
(
mosta'ser
) ص . ع .
آنكه براى اسير شدن گردن مىنهد .
مستأشرة
(
mosta'cerat
) ص . ع .
زنى كه مىخواهد دندانهاى خود را خوب و نيكو سازد .
مستأصل
(
mosta'sal
) ص . ع .
از بيخ بركنده شده .
مستأصل
(
mosta'sal
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - ناچار و مجبور . و پريشان و بىچيز . و مستأصل شدن : ناچار و مجبور شدن و پريشان گشتن .
مستأصل
(
mosta'sel
) ص . ع .
از بيخ بركننده .
مستأصلة
(
mosta'salat
) ا . ع .
گوسپندى كه سرونش از بيخ بركنده شده باشد .
الحديث : انه نهى عن المستأصلة .
مستاف
(
most f
) ا . ع . جاى بوئيده شده و جاى بوئيدن و بينى .
مستأكل
(
mosta'kel
) ص . ع .
آنكه مىگيرد چيزى را براى خوردن . و آنكه به زور مىگيرد مال ضعيفان را .
مستأكلة
(
mosta'kelat
) ا . ع .
ظالمان و ستمگران و خورندگان مال مردم .
مستأمر
(
mosta'mer
) ص . ع .
مشورتكننده .
مستأمم
(
mosta'mem
) ص . ع .
بجاى مادر گيرنده . و بجاى امام قبولكننده .
مستأمن
(
mosta'men
) ص . ع .
اعتمادكننده و امين يابنده . و زنهار خواهنده .
مستأمى
(
mosta'mi
) ص . ع . به كنيزى گيرنده و بكنيزى خرنده .