مسارى
(
mos ri
) ا . ع . شير بيشه .
مساريع
(
mos ri '
) ع . ج . مسراع .
مساس
(
mas se
) ع . كلمهء امر يعنى مس كن . و لا مساس يعنى مس مكن و يا مس نمىكند .
مساس
(
mes s
) م . ع . ماسه مماسة و مساسا : مس كرد و دست ماليد بر آن . و نيز مساس و مماسة : مس كردن مر يكديگر را و جماع كردن .
مساس
(
mes s
) ا . ع . جماع .
مساساة
(
mos s t
) م . ع .
ساساه مساساة : سرزنش كرد آن را و نكوهيد .
مساطاة
(
mos t t
) م . ع . ساطاه مساطاة : سختى كرد بر وى .
مساطب
(
mo tab
) ع . ج . مسطبة .
(
mastabat
) و (
mestabat
) .
مساطر
(
mas ter
) ع . ج . مسطر .
مساعاة
(
mos ' t
) م . ع . ساعاها مساعاة : زنا كرد با آن كنيز . و ساعانى فلانا فسعيته : نبرد كرد فلان من را در سعى پس غالب آمدم او را .
مساعد
(
mas 'ed
) ع . ج . مسعد .
مساعد
(
mos 'ed
) ا . ع . از اعلام است .
مساعد
(
mos 'ed
) ص . پ . مأخوذ از تازى - همراه و موافق . و همراه در كردن كارى .
و عمل مساعد و يا كار مساعد : كارى كه بدون كوشش و سعى به خوبى و آسانى پيش رود .
مساعدة
(
mos 'adat
) م . ع .
ساعده مساعدة : معاونت كرد او را و يارمندى نمود .
مساعدت
(
mos 'adat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - يارمندى . و معاونت . و دستگيرى و امداد .
مساعده
(
mos 'ede
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - امداد . و دستگيرى . و آنچه از بزر و نفقه و جز آنكه مالك برعيت خود و زارع ملك خود پيشكى مىدهد كه در سر خرمن بردارد .
مساعر
(
mas 'er
) ع . ج . مسعر (
mes'ar
) و (
mas'ar
) و ج . مسعر (
mas'ar
) و (
mos'ar
) .
مساعف
(
mos 'ef
) ص . ع . مكان مساعف : جاى قريب و نزديك .
مساعفة
(
mos 'afat
) م . ع . دست دادن و يارىگرى نمودن . و موافقت و سازوارى كردن . و نزديك شدن .
مساعى
(
mas 'i
) ع . ج . مسعاة .
مساعى
(
mas 'i
) ا . پ . مأخوذ از تازى - سعى و جهد و كوشش . وسعها . و كوشش سزاوار ستايش . و كردارهاى نيكو . و مساعى جميله : كوششهاى نيكو .
مساعير
(
mas 'ir
) ع . ج . مسعار .
مساغ
(
mas q
) . ع . گذرگاه و راه . و جاى عبور .
مساف
(
mas f
) ا . ع . دورى و بعد . و بينى . ر . مسافة را .
مساف
(
mos f
) ا . ع . فرزندى كه مرده باشد . ج : مسافات .
مسافاة
(
mos f t
) م . ع .
سافاه مسافاة : دشنام داد او را و بسفاهت نسبت داد او را . و سافا فلانا : مداوا كرد فلان را .
مسافات
(
mas f t
) ع . ج . مسافة .
مسافة
(
mas fat
) ا . ع . بعد و دورى . قيل : المسافة مأخوذ من السوف بمعنى الشم كالمساف لان الدليل اذا كان فى فلاة اخذ التراب و شمه ليعلم اهو على قصد ام على جور فان استاف رائحة الابوال و الابعار علم انه على الحادة و الا فلا فكثر الاستعمال حتى سموا البعد مسافة و مسافا .
مسافت
(
mas fat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - بعد و دورى و فاصله . و يك جزء از راه و يا مسافرت . و مقدارى از امتداد راه . و يك مرحله و يك منزلگاه . و مسافت بمسافت :
از منزلگاهى بمنزلگاهى .
مسافحة
(
mos fahat
) م . ع . زنا كردن . سفاح مثله .
مسافر
(
mas fer
) ا ع . مسافر الوجه : آنچه از روى پيدا و نمايان باشد .
ج . مسفر .
مسافر
(
mos fer
) ص . ع . سفركننده .
مسافر
(
mos fer
) ا . پ . مأخوذ از تازى - سفركننده و آنكه به سفر مىرود . و سفر رونده . و سياح . و سفر رفته و راهگذر .
و رها . و آنكه موقتا در جائى اقامت مىكند .
ج : مسافران .
مسافران
(
mos fer n
) پ . ج .
مسافر . و مسافران و الا : اولياء اللّه و سالكان .
مسافرانه
(
mos fer ne
) ص - م ف . پ . مأخوذ از تازى - مانند مسافر و رهگذر .
مسافر پروازى
(
mos fer - parv zi
) ا . پ . دستگيرى از مسافران و ميهماندارى از آنها .
مسافرة
(
mos farat
) م . ع . سافر مسافرة و سفارا . ر . سفار .
مسافرت
(
mos farat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - سفر كردگى . و بيرونشدگى از خانه و وطن خود موقتا به جائى ديگر كه پس از چند زمانى باز گردد و مراجعت كند .
و اصحاب مسافرت : مردمان مسافر .
مسافرخانه
(
mos fer - x ne
) ا .