پ . ميهمانخانه و كاروانسراى و منزلگاه مسافر .
مسافرنوازى
(
mos fer - navazi
) ا . پ . مسافرپروازى .
مسافرى
(
mos feri
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مسافرت و حالت سفر .
مسافرين
(
mos ferin
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مردمان مسافر و مردمان راهگذر .
مسافع
(
mos fe '
) ا . ع . زانى و زناكار . و حملهكننده . و شير بيشه . و دست در گردن يكديگركننده . و شمشير زننده . و عقد مضاربت نماينده .
مسافعة
(
mos f at
) م . ع . ببال زدن كبوتران و يا مرغان مر يكديگر را .
مسافه
(
mos feh
) ا . ع . دشنام دهنده .
المثل : سفيه لم يجد مسافها .
مسافهة
(
mos fahat
) م . ع .
سافهه مسافهة و سفاها : دشنام داد آن را .
و سافه الدن : نزديك خم شراب نشست و خورد از آن ساعت بساعت . و سافه الشراب : اسراف نمود در خوردن شراب .
و سافهت الناقة الطريق : لازم گرفت آن ماده شتر راه را به سير سخت . و نيز مسافهة : نادانى نمودن .
مساق
(
mas q
) م . ع . ساق سوقا و سياقة و مساقا . ر . سوق .
مساقات
(
mos q t
) م . ع . تيمار كردن و تعهد نمودن درخت را بشركت دخل وى .
مساقط
(
mas qet
) ا . ع . جائى كه چيزها مىافتند .
مساقطة
(
mos qatat
) م . ع .
ساقط مساقطة و سقاطا . ر . سقاط .
مساقيط
(
mas qit
) ع . ج . مسقاط .
مساك
(
mas k
) و (
mes k
) ا .
ع . بخل و زفتى .
مساك
(
mas k
) ا . ع . جايى كه آب در وى ايستد .
مساك
(
mes k
) ا . ع . نيكى و خوبى . يق : ما فيه مساك يعنى نيست در او خير و نيكى كه بوى برگردد . و هر آنچه چيزى را نگاه دارد .
مساكاة
(
mas k t
) م . ع . ساكاه مساكاة و سكاء : تنك گرفت بر او در تقاضا .
مساكات
(
mos k t
) ع . ج . مساكة .
مساكة
(
mas kat
) ا . ع . واحد مساك يعنى يك جاى كه در آن آب ايستد .
ج : مساكات و مسائك .
مساكة
(
mas kat
) م . ع . مسك السقاء مساكة ( از باب كرم ) : بسيار آب گرفت آن مشك .
مساكة
(
m s kat
) و (
mes kat
) ا . ع . بخل و زفتى .
مساكتة
(
mos katat
) م . ع .
ساكته مساكتة : خاموش كرد آن را . و نيز مساكتة : همديگر را خاموش كردن و نبرد كردن با كسى در خاموشى .
مساكن
(
mas ken
) ع . ج .
مسكن (
maskan
) و (
masken
) .
مساكن
(
mas ken
) ا . پ . مأخوذ از تازى - خانهها و منزلها و حوليها .
مساكن
(
mos ken
) ص . ع .
باشنده . و سكونت گيرنده .
مساكنة
(
mos kanat
) م . ع . با يكديگر در يك خانه با شش كردن . يق :
ساكنه فى دار واحدة : يعنى با وى در يك خانه سكونت كرد .
مساكين
(
mas kin
) ع . ج .
مسكين .
مساكين
(
mas kin
) ا . پ . مأخوذ از تازى - درويشان .
مسال
(
mos l
) ا . ع . كرانهء ريش مرد . و پهلو يعنى از گردن تا سرين .
مسال
(
mas ll
) ع . ج . مسلة .
مسالان
(
mos l ne
) ا . ع . به صيغهء تثنيه : دو كرانهء ريش مرد .
مسألة
(
mas'alat
) ع . ر . مسئلة .
مسالة
(
mas lat
) ا . ع . درازى روى كه خوشنما باشد .
مسالح
(
mas leh
) ع . ج . مسلحة .
مسالخ
(
mas lex
) ع . ج . مسلخ .
مسالف
(
mas lef
) ع . ج . مسلفة .
مسالف
(
mos lef
) ص . ع . هم سفر و مصاحب راه . و آنكه چيزها را با هم برابر كند .
مسالفة
(
mos lafat
) م . ع . سالفه فى الارض مسالفة : با وى رفت در زمين .
و سالفه فى الامر : برابر و مساوى كرد او را در كارى . و سالف البعير : پيشى گرفت آن شتر .
مسالق
(
mas leq
) ع . ج . مسلق .
مسالك
(
mas lek
) ع . ج . مسلك .
مسالك
(
mas lek
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مسلكها و راهها .
مسالم
(
mos lem
) ص . ع . صلح كننده و آشتىكنندهء با كسى .
مسالمة
(
mos lamat
) م . ع .
سالمه مسالمة و سلاما . ر . سلام .
مسالمت
(
mos lamat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - صلح و آشتى .
مسالمه
(
mos leme
) ا . پ . مأخوذ از تازى - سلام به يكديگر . و مسالمه كردن :
سلام كردن به ديگرى .
مساليط
(
mas lit
) ع . ج . مسلاط .
مساليق
(
mas liq
) ع . ج . مسلوقة .
مسام
(
mas mm
) ا . ع . ج . مسم مواضع نفوذ . ع : مسامات . و مسام البدن :