تازى - سرشت و طبيعت و مونه و خوى و نهاد و طبع . و حالت آراستگى و ترتيب و نهاد بدنى . و كيفيت و چگونگى كه از آموختن چيزها بهم رسد . و مزاج گرفتن : نيك آميخته شدن . و مزاج شريف : چگونگى حالت بدن با شرافت و احوال با شرافت . و مزاج گوهران : چهار عنصر . و مزاج ناخوش : ناقه و عليل و بيمار .
و تيز مزاج : تندخوى و بيصبر و بىتحمل .
و محرورى مزاج : تند خوى . و مستقيم المزاج : ملايم و خوشخوى . و راست و درست .
مزاجدار
(
mez j - d r
) ص .
پ . متكبر و مغرور و خودبين و خودپسند .
مزاجدان
(
mez j - d n
) ص . پ .
دمساز و سازدار . و آگاه بخوى و طبيعت .
مزاجگو
(
mez j - gu
) و
مزاج گوى
(
mez j - guy
) ( واو مجهول ) ص .
پ . خوشآمدگوى .
مزاجگير
(
mez j - gir
) ص . پ .
پسنديده و شايسته . و مناسب مزاج و موافق طبع .
مزاجى
(
mez ji
) ص . پ . هر چيز منسوب بمزاج و طبيعت .
مزاح
(
mez h
) م . ع . مازحه ممازحة و مزاحا : لاغ كرد با او و همديگر را لاغ كردند .
مزاح
(
mez h
) ا . پ . مأخوذ از تازى - لاغ و شوخى و ريشخند و خوشطبعى و گنگل و جركنت و گواژه .
مزاح
(
moz h
) م . ع . مزح مزحا و مزاحا و مزاحة ( از باب فتح ) : لاغ كرد و شوخى نمود .
مزاح
(
mazz h
) ص . ع . بسيار لاغكننده .
مزاحة
(
moz hat
) م . ع . مزح مزاحا و مزاحة . ر . مزاح .
مزاحرة
(
moz harat
) م . ع .
زاحره مزاحرة و زحارا : دشمنى كرد با او .
مزاحف
(
m z hef
) ع . ج .
مزحف .
مزاحف
(
moz haf
) ص . ع .
شعر مزاحف : شعرى كه در وى زحاف واقع شود يعنى يك حرف از ميان بيفتد و آن دو حرف بهم نزديك شوند .
مزاحكه
(
moz hakat
) م . ع .
زاحكه عن نفسه مزاحكة : دور گردانيد او را از خود .
مزاحم
(
moz hem
) ص . ع .
انبوهىكننده و تنگىكننده .
مزاحم
(
moz hem
) ا . ع . از اعلام است . و ابو مزاحم : فيل . و گاوى كه هر دو شاخ وى شكسته باشد . و نام شخصى از حكام ترك كه اول كسى است كه با تازيان جنك كرد .
مزاحم
(
moz hem
) ا . پ . مأخوذ از تازى - رنج رساننده و آزار دهنده و زحمت رساننده . و معارض و مانع و بازدارنده . و تنگى كننده . و مزاحم شدن : آزار رسانيدن و تصديع دادن . و زحمت دادن .
مزاحمة
(
moz hamat
) م . ع .
زاحمه مزاحمة و زحاما : رفع كرد آن را . و نيز مزاحمة : انبوهى كردن مر همديگر را . و فزودن و نزديك شدن . يق :
زاحم على الخمسين يعنى نزديك به پنجاه رسيد .
مزاحمت
(
moz hamat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - ممانعت و تعرض و معارضه و بازداشتگى و زحمت و تصديع و آزردگى . و انبوهى و فشار بر يكديگر . و مزاحمت دادن : تصديع دادن و زحمت دادن . و از تنگى جاى بر يكديگر فشار وارد آوردن .
مزاخرة
(
moz xarat
) م . ع .
زاخره مزاخرة و زخارا . نبرد كرد با او در فخر .
مزاد
(
maz d
) ا . پ . مأخوذ از تازى - افزونكردگى قيمت چيزى . و مزاد كردن : بر قيمت چيزى افزودن .
مزاد
(
maz d
) ا . پ . نوعى از بازى شبيه ببازى خربازان .
مزاد
(
maz d
) ع . ج . مزادة .
مزاد
(
moz d
) ص . پ . مأخوذ از تازى - افزون شده .
مزادة
(
maz dat
) ا . ع . توشهدان فراخ و يا هر توشهدانى . ج : مزاد و مزائد و مزاود . و آبدستدان و آفتابه .
مزار
(
maz r
) ا . ع . جاى زيارت كردن .
مزار
(
maz r
) ا . پ . مأخوذ از تازى - گور و قبر و مرقد و قبرستان .
مزار
(
maz r
) و
مزارة
(
maz rat
) م . ع . زار زورا و زوارا و زوارة و زيارة و مزارا و مزارة . ر . زوار .
مزارة
(
moz rrat
) م . ع .
يكديگر را گزيدن .
مزارستان
(
maz r - est n
) ا .
پ . گورستان و قبرستان .
مزارسنك
(
maz r - sang
) ا . پ .
سنك قبر .
مزارع
(
maz re '
) ع . ج .
مزرعة (
mazra'at
) و (
mazre'at
) و (
mazro'at
)
مزارع
(
maz re '
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مزرعهها و كشتزارها .
مزارع
(
moz re '
) ا . پ . مأخوذ