آنكه مرهم به روى زخم مىنهد .
مرهوب
(
marhub
) ص . ع .
آنكه از وى بترسند . و الله تعالى مرهوب اى مرهوب عقابه .
مرهوب
(
marhub
) ا . ع . شير بيشه . و از اعلام است .
مرهود
(
marhud
) ص . ع . سست و ناپايدار و بىثبات . و سخت كوبيده شده .
و امر مرهود : كار نااستوار و مبهم و مشكوك . و نيز غير عازم بر كارى . ج : مرهودين .
يق : تركتهم مرهودين يعنى گذاشتم ايشان را غير عازم بر كارى .
مرهودين
(
marhudina
) ع . ج .
مرهود .
مرهوص
(
marhus
) ص . ع .
فرس مرهوص : اسب سوده سم از سنك و جز آن .
مرهوف
(
marhuf
) ص . ع . رجل مرهوف البدن : مرد باريك اندام .
مرهوك
(
marhuk
) ص . ع . سخت سوده و شكستهء ميان دو سنك .
مرهوك
(
morahvak
) ص . ع .
امر مرهوك : كار سست و مضطرب .
مرهوم
(
marhum
) و
مرهومة
(
marhumat
) ص . ع . باران نرم رسيده .
و روضة مرهومة : مرغزار باران نرم رسيده .
مرهون
(
marhun
) ا . ع . گروى و متاع گرو گذاشته شده .
مرهون
(
marhun
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - گرو گذاشته شده . و مرهون منت : بستهء وفادارى و حقشناسى و رهين منت .
مرئ
(
mari '
) ص . ع . با مروت و مردمى . و طعام مرئ : طعام گوارنده كه به زودى هضم گردد . و كلاء مرئ : گياه گوارنده .
مرئ
(
mari '
) ا . ع . گلوى سرخ از مردم و گوسپند و جز آن يعنى مجراى طعام و شراب از دهن و حلق بمعده و شكنبه . ج :
امرئة و مروء .
مرئ
(
moray '
) ا . ع . مصغر مرء يعنى مرد خرد و كوچك .
مرى
(
mary
) م . ع . مريت الناقة مريا ( از باب ضرب ) : بسودم سر پستان آن ماده شتر را و ماليدم تا شير برآيد . و مريت الفرس : برآوردم از آن اسب بضرب تازيانه آنچه داشت . و مريت الشئ :
برآوردم آن چيز را . و مرى الفرس بيديه :
با دست و پاى سود آن اسب زمين را . و بازى كنان جنبانيد دست و پاى را . و مريت الريح السحاب : افشرد باد ابر را و آب برآورد از آن . و مرى حقه : منكر شد حق او را . و منه قرئ قوله تعالى : أ فتمارونه على يارى . و مرى فلانا ماة سوط :
زد بر فلان صد تازيانه . و مرى الفرس :
دستكشان و يا پاىكشان رفت آن اسب از شكستگى و لنگى .
مرى
(
meri
) ياى مجهول ا . پ .
سعى و كوشش و برابرى با كسى در قدر و مرتبه .
و بزرگى و اتحاد و موافقت و معاهده خصوصا در آزار كسى . و خصومت و ادعا . و بشارت و مژدگانى .
مرى
(
morr
) ص . ع . مؤنث امر يعنى تلختر .
مرى
(
mariyy
) ا . ع . ماده شتر پر شير كه از دست سودن بر پستان شير برميآيد و روان مىگردد . ج : مرايا .
مرى
(
morriyy
) ا . ع . آبكامه .
ر . آبكامه .
مرياء
(
mary '
) ا . ع . جاى ديدن و برجى كه پاسبان در آن قرار مىگيرد .
مرياع
(
mery '
) ص . ع . ناقة مرياع : ماده شتر زود شير و زود فربهشو .
و ماده شترى كه بدون راعى در چراگاه مىرود و باز مىگردد .
مريافلن
(
mory felon
) ا . پ . مأخوذ از يونانى - يك نوع گياه دوائى كه از شام آورند و معنى اين كلمه در زبان يونانى هزار برك است .
مريان
(
morayy ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه : حنظل و افسنتين بحرى .
مريب
(
morib
) ص . ع . صاحب شك و تهمت و در شك افگننده . و شك مريب :
شك در قلق و اضطراب افگننده .
مرية
(
meryat
) و (
moryat
) ا . ع .
بتازيانه برآوردن تك اسب ، اسم مصدر است .
و ماده شتر بسيار شير . و پيكار و خصومت . و شك . قوله تعالى :
فَلا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِنْهُ
بالكسر و الضم .
مريت
(
morriyyat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - تلخى .
مريث
(
morayyas
) ص . ع . رجل مريث العينين : مرد سستنظر .
مريج
(
marij
) ص . ع . امر مريج :
كار مختلط و شوريده و درهم و مشتبه . و خوط مريج : شاخهء در آمدهء در شاخهها .
مريج
(
marij
) ا . ع . استخوانك سپيد اندرون سرون . ج : امرجة .
مريج
(
marrij
) ا . پ . مأخوذ از تركى - نام رودخانهاى در بلغارستان .
مريح
(
marih
) ص . ع . غدير باد رسيده . و روض مريح : مرغزار باران رسيده .
مريح
(
merrih
) ص . ع . نيك شادمان و فيرنده و خرامنده . ج : مريحون .
مريحون
(
merrihuna
) ص . ع .