از ستور و كشتى - ج : مراكب ، و يوم المركب : روزى كه خليفه با زينت و خدم و حشم و عساكر سوار مىشود . الحديث :
اقبل ابو محمد عليه السلام من دار العامة يوم المركب .
مركب
(
markab
) م . ج . ركب ركبا و ركوبا و مركبا . ر . ركب .
مركب
(
markab
) ا . پ . مأخوذ از تازى - اسب و شتر و گردون و كشتى و هر چيز كه بر آن سوار شوند . و مركب جم :
باد . و مركب جمام : اسبى كه به تندى و شتاب جو مىخورد .
مركب
(
morakkab
) ص . ع .
هر چيز قرار گرفتهء بعض آن بر بعضى . و هر چيز در نشاندهء در چيز ديگر مانند نگين در انگشترى و پيكان در تير .
مركب
(
morakkab
) ا . ع . اصل و منبت چيزى . يق : فلان كريم المركب .
و موضع تركيب و كسى كه اسب را بر نصف غنيمت عاريت گيرد .
مركب
(
morakkab
) ا - ص . پ .
مأخوذ از تازى - تركيب شده و آميخته شده و مخلوط شده . و حيوانى كه نسل آن آميخته باشد . و سياهى دوات و زكاب و زگالاب و زگاله و شورم كه بدان كتابت كند و چيزى نويسند . و جهل مركب : نادانى كلان و فاحش .
مركب
(
morakkeb
) ص . ع .
آنكه بعض چيزى را بر بعضى قرار مىدهند . و آنكه چيزى را در چيز ديگر مىنشاند مانند پيكان در تير و نگين در انگشترى .
مركبات
(
morakkab t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - هر چيزى كه از چند چيز تركيب شده باشد ضد مفردات . و نيز هر درختى كه از جنس نارنج و ليمو و جز آن باشد . و ميوهء اين درختها .
مركز
(
markaz
) و (
markez
) ا . ع . ميان دايره . و جاى باش مردم . و جائى كه لشكريان را قيام لازم باشد . ج : مراكز .
مركز
(
markaz
) ا . پ . مأخوذ از تازى - ميان و ميانگين و وسط هر چيزى .
و مركز دايره : و ندسار يعنى آن نقطه از دايره كه بعد همهء نقاط محيط آن دايره نسبت بوى مساوى باشد . و مركز خورشيد : آسمان چهارم . و عالم و دنيا .
مركز راين
(
markaz - r yan
) ا . پ . به لغت زند و پازند : آن مقدارى از گناه كه جزاى مرتكب آن كشتن باشد .
مركزنورد
(
markaz - navard
) ص . پ . گردشكنندهء بر دور مركز .
مركزوار
(
markaz - v r
) ص .
پ . مانند مركز .
مركزى
(
markazi
) ص . پ .
منسوب بمركز .
مركض
(
merkaz
) ا . ع . فروزينه .
مركضته
(
merkazat
) ا . ع .
بازوى كمان . و اسبى كه به پاهاى خود زمين را بكند .
مركضتان
(
merkazat ne
) ا .
ع . به صيغهء تثنيه : دو بازوى كمان .
مركل
(
markal
) ا . ع . راه و طريق .
و پهلوى ستور كه در راندن و تاختن مهميز و پاشنهء پا بدان برخورد كند . ج : مراكل .
مركل
(
merkal
) ا . ع . پاى .
مركلان
(
markal ne
) ا . ع .
بصيغهء تثنيه : دو پهلوى اسب كه در سوارى پاشنهء پا بدان برخورد كند .
مركلة
(
morakkalat
) ص . ع .
ارض مركلة : زمين كوفته شدهء به سمهاى اسبان .
مركن
(
merkan
) ا . ع . لگن و تغار بزرگ كه در وى جامه شويند .
مركن
(
morakkan
) ا - ص . ع .
پستان بزرگ . و بزرگ پستان .
مركنة
(
morakannat
) ص . ع .
ناقة مركنة الضرع : ماده شتر دراز پستان .
مركو
(
markovv
) ا . ع . حوض بزرك و جرموز كوچك .
مركوب
(
markub
) ا - ص . ع .
سوارى كرده شده و مركب . و نام موضعى .
مركوب
(
markub
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - اسب سوارى و هر حيوانى كه بر آن سوار شوند . و ستور . و گردون .
و راه كه بر آن سفر مىكنند .
مركوز
(
markuz
) ا - ص .
پ . مأخوذ از تازى - ثابت و مستحكم و برقرار و استوار . و نشانده شده و نهاده شده و نصب شده . و پوشيده شده . و دفن شده و دريافت شده و درك شده . و ميل و خواهش و مراد . و مركوز خاطر يا مركوز ذهن : نشانده شدهء در خاطر يا ذهن و دريافت شده و حفظ شده و به ياد مانده .
مركوض
(
markuz
) ص . ع .
فرس مركوض : اسب دوانيده شده .
مركوك
(
markuk
) ص . ع .
سقاء مركوك : مشك به نيكوئى آراسته شده و اصلاح يافته .
مركوم
(
markum
) ص . ع . برهم نشانده . و فراهم آمده و جمع شده . قوله تعالى :
سَحابٌ مَرْكُومٌ
: ابر برهم نشسته .
مرگ
(
marg
) ا . پ . فناى حيوة .
و نيست شدگى زندگانى و موت و وفات .
و اجل . و مرگ طبيعى : اجل طبيعى . و