تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3268

مساهمون:

ص٣٢٦٨
مرگ ماهى : ماهى زهره . و مرگ موش : سم الفار .

مرگ

(
morg
) ا . پ . يك نوع زكامى كه در اسب عارض گردد و از وى به انسان سرايت كند .

مرگا مرگ

(
marg - marg
) و مرگا مرگى (
marg - marg
) ا . پ . طاعون و و با . و هر بيمارى كه عموميت حاصل كند و عام گردد .

مرگا مرگىزدگى

(
marg -
) (
margi - zadagi
) ا . پ . گرفتار شدگى بناخوشى عام و و با و طاعون و جز آن .

مرگا مرگىزده

(
marg -
) (
margi - zade
) ص پ . مبتلاى بناخوشى و با و طاعون و بيمارى عام .

مرگا مرگىناك

(
marg -
) (
margi - n k
) ص . پ . ناخوشى وبائى و عام .

مرگ‌پيچ

(
marg - pic
) ياى مجهول . ا . پ . نوعى از پيچ دستار بهادران كه يك پيچ از دستار را تاب داده حلقه‌وار به طرف گوش و گردن آويزند و آن را بدين جهت مرك پيچ مىگويند كه دارندهء آن بواسطهء شجاعت خود را گرفتار مرك مىداند .

مرگو

(
margu
) ا . پ . گنجشك .

مرم

(
maram
) ا . پ . مرهم .

مرم

(
moremm
) ص . ع . خاموش . و مايل ببازى . و ناقة مرم : ماده شتر فربه كه استخوانش داراى مغز باشد . و يا در استخوانش كمى مغز باشد .

مرماة

(
merm t
) ا . ع . تير خرد و سست . و تيرى كه بدان تيراندازى آموزند . و پيكان گرد .

مرماة

(
merm t
) و (
marm t
) ا . ع . پايچهء ستور و سم شكافته . و تندى كه ميانهء دو ظلف ستور است .

مرمات

(
merm t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - تير پيكان گردى كه بدان تيراندازى آموزد .

مرمأت الاخبار

(
moramma ' tol
) (
axb r
) ا . ع . خبرهاى باطل و دروغ .

مرمات

(
moremm t
) ا . ع . بلاها . ج : مرمة .

مرمار

(
marm r
) ا . ع . انار آبدار .

مرمار

(
marm r
) و

مرمارة

(
marm rat
) ا . ع . دختر نرم و نازك بدن جنبان از نشاط .

مرماش

(
merm c
) ا . ع . زن آراينده چشم . و زنى كه هنگام نگاه چشم خود را بسيار جنباند .

مرمة

(
marammat
) م . ع . رمه رما و مرمة ر . رم .

مرمة

(
marammat
) و (
merammat
) ا . ع . لب گاو و هر حيوان سم شكافته .

مرمت

(
marammat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - تعمير و اصلاح هر چيز خلل يافته .

مرمت‌خواه

(
marammat - x
) واو معدوله ص . پ . محتاج به تعمير و اصلاح .

مرمت‌طلب

(
marammat - talab
) ص . پ . محتاج باصلاح و تعمير .

مرمتى

(
marammati
) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - منسوب به مرمت و احتياج به تعمير و اصلاح .

مرمثة

(
mormesat
) ص . ع . ارض مرمثة : زمينى كه گياه رمث روياند .

مرمد

(
morammad
) ا . ع . خاكستر آلود . و بريان كردهء در خاكستر گرم .

مرمد

(
mormadd
) ص . ع . رجل مرمد : مرد گرفتار بيمارى چشم .

مرمدة

(
mormaddat
) ص . ع . عين مرمدة : چشم رمد زده .

مرمر

(
marmar
) ا . پ . يك نوع سنك آهگى بسيار سختى كه به خوبى مىتوان آن را هموار كرده جلا داد و در بناها و صنايع آن را براى زينت به كار مىبرند . و هر چيز نازك و لطيف و نرم و لرزان . و قسمى از پارچهء سفيد اعلا .

مرمر

(
marmar
) ا . ع . يك نوع سنك بسيار سختى . و نوعى از چادر زنان . و انار بسيار آب بىپيه . و هر چيز نازك و نرم و لرزان .

مرمرة

(
marmarat
) ا . ع . باران بسيار .

مرمرة

(
marmarat
) م . ع . مرمر الرجل مرمرة : خشم گرفت آن مرد . و مرمر الماء : روان كرد آب را بر روى زمين .

مرمريت

(
marmarit
) ا . ع . بلا و سختى .

مرمريس

(
marmaris
) ا . ع . بلا و سختى . و لغزان و تابان از هر چيزى . و گردن دراز و درشت . و زمينى كه هيچ نروياند .

مرمس

(
marmas
) ا . ع . گور و جاى گور .

مرمش

(
moarmmac
) ص . ع . رجل مرمش : مرد تباه چشم كه پلك وى به نشود .

مرمض

(
marmez
) ا . ع . جائى كه مرموض سازند .

مرمعات

(
moramma ' t
) ا . ع . خبرهاى باطل . يق : اتى فلان بمرمعات الاخبار .

مرمعة

(
moramma'at
) ا . ع . بيابان .

مرمعل

(
morama'ell
) ا . ع . ادرنفق مرمعلا اى امض راشدا يعنى راه راست پيرو تو باشد .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3268 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )