مرقأة
(
marqa'at
) و (
merqa'at
) ا . ع . زينه و نردبان .
مرقاة
(
marq t
) و (
merq t
) ا .
ع . پايهء نردبان . و آلت بالا رفتن . و محل بالا رفتن . ج : مراقى .
مرقاق
(
merq q
) ا . ع . آنچه بدان نان را تك نمايند .
مرقال
(
merq l
) ص . ع . ناقة مرقال : ماده شتر شتابرو . و لقب هاشم بن عتبه رضى اللّه عنه لان عليا عليه السلام اعطاء الراية بصفين و كان يرقل بها .
مرقب
(
marqab
) و
مرقبة
(
marqabat
) ا . ع . جاى ديدبان در بلندى .
مرقب
(
moraqqab
) ا . ع . پوستى كه از جانب گردن آن را باز كرده باشند .
مرفة
(
maraqat
) ا . ع . يك مقدارى از شوربا . و يا نوعى از شوربا .
مرقد
(
marqad
) ا . پ . هر داروى راحتكننده و آرام نماينده مانند تاتوله و ترياك و جز آن .
مرقد
(
marqad
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جائى كه در آن مرده را دفن كرده باشند و گور .
مرقد
(
marqad
) ا . ع . خوابگاه . و گور و قبر و مضجع . ج : مراقد .
مرقد
(
morqed
) ا . ع . داروئى كه خورنده را خواب آورد . و راه روشن .
مرقدى
(
merqqed
) ص . ع .
رجل مرقدى : مرد شتابكار .
مرقسى
(
marqasiyy
) ص . ع .
منسوب بطايفهء بنو امرئ القيس .
مرقشيشا
(
marqacic
) ا . پ . يك نوع سنك سياهى كه در داروهاى چشم به كار برند .
مرقص
(
morqes
) ص . ع . رقصاننده .
و آنكه ترغيب بر رقص مىكند .
مرقط
(
moraqqat
) ص . ع . داغدار و لكهدار .
مرقع
(
moraqqa '
) ص . ع . در پى زده شده . و مرمت شده .
مرقع
(
moraqqa '
) ا - ص . پ .
مأخوذ از تازى - ساخته شده از پاره پارههاى بهم جمع كرده . و خرقه و دلق درويشان . و كتاب تصاوير . و كتابى كه از قطعههاى خطوط مختلف ترتيب داده شده باشد .
مرقع
(
moraqqe '
) ص . ع . در پى زننده .
مرقعان
(
marqa ' ne
) ا . ع .
مرد گول .
مرقعانة
(
marqa ' nat
) ا . ع .
زن گول .
مرقعدار
(
moraqqa ' - d r
) ص .
پ . كسى كه پاره پارههاى چند جمعآورى كرده و از آنها جامه مىسازد . و آنكه جامهء مرقع مىدوزد . و مرقعدار ابليسى : خليفهء ابليس و طايفه شيطانى . و اعمال ناشايست در در لباس تقوى و نصوف .
مرقق
(
moraqqaq
) ص . ع . تنك كرده شده و نازك شده . و تيز شده .
مرقل
(
morqel
) و
مرقلة
(
morqelat
) ص . ع . ناقة مرقل : ماده شتر شتابرو . و كذلك ناقة مرقلة .
مرقم
(
merqam
) ا . ع . قلم و خامه و به كسى كه خشم و قهر وى سخت گردد گويند : طغى مرقمك : طغيان كرد خامهء تو . و نيز جاش مرقمك و غلامرقمك و طفح مرقمك و ارتفع مرقمك و فذف مرقمك نيز مىگويند .
مرقوم
(
marqum
) ص . ع .
خطدار . و كتاب مرقوم : نامهء مهر كرده شده . و ثور مرقوم القوائم :
گاوى كه در پايهاى وى خطهاى سياه باشد .
و كذا : حمار مرقوم القوائم .
مرقوم
(
marqum
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - نوشته شده و نوشته و مسطور و مكتوب . و بيان شده و توصيف شده . و نگارش يافته و نگاشته شده . و شمرده شده . و در پيش ذكر شده . و مرقوم كردن : رقم كردن و نگاشتن .
مرقومات
(
marqum t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - نوشتهجات و مكتوبات .
مرقومة
(
marqumat
) ص . ع .
خطدار . و دابة مرقومة : ستورى كه در پايهاى آن خطوط داغ باشد .
مرقومة
(
marqumat
) ا . ع . زمين كم گياه .
مرقومه
(
marqume
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - مرقوم . ر . مرقوم .
مرقون
(
marqun
) ا . پ . نام يكى از پيشوايان مجوس كه قائل بر سه اصل است .
مرقون
(
marqun
) ا . ع . مرقوم و خطدار . و نوشته شده .
مرقى
(
marq
) ا . ع . محل و موضع بالا رفتن . ج : مراقى .
مرقى
(
marqiyy
) ص . ع . افسون شده و محفوظ شدهء از سحر و جادو .
مرقيا الانف
(
marqaya - l - anfe
) ا . ع . بصيغهء تثنيه : دو طرف بينى .
مرك
(
marek
) ا . ع . مأبون و ابنه زده .
مرك
(
morakk
) ا . ع . ارض مرك عليها : زمين باران نرم رسيده .
مركاح
(
merk h
) ص . ع . سرج مركاح : زينى كه از پشت اسب رود . و كذلك : رجل مركاح .
مركب
(
markab
) ا . ع . بر نشستنى