مرفش
(
merfac
) ا . ع . بادزن و مروحه .
مرفش
(
morfec
) ص . ع . عياش .
و بىپرواى در مباشرت با زنان و خوردن در سر ميز .
مرفشة
(
merfacat
) ا . ع . پاروب .
مرفض
(
moraffaz
) ص . ع .
شئ مرفض : چيز پريشان و متفرق .
مرفق
(
marfaq
) و (
marfeq
) و (
merfaq
) ا . ع . آنچه بوى از كارى نفع يابند قوله تعالى :
وَ يُهَيِّئْ لَكُمْ مِنْ أَمْرِكُمْ مِرْفَقاً
من قرئ مرفقأ جعله مثل مقطع و من قرئ مرفقأ جعله اسما مثل مسجد و يجوز مرفقا بفتح الفاء مثل مطلع و لم يقرا به .
مرفق
(
marfaq
) و (
marfeq
) و (
merfaq
) م . ع . رفق رفقا و مرفقا (
marfaqan
) و (
marfeqan
) و (
merfaqan
) ر . رفق .
مرفق
(
marfeq
) و (
merfaq
) ا .
ع . آرنج و محل اتصال زراع : با عضد . ج :
مرافق . و آنچه بدان تكيه كنند . ج . نيز : مرافق .
مرفق
(
merfaq
) ا . ع . مرفق الدار :
مطبخ و جاى آبريز و جاى برف انداختن و كنيف و خلاجاى . ج : مرافق .
مرفق
(
marfaq
) و (
merfaq
) ا .
پ . مأخوذ از تازى - آرنج .
مرفقة
(
merfaqat
) ا . ع . نازبالش و وساده و مخده . و هر چه بدان تكيه كنند .
مرفقة
(
moraffaqat
) ص . ع .
شاة مرفقة : گوسپندى كه هر دو دست وى تا آرنج سپيد باشد .
مرفو
(
marfovv
) ص . ع . رفو شده .
مرفوت
(
marfut
) ص . ع . شكسته و ريزه شده .
مرفوض
(
marfuz
) ص . ع .
شئ مرفوض : چيز متروك و مانده شده .
و ابل مرفوض : شتران بچرا گذاشته شده .
مرفوع
(
marfu '
) ص . ع . باصطلاح نحو حركت رفع داده شده .
مرفوع
(
marfu '
) م . ع . رفع البعير فى سيره رفعا و مرفوعا :
تند رفت شتر . و رفع البعير : تند دوانيد شتر را . لازم و متعدى .
مرفوع
(
morfu '
) ا . ع . نوعى از دويدن . يق : هذه دابة ليس لها مرفوع .
مرفوع
(
marfu '
) ص . پ . مأخوذ از تازى - بلند داشته شده و برداشته شده . و رفع كرده شده . و بلند كرده شده .
مرفوعة
(
marfu'at
) ص . ع .
قوله تعالى :
وَ فُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ
يعنى بعضى فرق بعضى . و يا نزديك گردانيده شده براى ايشان . و يا مراد زنان مكرمه است .
مرفوغة
(
marfuqat
) ا . ع . زن خردكس كه كسى جماع با آن نتواند .
مرفوق
(
marfuq
) ص . ع . بعير مرفوق : شتر مبتلا به درد آرنج .
مرفه
(
marfe
) ا . پ . قسمى از طبل كه بتازى مرفا گويند .
مرفه
(
moraffah
) ص . ع .
آسوده و تن آسان .
مرفه
(
moraffah
) ص . پ . مأخوذ از تازى - آسوده و راحت و با استراحت و خشنود . و خوشدل و سعادتمند . و برخوردار .
و مرفه البال و يا مرفه الخاطر :
آسوده و خوشحال . و مرفه الحال :
تن آسان .
مرفه
(
moraffeh
) ص . ع . دهندهء آسايش و راحت .
مرفه احوال
(
moraffah - ahv l
) و
مرفه حال
(
moraffah - h l
) ص . پ .
آسوده و تنآسان .
مرق
(
marq
) ا . ع . سرود كنيزكان و فرومايگان . و پوست بوى گرفته . و گوشتى كه در پوست باز كرده مانده باشد . و نيز خار خوشهء غله . ج : امراق و مروق . و اصابه ذلك فى مرقك : اين مصيبت به دو رسيد از جرم تو و از جهت تو .
مرق
(
marq
) م . ع . مرقت القدر مرقا ( از باب نصر ) : فراوان كردم شورباى آن ديك را . و شوربا در ديك كردم .
و مرق فلان فلانا : بسرعت و شتاب نيزه زد فلان مر فلان را . و مرق الجلد :
بر كند پشم آن پوست را . و يا دفن كرد آن پوست را تا بر زد پشم و موى آن . و مرق السهم من الرمية مروقا : نرسيد تير به نشانه و از جانب ديگران گذشت و مرق من الدين مروقا : خارج شد از دين .
مرق
(
marq
) و (
maraq
) ا . ع .
بئر مرق : نام چاهى در مدينهء طيبه . و كذلك بئر مرق .
مرق
(
merq
) ا . ع . پشم بوى بد گرفته .
مرق
(
morq
) ا . ع . ج . امرق :
گرگان پشم ريخته .
مرق
(
maraq
) ا . ع . شوربا . و آفتى كه در كشت و پاليز افتد و به فارسى شيرينه گويند .
و نام دهى در موصل .
مرق
(
maraq
) م . ع . مرقت النخلة مرقا ( از باب سمع ) : افتاد بار آن خرمابن از بسيارى . و مرقت البيضة :
گنده و تباه گرديد آن تخممرغ و مانند آب شد .
مرق
(
maraqq
) ا . ع . تنك جاى نرم شكم . و نرمهء گوش . ج : مراق .
مرق
(
moreqq
) ص . ع . خوشنويس .
و فرس مرق : اسب تنك سم .