تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3264

مساهمون:

ص٣٢٦٤
شير مىدهد و مرضعة .

مرغث

(
moraqqes
) ا . ع . جاى انگشترى از انگشت .

مرغ دل

(
morq - del
) ص . پ . جبان و ترسو .

مرغز

(
marqaz
) و (
marqoz
) ا . پ . نام جائى و گويا اسم قديم مرو باشد و مروزى كه تازيان مىگويند معرب مرغزى بود .

مرغزار

(
marqa - z r
) ا . پ . زمينى كه در آن گياه مرغ فراوان باشد . و سبزه زار و علف‌زار . و چراگاه . و مرغزار عقبى : بهشت .

مرغز بانك

(
morq - zab nak
) ا . پ . بار درخت زبان گنجشك .

مرغزن

(
marq - zan
) ا . پ . مرزغن و گورستان و قبرستان .

مرغزى

(
marqazi
) ص . پ . منسوب به مرغز و مروزى و مردم مروى . ر . مرغز .

مرغس

(
morqes
) و (
morqas
) ص . ع . كسى كه عيش وى فراخ باشد و در فراخى زندگانى مىكند .

مرغس

(
morqes
) و (
moraqqes
) ص . ع . كسى كه بناز و نعمت خود را بپروراند .

مرغش

(
morqec
) و (
moraqqec
) ص . ع . لغة فى السين المهملة : كسى كه بناز و نعمت خود را مىپروراند .

مرغك

(
morqak
) ا . پ . مصغر مرغ يعنى مرغ خرد و كوچك . و مرغك دانا : طوطى سخن‌گوى .

مرغم

(
marqam
) و (
marqem
) ا . ع . بينى ج : مراغم .

مرغم

(
morqam
) ص . ع . آنكه بينى وى بر خاك ماليده شده باشد .

مرغم

(
morqem
) ص . ع . آنكه بينى كسى را بر خاك مىمالد .

مرغمة

(
marqamat
) ا . ع . كراهت . يق : فعلت ذلك على مرغمته اى على كره منه . و نيز مرغمةبازى مرتازيان را .

مرغمة

(
marqamat
) م . ع . رغم رغما (
raqman
) و (
reqman
) و (
roqman
) و مرغمة . ر . رغم (
raqm
) و (
reqm
) و (
roqm
) .

مرغوا

(
marqav
) و (
morqov
) ا . پ . بدى و زبونى . و مقام و جايگاه بد . و فال بد . و نفرين و دعاى بد .

مرغوب

(
marqub
) ص . ع . خواسته شده و درخواست كرده شده و آرزو شده . و مرغوب فيه : آرزو شده . و مرغوب عنه : اعراض شده و روى گردان شده . و مرغوب اليه : خوار شده و رارى كرده شده .

مرغوب

(
marqub
) ص . پ . مأخوذ از تازى - پسنديده و شايسته و دلپسند و مقبول . و با قدر و با قيمت . و بسيار خوب و بسيار اعلا و پسنديده شدهء در نزد همه كس .

مرغوبى

(
marqubi
) ا . پ . مأخوذ از تازى - خوبى و اعلائى . و پسند شدگى و شايستگى و مقبولى .

مرغوث

(
marqus
) ص . ع . آنكه رگهاى پستان وى دردناك شده باشد . و كسى كه از بسيارى سؤال و درخواست از وى دارائيش سپرى شده باشد .

مرغوثة

(
marqusat
) ص . ع . شير دهنده‌اى كه پستان وى مكيده شده باشد .

مرغوس

(
marqus
) ا . ع . مرد بسيار خير و ميمون و مبارك . يق : رأيت وجهك المرغوس .

مرغوسة

(
marqusat
) ا . ع . زن ولود و بسيار زاينده . و فساد و اختلاط كار . و در آميختگى كار . يقال : هو فى مرغوسة من الامر .

مرغول

(
marqul
) و

مرغوله

(
marqule
) ا . پ . زلف و كاكل تابيده و تافته و پيچ و تاب داده . و چنگله و پيچ و تاب و گيسوهاى شاخ شاخ كرده و سپس پيچيده و تافته . و گيسوهاى پيچدار . و تحرير و پيچش نغمه و آواز . و نيز بانك و آواز و نغمه و آوازخوش . و آواز مطربان و خوانندگان . و عيش و نشاط و خرمى .

مرغوله

(
marqule
) ا . پ . طرهء دستار . و موى پيشانى .

مرغه

(
morqe
) ا . پ . يك تخم‌مرغ .

مرغى

(
moraqqi
) ص . ع . كلام مرغ : سخنى كه معنى خود را ظاهر نسازد .

مرغيان

(
maraqi n
) ا . پ . پيروان مزدك .

مرفأ

(
marfa '
) و (
morfa '
) ا . ع . جاى به لب خشكى آمدن كشتى .

مرفا

(
marf
) ا . ع . قسمى از طبل .

مرفاق

(
merf q
) ص . ع . جمل مرفاق : شترى كه آرنج وى به پهلويش بر خورد . و ناقة مرفاق : ماده شترى كه پستانش از بستن پستان‌بند درد آمده و چون وى را بدوشند از پستانش خون برآيد .

مرفال

(
merf l
) ا . ع . مرد بسيار خرام دامن‌كشان . و آنكه سلاح خود را در جنك بسيار حركت مىدهد .

مرفد

(
merfad
) ا . ع . قدح بزرگ كه نوعا وقتى كه مهمان غريبى رسد آن را پر مىكنند . و بالشچه‌اى كه زنان بر سرين بندند تا كلان نمايد . ج : مرافد .

مرفد

(
morfed
) ا . ع . بازيگر . و رفاده سازنده .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3264 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )