ا . ع . خرماى نرم كردهء از خسته پاككردهء در شير نهاده .
مرضة
(
morezzat
) ا . ع . هر خوردنى و يا نوشيدنى كه خوردن و يا نوشيدن آن عرق آورد . و شير بريدهء زرداب از وى جدا شده .
مرضخة
(
merzaxat
) ا . ع . سنگى كه بدان سفال خرما را ريز كنند . ج : مراضخ .
مرضع
(
marza '
) ا . ع . سر پستان و هر جائى كه مكيده شود . ج : مراضع .
مرضع
(
morze '
) و
مرضعة
(
morze'at
) ص . ع . امراة مرضع :
زنى كه داراى بچهاى باشد و آن را شير دهد . ج :
مراضع و مراضيع . و اگر آن را متصف بشير دادن بچه كنند مرضعة گويند . قوله تعالى :
يَوْمَ تَرَوْنَها تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ
. و نيز مرضعة : زنى كه كودك غير خود را شير دهد .
مرضعة
(
merza'at
) ا . ع . آنچه از آن كودك شير مىخورد . ج : مراضع .
مرضعه
(
morze'e
) ا . پ . مأخوذ از تازى - ماريره و دايهاى كه بچهء غير خود را شير دهد . و هر زن بادسين و شيردهنده .
مرضو
(
marzovv
) ص . ع .
مرضى و خوشى و پسنديده .
مرضوح
(
marzuh
) ص . ع . سفال خرماى كوفته شده .
مرضود
(
marzud
) ص . ع . متاع مرضود : رخت برهم نهاده .
مرضوض
(
marzuz
) و
مرضوضة
(
marzuzat
) ص . ع . كوفته و نيمكوب شده . و شكسته شده . و ارض مرضوضة :
زمين كوفته شده و ساخته شدهء با سنكريزه .
مرضوف
(
marzuf
) ص . ع . كباب بر سنك تقسان بريان كرده . و هر طعامى كه بر سنك تفسيده پخته باشند .
مرضوفة
(
marzufat
) ا . ع .
شكنبهاى كه پاكيزه كرده در سفر همراه دارند و هرگاه ديگ نباشد در آن پارههاى گوشت اندازند و سپس سنكريزهها را گرم كرده در آن ريزند تا گوشت پخته گردد .
مرضوفة
(
marzufat
) ص . ع .
قدر مرضوفة : ريگى كه با سنكريزههاى تفسان در آن چيزى پزند .
مرضوم
(
marzum
) ا . ع . بناى بسنك بر آورده .
مرضوم
(
marzum
) ص . ع .
برزون مرضوم العصب : يا بوى محكم سخت پى .
مرضون
(
marzun
) ا . ع . ردهاى از سنگهاى به روى هم نهاده . و بناى با هم پيوسته .
مرضى
(
marz
) ع . ج . مريض .
و دار المرضى : بيمارستان .
مرضى
(
marziyy
) ص . ع . خوش و پسنديده .
مرضى
(
marzi
) و
مرضى
(
marziyy
) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - پسنديده و مطبوع و مقبول و خوشآيند .
و لايق ستايش . و موافق ميل . و پذيرا . و مرضى الاخلاق : كسى كه خوى وى پسنديده باشد .
مرضيات
(
marziyy t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - چيزهاى مطبوع و پسنديده .
مرضية
(
marziyyat
) ص . ع . مؤنث مرضى .
مرضيه
(
marzie
) و (
marziyye
) ص . پ . مأخوذ از تازى - چيزهاى پسنديده و مطبوع . و از اعلام زنان است .
مرط
(
mart
) م . ع . مرط مرطا ( از باب نصر ) : گرد آورد . و شتافت . و مرط الشعر : بركند آن موى را . و مرط بغائطه : ريخ زد . و مرطت المراة بولدها : بچه انداخت آن زن .
مرط
(
mert
) ا . ع . گليم از پشم و يا از ابريشم . ج : مروط .
مرط
(
mort
) ع . ج . امرط .
مرط
(
marat
) م . ع . مرط مرطا ( از باب سمع ) : سبك اندام گرديد . و سبك ابرو و سبك چشم گشت . و نيز سبك ريش گشت .
مرط
(
morot
) ا . ع . تير بىپر . ج :
امراط .
مرط
(
morot
) ع . ج . مراط .
مرطاوان
(
mert v ne
) ا . ع .
بصيغهء تثنيه : آنچه در طرف عنفقة يعنى ريش بچه بود .
مرطب
(
martab
) ص . ع . سبز و تر و تازه .
مرطب
(
morteb
) ص . ع . تر و نمدار . و آبدار . و خرماى تازه . و مرغزارى كه در آن گياه سبز بسيار و فراوان باشد . و خرما بنى كه داراى خرماى تازه باشد .
مرطب
(
moratteb
) ص . ع .
كسى و يا چيزى كه تر مىكند .
مرطبان
(
martab n
) ا . ع . مرتبان و ظرف زجاجى .
مرطبة
(
martabat
) ص . ع . بئر مرطبة : چاه آب شيرين كه در ميان چاههاى آب شور واقع شود .
مرطبة
(
mortebat
) ص . ع .
ارض مرطبة : زمين گياه سبزناك .
مرطبنة
(
martabanat
) ا . ع .
مرطبان و ظرف زجاجى .
مرطة
(
meratat
) ع . ج . مرط .
و ج . ج . امرط .
مرطل
(
mortel
) ا . ع . مرد سست