شئ مرصص : چيز بار زين گرفته و قلعى نموده .
مرصع
(
morse '
) ا . ع . خرمابن بچهدار . ج : مراصع .
مرصع
(
morassa '
) ص . ع . در نشاندهء بجواهر . و تاج مرصع : تاج در نشاندهء بجواهر . و سيف مرصع : شمشير در نشاندهء بجواهر . و فرس مرصع الثنن :
اسبى كه مويهاى تند پاشهء وى درهم باشد .
مرصع
(
morassa '
) ص . پ .
ماخوذ از تازى - جواهرنشان و هر چيزى كه در آن جواهرات را بزر نشانده باشند . و باصطلاح عروض نظم و يا نثرى كه هر لفظ از آن بالفظ مقابل خود هموزن و همسجع باشد . و شمشير مرصع : شمشيرى كه دسته و نيام آن جواهرنشان باشد .
مرصع
(
morasse '
) ص . ع . منظم كننده و ترتيب دهنده . و آنكه در تاج و جز آن زر و جواهرات و سنگهاى قيمتى نصب مىكند .
مرصعزبان
(
morassa ' - zeb n
) ص . پ . كسى كه داراى سخن زيبا و خوش آيند مىباشد .
مرصعخوانى
(
morassa ' - x ni
) واو معدوله ا . پ . گفتار آراسته . و سخن نيك مرتب كرده شده . و نقل و قصه و حكايت .
مرصعكار
(
morassa ' - k r
) ص .
پ . كسى كه جواهر و سنگهاى قيمتى به روى چيزى نصب مىكند . و حكاك .
مرصعكارى
(
morassa ' - k ri
) ا . پ . شغل مرصعكار و جواهرنشانى .
مرصعينه
(
morassa'ine
) ص .
پ . جواهر نشانيده شده و ترصيع شده .
مرصق
(
morsaq
) ص . ع . جوز مرصق : گردكانى كه مغزش بدشوارى بيرون آيد .
مرصن
(
mersan
) ا . ع . آهنى كه بدان ستور را داغ كنند .
مرصود
(
marsud
) ص . ع .
ارض مرسود : زمين يك دفعه باران رسيده .
مرصود
(
marsud
) و
مرصوده
(
marsude
) ص . پ . مأخوذ از تازى - چشم داشته شده . و از رصد معلوم كرده شده .
و كواكب مرصوده : يكهزار و بيست و پنج ستارهء ثابت كه علماى هيئت از روى قواعد رصد آنها را معين كردهاند و چهل و هشت صورت فلكى مركب از آنها مىباشد و دوازده صورت از آن چهل و هشت عبارتند از بروج دوازدهگانه و در منطقة البروج واقعاند .
و بيست و يك صورت در جانب شمال منطقة - البروج و پانزده صورت در جانب جنوب آن .
مرصوص
(
marsus
) ص . ع .
بنيان مرصوص : بنياد استوار .
مرصوصة
(
marsusat
) ا . ع .
چاه به ارزيز برآورده .
مرصوصه
(
marsuse
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - محكم و استوار .
مرصوف
(
marsuf
) و
مرصوفة
(
marsufat
) ص . ع . سنگهاى به روى هم برنهاده .
مرصوفة
(
marsufat
) ا . ع . زن خرد فرج كه مرد نتواند با آن جماع كند . و زن تنك فرج .
مرصون
(
marsun
) ص . ع .
ساعد مرصون . ساعد سوزن زدهء نيل بر آن پاشيده و خال كوبيده .
مرض
(
marz
) ا . ع . بيمارى قلب .
ج : امراض . و شك و نفاق . و فتور و نقصان .
و ظلمت و تاريكى .
مرض
(
marz
) ا . ع . مرض مرضا ( از باب نصر ) : بيمار شد و پراكنده و مضطرب خاطر گرديد .
مرض
(
maraz
) ا . ع . بيمارى و پراكندگى مزاج پس از صحت و سلامتى .
ج : امراض . و شك و فتور و نفاق . و دورنگى .
و رنج و آزار . و ظلمت و تاريكى . و زيان و نقصان .
مرض
(
maraz
) م . ع . مرض مرضا ( از باب سمع ) : بيمار شد . و پراكنده و مضطرب خاطر گرديد . و مرضت العين :
سست و ضعيف گشت چشم از جد و جهد بسيار .
مرض
(
maraz
) ا . پ . مأخوذ از تازى - بيمارى و رنج و درد و دردمندى . و مرض اصلى يا مرض جبلى و يا مرض ذاتى : بيمارى طبيعى . و مرض زهره : زردى و يرقان . و مرض ساقط :
بيمارى صرع . و مرض عارض : بيمارى عارضى . و مرض موت : بيمارى كه شخص در آن از اين عالم بدرود كند .
مرض
(
marez
) ص . ع . بيمار و بيمار دل . ج : مراض .
مرضا
(
marz
) ا . پ . مأخوذ از تازى - بيماران . و مرضاى امت :
مردمان عاجز و ناتوان .
مرضاة
(
marz t
) م . ع . رضى رضى و مرضاة . ر . رضوان (
rezv n
) و (
rozv n
) .
مرضاح
(
merz h
) و
مرضاخ
(
merz x
) ا . ع . سنگى كه بدان سفال خرما را ريز كنند .
مرضافة
(
merz fat
) ا . ع . سنگ تفسيدهاى كه بدان شير را جوش آرند .
مرضة
(
marezat
) ص . ع . مؤنث مرض
مرضة
(
merazzat
) و (
morezzat
)