چرغدان . و مالهء بنايان . و يك نوع ترهء خوشبوى و تند كه با طعام خورند و مرزنجوش نيز گويند .
مرزهگوش
(
marze - guc
) واو مجهول . ا . پ . مرزنگوش .
مرزئة
(
marze'at
) ا . ع . مصيبت .
مرزئة
(
marze'at
) م . ع . رزعه رزا و مرزئة . ر . رزء .
مرزيح
(
merzih
) ا . ع . چوب دو شاخهاى كه بدان تاك رز را از زمين برگيرند .
و آواز ضعيف .
مرژ
(
marj
) و (
merj
) ا . پ .
نام يكى از آتشپرستان .
مرس
(
mars
) ا . پ . نام يكى از آتشپرستان . و نام ميوهاى .
مرس
(
mars
) ا . پ . نام ماه سيوم از سال فرنگان .
مرس
(
mars
) ص . ع . رجل مرس : مرد سخت مروسنده .
مرس
(
mars
) م . ع . مرس التمر مرسا و مرسة ( از باب نصر ) : ماليد خرما را در آب تا بگدازد . و مرس الصبى اصبعه :
خائيد كودك انگشت خود را . و مرس يده بالمنديل : پاك كرد دست خود را به دستمال . و مرس الحبل : بكنارى افتاد ريسمان چرخ چاه .
مرس
(
maras
) ع . ج . مرسة .
مرس
(
maras
) م . ع . مرست البكرة مرسا ( از باب سمع ) : ريسمان چرخ چاه از مجراى خود در آمده در يكى از دو طرف آن افتاد و ميان چرخ و ميلهء آن در آويخت .
و مرس الحبل : افتاد ريسمان در محور چرخ و خواست آبكش تا آن را در آورد . و مرس الرجل : سخت چاره كرد آن مرد كار را و ممارست نمود .
مرس
(
maras
) ا . پ . مأخوذ از تازى - طناب و ريسمان . و مرس كردن باصطلاح شكارچيان : ريسمان در گردن تازى انداختن .
مرس
(
mares
) ا . ع . روش و خوى و طريقه . يق : هم على مرس واحد : ايشان بر يك طريقه و روش و بر يك خوىاند .
مرس
(
mares
) ص . ع . رجل مرس : مرد سخت ممارست .
مرساة
(
mers t
) ا . ع . لنگر كشتى .
ج : مراسى .
مرسال
(
mers l
) ص . ع . ناقة مرسال : ماده شتر نرمرو . ج : مراسيل .
مرسال
(
mers l
) ا . ع . تير كوتاه .
و قولهم : لا يكون الفتى مرسالا اى مرسل اللقمة فى حلقه او مرسل الغصن من يده ليصيب صاحبه .
مرسب
(
marsab
) ا . ع . ستون و بناى محكم . ج : مراسب .
مرسب
(
mersab
) ا . ع . مرد عاقل و بردبار . و شمشير درگذرندهء از چيزى كه بر آن برخورد . و نام شمشير آن حضرت صلى اللّه عليه و آله . و نام يكى از هفت شمشيرى كه بلقيس براى سليمان هديه فرستاد .
مرسة
(
marsat
) م . ع . مرس مرسا و مرسة . ر . مرس .
مرسة
(
marasat
) ا . ع . طناب و ريسمان . ج : مرس . و ج ج : امراس .
مرست
(
marasat
) پ . كلمهء نفرين يعنى نماناد و معدوم شواد .
مرسع
(
morasse '
) و
مرسعة
(
morasse'at
) ص . ع . رجل مرسع :
مرد دردمند نيام چشم . و كذلك : رجل مرسعة . و عين مرسعة : چشم برچفسيده نيام .
مرسغ
(
morassaq
) ص : ع .
راى مرسغ : راى سست و نادرست .
مرسل
(
morsal
) ص . ع . برسالت فرستاده و پيغامبر . و رسول . و موى فروهشته .
و حديث مرسل : حديثى كه اسناد آن به صاحبش متصل نباشد و اسناد آن محذوف باشد .
ج : مراسيل .
مرسل
(
morsal
) ص . پ . مأخوذ از تازى - فرستاده شده و نبى صاحب كتاب .
مرسل
(
morsel
) ص . ع . پيغام فرستنده و ارسالكننده . و رداكنندهء موى .
و رهاكنندهء ستور .
مرسلات
(
morsal t
) ع . ج . مرسلة .
مرسلات
(
morsal t
) ا . ع . بادها .
و فرشتگان . و اسبان .
مرسلة
(
morsalat
) ص . ع . مؤنث مرسل . ج : مرسلات .
مرسلة
(
marsalat
) ا . ع . گردنبند دراز كه به روى سينه افتد . و گردنبندى كه در آن مهره و جز آن بود .
مرسله
(
morsale
) ا - ص . پ .
مأخوذ از تازى - فرستاده شده . و آويخته كرده شده . و زيورى كه زنان در گلو آويزند .
مرسلهبند
(
morsale - band
) ا .
پ . بندى كه مرسله را بدان در گلو آويزان كنند .
مرسلهپيوند
(
morsale - payvand
) ا . پ . قلم و خامه .
مرسلين
(
morsalin
) ا . پ . مأخوذ از تازى - پيغمبران . و سيد المرسلين :
آن حضرت صلى اللّه عليه و آله . و شيخ المرسلين :
حضرت نوح .
مرسم
(
mersam
) ا . ع . نوعى از رفتار شتر .
مرسم
(
morassam
) ص . ع . ثوب مرسم : جامهء خطدار .
مرسن
(
marsan
) و (
marsen
) ا .