ع . جاى بستن ريسمان از بينى ستور و بينى انسان .
و علىرغم مرسنه اى انفه بر خلاف ميل او .
مرسوم
(
marsum
) ا - ص . پ .
مأخوذ از تازى - رسم شده و معمول شده و مستعمل .
و نشان كرده شده . و نوشته شده . و مرقوم .
و رسوم و حق مأمور . و حكم و فرمان .
و مواجب و روزينه و در ماهه و ماهانه و ساليانه و وظيفه . و مرسوم امان :
فرمان امان و منشور امان . و بىمرسوم :
بىمواجب .
مرسومات
(
marsum t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى مرسومها و مواجبها . و رسومات .
مرسومخوار
(
marsum - x r
) واو معدوله . ا . پ . مزدور و اجير .
مرسون
(
marsun
) ص . ع . ستور بستهء بريسمان .
مرسى
(
mars
) و (
mors
) ا .
ع . جايى كه چيزى در آن برجاى مىايستد و استوار مىگردد . و لنگرگاه .
مرسى
(
mors
) م . ع . ارسى ارساء و مرسى : ايستاد برجاى و استوار شد . و ارسيت السفينة : برجاى ايستاده كردم كشتى را . و لنگر زدم آن را ( لازم و متعدى ) .
مرسى
(
morsi
) ص . ع . از صفات خداوند تبارك و تعالى . و برجاى ثابتكننده .
قوله تعالى :
بِسْمِ اللَّهِ مَجْراها وَ مُرْساها
.
ر . مجرى .
مرسية
(
morseyat
) ا . ع . نام شهرى در اندلس داراى 500 ، 108 نفر جمعيت و نيز نام ايالتى كه اين شهر در آن واقع شده .
مرسيليا
(
marsiliy
) ا . پ . بندرى از فرانسه در كنار درياى مديترانه و داراى 00 ، 492 نفر جمعيت .
مرش
(
merc
) ا . پ . قى و استفراغ .
مرش
(
marc
) ا . ع . خراش . ج : مروش .
و زمينى كه روى آن را باران رنديده باشد . و زمينى كه باندك باران روان گردد . ج : امراش .
يق . انتهينا الى مرش من الامراش .
مرش
(
marc
) م . ع . مرشه مرشا ( از باب نصر ) : خراشيد آن را . و مرش الشئ :
بسر انگشت سود آن چيز را . و مرش فلانا بالكلام : بسخن رنجانيد . فلان را .
مرشاء
(
marc '
) ا . ع . هر حيوان گزنده . و عقور . و زمين بسيار گياه .
مرشاء
(
marc '
) ص . ع . مؤنث امرش .
مرشال
(
marc l
) ا . پ . مأخوذ از فرانسه - سردار يك دستهء بزرگ از سپاه .
مرشة
(
meraccut
) ا . ع . آلتى مر جولاهان را كه بدان پراكنده و افشان مىكنند .
مرشح
(
mercah
) ا . ع . ترليك و جامهاى كه در زير پوشند جهة خوى و خوى گير كه در زير نمد زين بر پشت ستور نهند .
مرشح
(
morceh
) ا . ع . ماده شترى كه بچهء وى برفتار آمده باشد .
مرشح
(
morceh
) و
مرشحة
(
morcehat
) ص . ع . عرقكننده و خوى كننده .
مرشحة
(
mercahat
) ا . ع . ترليك و خوىگير ستور . ر . مرشح .
مرشد
(
marcad
) ا . ع . راه ميانه و راست . ج : مراشد . و مقصد ثابت و استوار .
و نام مردى .
مرشد
(
morced
) ص . ع . راه راست نماينده . و المرشد : هو اللّه تعالى .
مرشد
(
morced
) ا . ص . پ .
مأخوذ از تازى - رستگاه و نمايندهء راه راست . و استاد و معلم و مربى و تربيت كننده . و ادب آموزنده . و ناصح و پند دهنده . و مرشد راه : نمايندهء راه و هادى طريقت . و مرشد كامل : لقب پادشاهان صفويه .
مرشدآباد
(
morced - b d
) ا .
پ . نام شهرى در بنگاله .
مرشدى
(
morcedi
) ا . پ . مأخوذ از تازى - تربيت مذهبى .
مرشف
(
marcaf
) ا . ع . محل مكيدن . ج : مراشف .
مرشوش
(
marcuc
) ص . ع . پاشيده شده . و افشانده شده .
مرص
(
mars
) م . ع . مرص الثدى و نحوها مرصا ( از باب نصر ) :
با انگشت در خست پستان و مانند آن را .
مرص
(
maras
) م . ع . مرص الرجل مرصا ( از باب سمع ) : پيشى گرفت آن مرد .
مرصاد
(
mors d
) ا . ع . راه گشاد و فراخ . و جائى كه در آن انتظار دشمن كشند . و قوله تعالى :
إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصادِ
يعنى پروردگار تو مراقب تو مىباشد و از كارهاى تو چيزى بر وى پوشيده نمىماند .
مرصاع
(
mers '
) ا . ع . بادبر و چوبى كه كودكان بدان بازى مىكنند . و هر چوبى كه بدان چيزى را پهن كنند .
مرصافة
(
mers fat
) ا . ع . پتك آهنگران .
مرصد
(
marsad
) ا . ع . جاى نگاه داشت . و جائى كه در آن انتظار مىكشند . ج :
مراصد .
مرصدة
(
morsedat
) ص . ع .
ارض مرصدة : زمين اندك گياه . و زمينى كه اندكى باران بدان رسيده و آمادهء روئيدن شده .
مرصص
(
morassas
) ص . ع .