و كفگير . ج : مذاوب .
مذوح
(
mezvah
) ا . ع . بسيار ملامتگر درشتگوى سرزنشكننده .
مذوح
(
mozavveh
) ص . ع . آنكه اصراف مىكند و بيهوده خرج مىنمايد .
مذود
(
mezvad
) ا . ع . زبان .
و جاى علف ستور . و شاخ گاوكوهى .
مذود
(
mozavved
) ص . ع . راننده و دور كننده .
مذؤم
(
maz'um
) ص . ع . عيب كرده شده و خوار و حقير شده . و رسوا .
مذؤوب
(
maz'ub
) ص . ع . ترسيده شدهء از گرگ . و آنكه در گلههاى وى از گرگ خسارت رسيده باشد . و گرفتار بيمارى ذئبة .
مذؤوف
(
maz'uf
) ص . ع . آنكه زهر كشنده خورده باشد .
مذهب
(
mazhab
) ا . ع . روش و طريقه . و قصد . و عقيده و اصل . ج : مذاهب .
و وضوگاه و محل حاجت كه پيش از نماز به آنجا مىروند .
مذهب
(
mazhab
) م . ع . ذهب ذهابا و مذهبا . ر . ذهاب .
مذهب
(
mazhab
) ا . پ . مأخوذ از تازى - شيوه و هراى و دين و آئين . و دين قانونى . و دين اعتقادى . و قانون . و طريقه و راه و روش و رسم . و شريعت . و انتظام و ترتيب . و رسوم و آداب . و اصل و بنياد .
و بد مذهب : بد دين و بد آئين . و بىمذهب : ملحد و بىدين .
مذهب
(
mozhab
) ا - ص . ع .
كعبه . و نام اسبى . و شيطان وضو و وسوسه . و قولهم : به مذهب يعنى وسواس در ريختن آب دارد و در وضو بسيار آب استعمال مىكند . و كميت مذهب : اسبى كه سرخى آن مايل به زودى باشد . و نيز مذهب : زر اندود از دوال و جز آن . ج : مذاهب .
مذهب
(
mozheb
) ص . ع . برنده و دور گرداننده . و زر اندودكننده .
مذهب
(
mozahhab
) ص . ع . زر اندود و ساخته شده با تارهاى زر .
مذهب
(
mozahheb
) ص . ع . زر اندودكننده . و زردوزىكننده .
مذهب
(
mozahheb
) ا . پ . مأخوذ از تازى - تذهيب كار و آنكه تذهيب مىكند .
مذهب باشى
(
mozahheb - b ci
) ا . پ . لقب رئيس تذهيبكاران .
مذهبة
(
mazhabat
) ا . ع . دور كردگى و راندگى . و طلب الحوائج مذهبة للحياء يعنى طلب حاجتها مىبرند شرم و حيا را .
مذهبة
(
mozahhebat
) ص . ع . مؤنث مذهب . ر . كميت مذهب .
مذهن
(
mozhen
) ص . ع . كسى و يا چيزى كه سبب مىشود فراموش كردن را .
و يا مشغول مىسازد .
مذى
(
mazy
) م . ع . مذى الفرس مذيا ( از باب نصر ) : بچراگاه گذاشت آن اسب را . و مذى الرجل : مذى آورد آن مرد . و يقال كل ذكر يمذى و كل انثى تقذى .
مذى
(
maz
) ا . ع . آبى كه از دهانهء كاريز و حوض بدر رود .
مذى
(
mazy
) و (
mazi
) و (
maziyy
) ا . ع . آبى كه از مرد وقت ملاعبت برآيد .
مذيات
(
maziyy t
) ع . ج .
مذية .
مذياع
(
mezy '
) ا . ع . آنكه راز نتواند نگاهداشت . ج : مذاييع .
مذئب
(
moz'eb
) ص . ع . ترسيده .
و كسى كه گيسو مىسازد براى كودك و آن را زينت مىكند . و مؤذب .
مذيب
(
mozib
) ص . ع . گدازنده .
و قابل و لايق كارگزارى .
مذية
(
mazyat
) و (
maziyyat
) ا .
ع . زن . ج : مذا . و مذيات .
مذيخ
(
mazayyex
) ص . ع . خوار و حقيركننده و غالب .
مذيخة
(
mazyaxat
) و (
mazi -
) (
xat
) ا . ع . گرگان .
مذيد
(
mozid
) ص . ع . آنكه كمك در راندن مىكند .
مذيذ
(
maziz
) ص . ع . رجل مذيذ : مرد بسيار دروغگوى . و كذاب .
مذئر
(
moz'er
) ص . ع . در خشم آورنده و ترساننده . و حريص و دلير گرداننده و بر آغالاننده .
مذيع
(
mozi '
) ص . ع . فاشكننده و شايعكننده و آشكار نماينده . و برندهء مال . و دزد .
مذيق
(
maziq
) ص . ع . شير آميختهء به آب .
مذيل
(
mazil
) ص . ع . آنكه لياقت نگاهدارى راز ندارد . و سست و ضعيف . و بسيار تفته و بىقرار .
مذيل
(
mazil
) ا . ع . نرم آهن .
مذيل
(
mozayyal
) ص . ع . آنكه در باد روزه دارد خود را . و كار نفس خود مىكند . و رداء مذيل : چادر دراز دامن . و ملاء مذيل كذلك .
مذيم
(
mazim
) و
مذ يوم
(
mazyum
) ص . ع . معيوب و دارى عيب .
مر
(
mar
) پ . كلمهايست كه گاه بر سر اسم و ضمير و كلمهء اشاره در مىآيد و براى