و با طمع آميخته كرد آن را .
مذقة
(
mozqat
) ا . ع . فى الحديث :
مذقة من اللبن اى شربة من اللبن الممذق .
مذقوط
(
mazqut
) ص . ع .
لحم مذقوط : گوشت مگس بر آن ريده .
مذكار
(
mezk r
) ص . ع . امراة مذكار : زنى كه هميشه پسر زايد و عادتش پسر زادن باشد . و فلاة مذكار : دشت هولناك كه در آن جز مردان و لاور نروند .
مذكر
(
mazkar
) ا . ع . نام مردى .
و ابو مذكر : نام صحابى انصارى .
مذكر
(
mozker
) ص . ع . امراة مذكر : زنى كه پسر زايد . و يوم مذكر :
روز سخت . و طريق مذكر : راه خوفناك و مخوف . و داهية مذكر : بلاى سخت .
مذكر
(
mozker
) و (
mozakker
) ص . ع . يادآورنده .
مذكر
(
mozakkar
) ص . ع . باصطلاح نحو كلمهاى كه در آن علامت تذكير باشد . و سيف مذكر : شمشير آبدار . و يوم مذكر :
روز سخت . و طريق مذكر : راه خوفناك .
و داهية مذكر : بلاى سخت .
مذكر
(
mozakkar
) ا . پ . مأخوذ از تازى - نر و مرد نر بر خلاف ماده . و كلمهاى كه در آن علامت تذكير باشد . و مذكر سماعى :
شوهرى كه مطيع و فرمانبردار زن خود باشد .
مذكر
(
mozakker
) ص . ع . نصيحت نماينده و پند نماينده . و آگاه سازنده . و ياد آورنده .
مذكرة
(
mazkarat
) ا . ع . هر چيز كه لايق و سزاوار يادآورى باشد . و تذكره و يادداشت .
مذكرة
(
mozkarat
) ص . ع . امراة مذكرة : زنى كه بمردان ماند .
مذكرة
(
mozakkarat
) ص . ع .
امراة مذكرة : زنى كه بمردان ماند .
و داهية مذكرة : بلاى سخت . و ناقة مذكرة : ماده شترى كه در خلق و خلق مانند نر باشد . و ناقة مذكرة الثنيا : ماده شتر سر بزرك .
مذكوبة
(
mazkubat
) ا . ع . زن پارسا و صالح .
مذكور
(
mazkur
) ص . ع . ياداشت شده و در يادآورده شده .
مذكور
(
mazkur
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - ذكر كرده شده و سرغنه . و مندرج شدهء در متن و در مكتوب . و بيان شده و يادآور شده . و ادا شده . و گفته شده .
و مذكور الاوصاف : در بالا بيان شده .
مذكورات
(
mazkur t
) ا . پ .
ماخوذ از تازى - بيانات و مكالمات و حكايات و مطالب مذاكره شده .
مذكوره
(
mazkure
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - ذكر كرده شده . ر . مذكور .
مذكورى
(
mazkuri
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - يادداشت .
مذكى
(
mozki
) ص . ع . آنكه آتش بر مىافروزد . و آنكه ديدبان و جاسوس بر مىگمارد . و فرس مذك : اسب از شش سال در گذشته . ج : مذاكى .
مذكى
(
mozakki
) ص . ع . فرس مذك : اسب از شش سال درگذشته . ج :
مذكيات .
مذكيات
(
mozakkiy t
) ع . ج .
مذكى .
مذكية
(
mozkiyat
) ص . ع .
سحابة مذكية : ابر باربار بارنده .
مذل
(
mazl
) ص . ع . رجل مذل النفس : مرد جوانمرد . و كذلك : رجل مذل اليد .
مذل
(
mazl
) ا . ع . سستى و فرو هشتگى هر چه باشد . و كسى كه بذل كند هر آنچه در نزد وى باشد از مال و راز . و آنكه قادر نباشد بر ضبط نفس خود .
مذل
(
mazl
) م . ع . مذل بسره مذلا و مذالا . ر . مذال . و مذلت نفسه بالشئ مذلا ( از باب نصر ) : جوانمردى كرد به آن چيز . و مذلت رجله : به خواب شد پاى وى و سست گرديد .
مذل
(
mezl
) ا . ع . مرد باريك اندام كم گوشت . و تير باريك .
مذل
(
mazal
) م . ع . مذل مذلا ( از باب سمع ) : بستوه آمد و بىآرام گرديد و تنگدل شد . و مذلت رجله : به خواب شد پاى وى و سست گرديد . و مذلت نفسه بالشئ :
جوانمردى كرد به آن چيز . و مذل فلان بسره مذلا : فاش كرد فلان راز او را .
مذل
(
mazel
) ص . ع . مرد تنگدل و به ستوه آمده و بىآرام . و فاشكنندهء راز كسى .
و جوانمرد . و آنكه خود را باز نتواند داشت .
و سست .
مذل
(
mozell
) ا . ص . ع . خوار دارنده . و از نامهاى بارى تعالى جل شانه .
مذلة
(
mazallat
) ا . ع . خوارى . و عير المذلة : ميخ و وتد .
مذلة
(
mazallat
) م . ع . ذل ذلا و مذلة . ر . ذل .
مذلت
(
mazallat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - خوارى .
مذلعب
(
mozla'ebb
) ص . ع . رجل مذلعب : مرد پهلو خفته .
مذلغ
(
mezlaq
) ا . ع . نره .
مذلق
(
mozlaq
) ص . ع . تلفظ شدهء از نوك زبان .
مذلق
(
mozleq
) ص . ع . تيز