مراد
(
mar dd
) ع . ج . مرد .
مراداة
(
mor d t
) م . ع . راداه مراداة : طلب كرد او را و مدارا نمود با وى .
و رادى عن القوم : سنك اندازى كرد با آن گروه .
مرادات
(
mor d t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مرادها و آرزوها . و مقصود ها و غرضها .
مرادبخش
(
mor d - baxc
) ص .
پ . كسى كه مقصود و آرزوى كسى را عطا نمايد .
مرادة
(
mar dat
) م . ع . مرد مرادة و مرودا ( از باب كرم و نصر ) :
دليرى كرد و سركشى نمود . و نيز از همهء همپيشگان سبقت برد . و مرد على الشئ : خوى گرفت بر آن چيز . و هميشگى ورزيد .
مرادة
(
mor ddat
) م . ع . راده الشئ مرادة و ردادا : برگردانيد آن را بر آن چيز .
مرادسة
(
mor dasat
) م . ع .
يكديگر را سنك انداختن .
مرادغ
(
mar deq
) ا . ع . ناقة ذات مرادغ : ماده شتر فربه .
مرادغ
(
mar deq
) ا . ع . ج .
مردغة .
مرادف
(
mor daf
) ص . ع . رديف شده و پسرو شده .
مرادف
(
mor def
) ص . ع . در پس كسى نشيننده و هم رديف .
مرادف
(
mor def
) ص . پ . مأخوذ از تازى - هم معنى و شريك در معنى . و در پس كسى سوار شده .
مرادفة
(
mor dafat
) م . ع .
رادفت إمرادفة : قبول كردم رديف را .
و هذه دابة لا ترادف : اين ستور رديف بر نمىدارد .
مرادفة
(
mor dafat
) مرادفة الجراد : بر نشستن ملخ نر بر ماده . و ملخ سيومى بر دو . و مرادفة الملوك : هم ردف پادشاهان .
مرادمند
(
mor d - mand
) ص .
پ . آرزومند و مشتاق و راغب و با رغبت . و داراى آرزوى محال . و محتاج و تنگدست و نيازمند .
مرادى
(
mar di
) ع . ج . مردى (
merd
) .
مرادى
(
mar d
) ع . ج . مرداء .
مرادى
(
mar di
) ا . ع . ازارها و شلوارها . و سپل شتر و پيل .
مرادى
(
mor di
) ص . پ . مأخوذ از تازى - منسوب بمراد . و موافق ميل و خواهش . و ارادى و اختيارى و معنوى . و مجازى و بطور استعاره .
مرادى
(
mor di
) ا . پ . پول خرد و كوچك .
مرادى
(
mor diyy
) ع . ج . مردى .
(
mordiyy
) .
مرادى
(
mor diyy
) ص . ع . ارادى و اختيارى .
مراديات
(
mor diyy t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - چيزهاى متعلق بمراد و به ميل و خواهش و آرزو .
مرار
(
mar r
) ا . پ . نوعى از باد آورد . و شكاعى و ريسمانى كه از كنب سازند .
مرار
(
mar r
) ا . ع . نوعى از ريسمان .
مرار
(
mar r
) ع . ج . مرة (
merrat
) و ج . مرير .
مرار
(
mer r
) ا . ع . ج . مرة . و لقيته ذات المرار : بارها آن را ديدار كردم .
و فلان يصنع ذلك الامر ذات المرار :
اين كار را فلان مكرر مىكند و مكرر ترك مىكند .
مرار
(
mer r
) م . ع . مار الشئ ممارة و مرارا . ر . ممازة .
مرار
(
mor r
) ا . ع . نوعى از درخت تلخ كه هرگاه شتر آن را خورد لبهاى وى بر گردد و دندانهايش آشكار شود . و آكل المرار :
جدا مرئ القيس بدان جهت كه دندانهايش پيوسته وا مىماند . و بنو آكل المرار :
نام گروهى از تازيان . و ثنية المرار : نام فرودگاه حديبية كه آن حضرت صلى اللّه عليه و آله در آنجا فرود آمد . و ذو المرار : نام زمينى .
مرارا
(
mer ran
) م - ف . پ .
مأخوذ از تازى - بارها و كرارا و مكررا .
مرارة
(
mar rat
) ا . ع . تلخى . و مرارة الموت : تلخى مرك . و نيز مرارة :
زهره و جاى صفرا . ج : مرائر .
مرارة
(
mar rat
) م . ع . مر مرارة ( از باب سمع و نصر ) : تلخ گرديد .
مرارة
(
mor rat
) ا . ع . واحد مرار يعنى يك درخت مرار .
مرارت
(
mar rat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - سختى و مشقت . و تلخى و زحمت و رنج . و مرارت كشيدن : زحمت كشيدن و رنج بردن .
مراره
(
mar re
) ا . پ . مأخوذ از تازى - زهره و ظرف صفرا . و تلخ خوان .
مرارى
(
mar ri
) ا . پ . ريسمان كه از كنب سازند .
مرارى
(
mar ri
) ع . ج . مروراة .
مراريت
(
mar riyyat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - صفرائيت .
مراريد
(
mar rid
) ع . ج .
مراد (
marr d
) .