مذرح
(
mozarreh
) ص . ع .
آنكه زرايح در طعام مىاندازد و آن را زهردار مىكند .
مذرع
(
mozre '
) ص . ع . كسى كه با ذراع اندازه مىگيرد . و بقرة مذرع :
ماده گاو داراى گوساله .
مذرع
(
mozzare '
) ص . ع . آنكه بيرون مىآورد هر دو ذراع را از زير جبه .
مذرع
(
mozarra '
) ص . ع . ثور مذرع : گاوى كه در پاچههاى وى خطهاى سياه باشد . و نيز مذرع : خفه كرده شده .
مذرع
(
mozarra '
) ا . ع . كسى كه مادر وى اشرف از پدرش باشد . و شترى كه بر سينهء او نيزه خورده و خون بر هر دو ذراعش روان باشد . و اسب سبقت برنده . و اسبى كه به شكار رسيده و سوار به روى بر شكار نيزه زده و خون آن شكار مانند فواره برجسته و هر دو ذراع اسب را آلوده كرده باشد .
مذرع
(
mozarre '
) ص . ع . خفه كننده و گلوگير . و آنكه اقرار و اعتراف مىكند . و آنكه دست اندازان مىرود . و بارانى كه باندازهء ارش نم وى در زمين فرو رفته باشد .
مذرعة
(
mozarra'at
) ا . ع . كفتار مادهاى كه در ذراع آن خطها باشد .
مذرف
(
mazarref
) ص . ع . اشك ريزنده . و زائد بر عدد صد .
مذرق
(
mozreq
) ص . ع . مرغ سرگين اندازنده .
مذرق
(
mozzareq
) ص . ع . آميزندهء سرمه را با عصير گياه ذرق كه اسپست دشتى باشد .
مذرق
(
mozzaraq
) ص . ع . لبن مذرق : شير آب آميخته .
مذرقة
(
mazraqat
) م . ع . مذرق به مذرقة : انداخت آن را .
مذرقة
(
mozreqat
) ص . ع .
ارض مذرقة : زمين رويانندهء گياه ذرق .
مذروان
(
mezrav ne
) ا . ع . به صيغهء تثنيه : دو كرانه سرين . و مذروان الراس :
دو جانب سر . و مذروان القوس : سرهاى كمان آنجا كه زه به روى نشيند . و جاء فلان ينفض مذوريه يعنى آمد فلان در حالتى كه ستمكننده و ترساننده بود .
مذروب
(
mazrub
) ص . ع . سيف مذروب : شمشير تيز .
مذرور
(
mazrur
) ص . ع . كوفته شده و نرم شده . و پراكنده شده .
مذروع
(
mazru '
) ص . ع . اندازه شدهء با ارش .
مذروف
(
mazruf
) ص . ع . اشك روان و ريزان .
مذرى
(
mezr
) ا . ع . بادزن و سكو و افشون و مذراة .
مذرى
(
mozri
) ص . ع . ترساننده و در خشم آورنده .
مذرى
(
mozarri
) ص . ع . پراكنده كننده و افشاننده . و باد زننده . و ستايشكننده .
مذرئ
(
mozre '
) ا . ع . ماده شتر شير در پستان فرود آورده .
مذع
(
maz '
) م . ع . مذع له مذعا و مذعة ( از باب فتح ) : گفت باوى پارهاى از خبر را و پنهان داشت پارهء ديگر آن را .
و مذع ببوله : كميز انداخت . و مذع يمينا :
سوگند خورد . و نيز مذع : روان شدن چشمه در سر كوه .
مذع
(
meza '
) ا . ع . ذهبوا جذع مذع : پراكنده شدند در اطراف .
مذعابين
(
moz ' bbina
) ا . ع . پياپى .
و رايتهم مذعابين كانهم عرف ضبعان :
ديدم ايشان را يكى پس از ديگرى كه گويا يال كفتارند .
مذعان
(
mez ' n
) ص . ع . ناقة مذعان : شتر مادهء رام .
مذعة
(
maz'at
) م . ع . مذع مذعا و مذعة . ر . مذع .
مذعذع
(
moza'za '
) ا . ع . پسر خوانده . و آنكه در نسب خود متهم باشد .
الحديث : لا يحبنا اهل البيت المذعذع قالوا و ما المذعذع قال ولد الزنا .
مذعذع
(
moza'ze '
) ص . ع . مسرف و مبذر . و فاشكنندهء راز .
مذعر
(
moz'er
) ص . ع . ترساننده .
مذعرة
(
moza''arat
) ا . ع . ماده شتر ديوانه .
مذعف
(
moz'ef
) ص . ع . موت مذعف : مرك زود كشنده .
مذعور
(
maz'ur
) ص . ع . ترسانيده شده .
مذعورة
(
maz'urat
) ا . ع . ماده شتر ديوانه . و زن ترسيده شدهء از تهمت .
مذعوف
(
maz'uf
) ا . ع . دواى زهر دار .
مذعوف
(
maz'uf
) ص . ع . طعام مذعوف : طعام زهردار .
مذفف
(
mozaffaf
) ص . ع . سهم مذفف : تير سبك شتابرو .
مذفف
(
mozaffef
) ص . ع . آنكه بشتاب مىكشد خسته را .
مذفورة
(
mazfurat
) ص . ع . روضة مذفورة : مرغزارى كه از بسيارى گياه ذفراء معطر باشد .
مذفوف
(
mazfuf
) ص . ع . مهيا و آماده و حاضر .
مذق
(
mazq
) م . ع . مذق اللبن مذقا ( از باب نصر ) : آب آميخت با شير . و مذق الود : خالص نكرد دوستى را