از دور براى آب شتابند .
مذبة
(
mazabbat
) ص . ع . ارض مذبة : زمين مگسناك .
مذبة
(
mezabbat
) ا . ع . مگسران و مگسپران .
مذبح
(
mazbah
) ا . ع . محل ذبح كردن و جاى قربانى نمودن . و شكاف در زمين مقدار يك شبر و مانند آن . و كوشك و قصر . و محراب .
و كتابخانهء نصارى . ج : مذابح .
مذبح
(
mezbah
) ا . ع . هر آنچه بدان ذبح نمايند .
مذبح
(
mozabbeh
) ص . ع . كشنده و ذبحكننده .
مذبح
(
mozabbeh
) ص . ع . كسى كه مىگستراند پشت را و پست مىكند سر را .
مذبذب
(
mozabzab
) و (
mozab - zeb
) ص . ع . رجل مذبذب : مرد دو دله و متردد ميان دو كار . ج : مذبذبون . قوله تعالى :
مُذَبْذَبِينَ بَيْنَ ذلِكَ
اى مضطربين غير مستقرين .
مذبذبون
(
mozabzabuna
) و (
mozabzebuna
) ع . ج . مذبذب (
mozabzab
) و (
mozabzeb
) .
مذبر
(
moozabbar
) ص . ع . ثوب مذبر : جامهء آراسته و منقش .
مذبر
(
mozabber
) ص . ع .
نويسنده .
مذبل
(
mozbel
) ص . ع . لاغركننده .
و سست و ضعيفكننده . و درهم كشنده . و پژمراننده .
مذبلة
(
mozbelat
) ص . ع . ريح مذبلة : باد گرم كه گياه را پژمرده گرداند .
مذبوب
(
mazbub
) ص . ع .
ديوانه . و بعير مذبوب : شتر مگس مكيده .
مذبوبة
(
mazbubat
) ص . ع .
ارض مذبوبة : زمين مگسناك .
مذبوح
(
mazbuh
) ص . ع . ذبح كرده شده . و حلال و روا . يق : كل شئ فى البحر مذبوح اى لا يحتاج الى الذابح .
و نيز مذبوح : آنكه زير زنخ آن از ريش پوشيده باشد .
مذبوح
(
mazbuh
) ص . پ . مأخوذ از تازى - ذبح كرده شده . و كشته شدهء بطريق ذبح .
مذبور
(
mazbur
) ص . پ . مأخوذ از تازى - نوشته شده . و در پيش گفته شده و سرغنه .
مذبول
(
mazbul
) ص . ع . خشك شده . و فسرده شده . و پژمرده گشته . و درهم كشيده شده .
مذح
(
mazah
) ا . ع . انگبين گلنار دشتى . و اصطكاك و بهم سودگى دوران در رفتن . و كفتگى ما بين بن دوران و دو سرين از سائيده شدن بهم . و شقاق خايه از سودن به چيزى .
مذح
(
mazah
) م . ع . مذح الرجل مذحا ( از باب سمع ) : بهم سائيده شد دو ران آن مرد در رفتن و كفته گرديد ما بين بن دوران و دو سرين آن . و شكافته گرديد خايهء آن مرد از سودن به چيزى . و مذح الشئ :
بدبوى و گنده گرديد آن چيز .
مذحذح
(
mozahzah
) ص . ع . به شتاب روندهاى كه گامها را نزديك گذارد . و بادى كه گرد و خاك پراكنده كند .
مذخ
(
mazax
) ا . ع . انگبين گلنار .
مذخاة
(
mazx t
) ا . ع . زمين بىدرخت .
مذخر
(
mozzaxer
) ا . ع . اسبى كه تك خود را نگاه دارد تا پس از انقطاع تك اسبان ديگر .
مذخور
(
mazxur
) ص . ع . ذخيره شده . و يخنى نهاده . و اندوخته . و گرد كرده .
مذر
(
mazar
) م . ع . مذرت المعدة مذرا ( از باب سمع ) : تباه شده معده و كذلك : مذرت الجوزة . و مذرت النفس : شوريده و خبيث گشت نفس . و مذرت البيضة : گنديده شد آن تخممرغ .
مذر
(
mazara
) ا . ع . تفرقوا شذر مذر : رفتند و پريشان شدند از اتباع است .
مذر
(
mazer
) ص . ع . تباه و گنديده و بدبو شده .
مذراة
(
mezr t
) ص . ع . بادزن .
و افشون يعنى افزارى چوبين دندانهدار كه بدان غلهء كوبيده بر باد دهند .
مذراع
(
mezr '
) ا . ع . ده ميان زمين زراعت و دشت . و قوائم ستور . و ده گردا گرد شهر كه در وى كشت و باغ باشد . و مخستان نزديك شهر . ج : مذارع و مذاربح .
مذرب
(
mezrab
) ا . ع . زبان .
مذرب
(
mozarrab
) ص . ع .
سنان مذرب : سنان تيز . و سيف مذرب :
شمشير زهر داده .
مذرب
(
mozarreb
) ص . ع . تيز كننده .
مذرة
(
mazerat
) ص . ع . زن پليد .
و بيضة مذرة : تخم مرغ گنديده .
مذرة
(
mezarrat
) ا . ع . ابزارى كه بدان دانه از كاه جدا سازند .
مذرح
(
mozarrah
) ص . ع . لبن مذرح : شيرى كه بر آن آب غالب باشد . و كذلك : عسل مذرح .