زن كوتاه بالاى گرداندام .
مدهمس
(
modahmas
) ص . ع .
امر مدهمس و منهمس : كار پوشيده و پنهان .
مدهمق
(
modahmaq
) ص . ع .
قدح مدهمق : تير لطيف و هموار و نيك راست و بىعيب . و نيز تير شكافته . و طعام مدهمق : طعام خام پخته . و كتاب مدهمق :
كتاب نيك و پاكيزه . وتر مدهمق :
زه نرم .
مدهمق
(
modahmeq
) ص . ع .
شكننده و برنده . و لقب مردى فصيح .
مدهن
(
modhen
) ص . ع . چاپلوس و متملق و فريبنده .
مدهن
(
modhon
) ا . ع . روغن دان و شيشهء روغن . و مغاكى در كوه كه آب در وى گرد آيد . و هر مغاكى كه سيل آن را كنده باشد .
ج : مداهن .
مدهن
(
modahhen
) ص . ع . چرب و چربىدار . و طلا كردهء بروغن .
مدهنون
(
modahhanuna
) ص .
ع . قوم مدهنون : گروهى كه بر آنان آثار نعمت باشد .
مدهور
(
madhur
) ا . ع . كشور نمك خيز و شورهزار .
مدهور
(
madhur
) و
مدهورون
(
madhuruna
) ص . ع . قوم مدهور بهم : گروه فلك زدهء آفت رسيده . و كذلك :
قوم مدهورون .
مدهوش
(
madhuc
) ص . ع .
بىخود و حيران و سرگشتهء از عشق .
مدهوش
(
madhuc
) واو مجهول ص . پ . مأخوذ از تازى - حيران و سرگردان و متحير و سرگشته . و عقل رفته . و بىهوش .
و دهشت زده . و آشفته . و متعجب .
مدهوشى
(
madhuci
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - حيرانى و سرگردانى و تحير .
و سرگشتگى . و بىهوشى .
مدهون
(
madhun
) ا . پ .
پوست دباغت كرده . و چرم رنك كرده .
مدهون
(
madhun
) ص . ع . روغن ماليده . و كشتزارى كه از باران اندكى تر شده باشد .
مدهى
(
modahhi
) ص . ع . آنكه زيرك مىخواند و يا عيب و نقص مىكند كسى را . و آنكه آفت مىرساند .
مدى
(
mody
) ا . ع . پيمانهايست شاميان و مصريان را غير از مد . ج : امداء .
مدى
(
mad
) ا . ع . حد و نهايت و انتها . و نشانگاه و نشانهء تيراندازى . و دورى و مسافت و فاصله . و منتهاى نگاه . و يك نوع درختى . و چغرلاوه . و مدى الايام : همه وقت و در هر زمان . و مدى البصر : منتهاى نگاه و تا آنجا كه چشم كار مىكند . يق : قطعة ارض قدر مدى البصر يعنى قطعهاى از زمين باندازهاى كه چشم به آن مىرسد و آن را مىبيند .
مدى
(
mad
) و (
med
) و (
mod
) ع . ج . مدية (
madyat
) و (
medyat
) و (
modyat
) .
مدى
(
madi
) پ . كلمهء نهى يعنى مده كه نهى از دهش باشد .
مدى
(
madiyy
) ا . ع . آبى كه از حوض روان گردد و پليد شود . و حوضى كه گردا گرد آن را سنك گرفته باشند . و آب راههء چاه . ج :
امدية .
مدئ
(
mode '
) ص . ع . بيمار و عليل و دردمند . و بيماركننده .
مديات
(
moday t
) ع . ج .
مدية .
مديان
(
medy n
) ص . ع . كسى كه عادت وام دادن و وام گرفتن دادن . از اضداد است و مذكر و مؤنث در آن مساوى است يق : رجل مديان و امراة مديان ج : مدائن و مدائين .
مدئة
(
mode'at
) ص . ع . مؤنث مدى .
مدية
(
madyat
) و (
medyat
) و (
modyat
) ا . ع . دشنه و شفره . و قبضهء كمان . ج :
مدى (
mad
) و (
med
) و (
mad
) و مديات
مدية
(
modyat
) ا . ع . پايان و غايت و انتهاى چيزى .
مديث
(
modayyas
) ص . ع . رام از هر چيزى . و طريق مديث : راه كوفته و پا سپرده . و بعير مديث : شتر رام شدهء برياضت .
مديح
(
madih
) ا . ع . ستايش و آنچه بدان مدح كنند . ج : مدايح .
مديح
(
madih
) ا . پ مأخوذ از تازى - مدح و ستايش و كار ممدوح .
مديحة
(
madihat
) ا . ع .
مديح .
مديحة
(
madihat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مديح .
مديخ
(
madix
) ا . ع . بزرگ و ارجمند . ج : مدخاء .
مديخ
(
meddix
) ا . ع . بزرگ و ارجمند .
مديد
(
madid
) ا - ص . ع . كشيده .
و دراز . يق : رجل مديد القامه : مرد دراز قد . ج : مدد . و گياه و علف . و گياه خشك .
و آبى كه بران آرد يا كنجد و يا جو ريخته به شتر خورانند . و نام موضعى . و باصطلاح عروض :
نام بحر دويم از بحور شعر .