مخترم
(
moxtarem
) ص . ع . بر باد دهنده . و تلفكننده . و از بيخ بركننده . و رباينده . و برنده و شكافنده .
مختزع
(
moxtaze '
) ص . ع . كسى كه از قوم خود مىبرد .
مختزق
(
moxtazeq
) ص . ع . شمشير برهنه شده .
مختزل
(
moxtazel
) ص . ع . تنها و جدا و منفرد . و آنكه مىبرد و قطع مىكند و جدا مىكند و برمياندازد .
مختزن
(
moxtazan
) ص . ع . ذخيره شده و اندوخته شده و نگاهداشته شده .
مختزن
(
moxtazen
) ص . ع . كسى كه نگاه مىدارد سر را و پنهان مىكند آن را . و آنكه اندوخته مىكند مال را . و آنكه مىگيرد نزديكترين راه را .
مختشب
(
moxtaceb
) ص . ع . كسى كه ناهموار مىتراشد كمان و تير را . و آنكه شعر مىگويد چنان كه در ياد وى مىآيد بدون فكر و تصنع .
مختشع
(
moxtace '
) ص . ع .
فروتن و متواضع و فروتنى كرده .
مختص
(
moxtass
) ص . ع .
مخصوص شده و خاص شده .
مختص
(
moxtass
) ا . پ . مأخوذ از تازى - خاص و مخصوص . و غير عمومى .
و پسند شده . و انتخاب شده . و نيز مختص :
مصاحب و همدم و مونس و دوست برگزيده .
ج : مختصان .
مختصان
(
moxtass n
) پ . ج .
مختص .
مختصر
(
moxtassar
) ص . ع .
سخن كوتاه و مجمل و بطور اجمال . و لقب چند كتاب .
مختصر
(
moxtasar
) ا . ص .
پ . مأخوذ از تازى - كوتاه . و كم . و بر گزيده . و پسنديده . و منتخب . و كوتاه شده و فرومايه و حقير و ناچيز و اندك و قليل .
و مختصر كردن : كوتاه كردن . و كم كردن .
مختصر
(
moxtasar
) پ . كلمهء مأخوذ از تازى - كه در اختصار و كوتاهى كلام استعمال مىكنند .
مختصر
(
moxtaser
) ص . ع . كسى كه نزديكترين راه را در رفتن مىگيرد و كوتاه كنندهء سخن . و گيرندهء بدست .
مختصرا
(
moxtasan
) م . ف .
پ . مأخوذ از تازى - بطور كوتاهى كلام و اختصار .
مختصران
(
moxtasar n
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مردمان كم همت و فرومايه .
مختصف
(
moxtasef
) ص . ع .
كسى كه دولا مىكند و مىدوزد كفش را . و آنكه برگها را به روى هم چسبانيده و جهت ستر عورت بر بدن مىگذارد .
مختصم
(
moxtasem
) ص . ع .
مشغول به مخاصمه و مناقشه و نزاعكننده و مناقشهكننده .
مختصى
(
moxtasi
) ص . ع .
اختهكننده و كسى كه خود را خصى مىكند .
مختصى
(
moxtassi
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مخصوص و اختصاص داده شده بدون مشاركت غيرى .
مختضب
(
moxtazeb
) . ص . ع .
رنك كرده و كسى كه خود را رنك مىكند .
مختضر
(
moxtazar
) ص . ع . گل پژمردهء از اول نموش .
مختضر
(
moxtazer
) ص . ع . درو كنندهء غلهء سبز .
مختضع
(
moxtaze '
) ص . ع .
فروتن و خوار و متواضع . و كسى كه به شتاب مىگذرد .
مختضم
(
moxtazem
) ص . ع .
برنده و قطعكننده . و عطاكننده و بخشنده .
و كسى كه تيز مىدهد . و شمشيرى كه مىبرد غلاف خود را .
مختط
(
moxtatt
) ص . ع . كسى كه خط مىكشد و نشان مىكند . و روى خطدار گشته و زغب برآورده .
مختطب
(
moxtateb
) ص . ع . كسى كه خواستگارى مىكند زن را . و آنكه مىخواند كسى را در عروسى زنان قبيلهء خود .
مختطط
(
moxtatet
) ص . ع .
كسى كه خط مىكشد و نشان مىكند . و روى خط دار گشته و زغب برآورده .
مختطف
(
moxtatef
) ص . ع .
رباينده و گيرنده . و ترككنندهء تب .
مختطى
(
moxtati
) ص . ع . گام زننده . و درگذرنده .
مختفض
(
moxtafez
) ص . ع . كسى كه فرود مىآيد .
مختفضة
(
moxtafezat
) ص . ع .
دخترى كه خويشتن را ختنه مىكند .
مختفق
(
moxtafeq
) ص . ع .
گوراب جنبنده و طپنده .
مختفى
(
moxtafi
) ص . ع .
نهان و پوشيده و پنهان شده . و بيرون آورنده .
و آشكاركننده .
مختفى
(
moxtafi
) . ا . ع . نباش و كفن آهنج . و پنهان كشنده .
مختفى
(
moxtafi
) ص . پ . مأخوذ از تازى - پنهان و پوشيده و نهفته .
مختل
(
moxtall
) ص . ع . سخت تشنه . و رجل مختل : مرد درويش و محتاج .
و امر مختل : كار سست و تباه . و نيز مختل :