و بخيل .
مآلة
(
ma ' lat
) م . ع . مأل الرجل مآلة و مؤلة ( از باب فتح و سمع ) فربه و ستبر گرديد آن مرد .
مألة
(
ma'lat
) ا . ع . مرغزار و آسيا .
ج : مئال .
مألة
(
ma'alat
) م . ع . جاء امر مامأل له مألا و مألة : ( از باب نصر و فتح و سمع ) بر غفلت و بىخبرى در رسيد كارى كه جهة آن آماده نبود و نمىدانست آن را .
مالة
(
m lat
) ص . ع . امراة مالة : زن مالدار . ج : مالة و مالات .
مالة
(
m lat
) ع . ج مال و مائل و ميل .
مالته
(
m lte
) ا . پ . نام جزيرهاى در بحر الروم واقع ميان سيسيل و افريقا و متعلق بدولت انگليس و داراى 000 ، 250 نفر جمعيت .
مالج
(
m laj
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - مالهء گلكارى .
مالح
(
m leh
) ا . ص . ع . آب شور لغة ردية . و نبت مالح : شور گياه . و الماء صار ملحا و كان عذبا فهو مالح .
مالخ
(
m lex
) ا . ع . گريزنده و فرارى .
مالخانه
(
m l - x ne
) ا . پ .
بيتالمال و خزانه و انبار .
مال خداوند
(
m l - xod vand
) ا . پ . از اعلام است .
مالخوليا
(
m lexuli
) ا . پ - مأخوذ از يونانى - ماليخوليا .
مالداده
(
m l - d de
) ص . پ .
چيزى كه به قيمت خريده باشند .
مالداده
(
m l - d de
) ا . پ . غلام و بنده .
مالدار
(
m l - d r
) ا . پ . غنى و پولدار و متمول و مالك و صاحب مال .
مالدارى
(
m l - d ri
) ا . پ .
دولت و ثروت و غنا .
مالدوست
(
m l - dust
) ص . پ .
دوست دارندهء مال و ثروت . و بخيل .
مالدوستى
(
m l - dusti
) ص . پ .
بخل و امساك .
مال زاده
(
m l - z de
) ا . پ .
زادهء زنا و حرامزاده . و قرمساق .
مالزم
(
m - lazem
) م . ف . پ .
- ماخوذ از تازى - مايلزم و هر آنچه لازم و واجب باشد .
مال زمين
(
m l - zamin
) ا پ .
ضمانت ملكى جهة بدهى .
مالس
(
m les
) ص . پ . - ماخوذ از يونانى - سياه و اسود .
مالسنج
(
m l - sanj
) ص . پ .
آنكه تفتيش از گنج مىكند .
مالش
(
m lec
) پ . م ح . ماليدن .
ا . لمس و لمس با دست . و مس و دلك .
و زدودگى . و صيقل . و جلا . و حك . و فرسودگى . و مشتمال . و مصقل و افزارى كه بدان جلا مىدهند .
مالشگر
(
m lec - gar
) ا . پ . دلاك و مشتمالچى . و كيسهكش و آنكه در حمام بدن را كيسه مىكشد و پاك مىكند .
مالشگرى
(
m lec - gari
) ا . پ .
ملاعبه با زنان .
مال ضامن
(
m l - z men
) ا . پ .
كسى كه ضمانت مىكند اداى مالالاجاره و يا بدهى ديگرى را .
مال ضامنى
(
m l - z meni
) ا . پ . ضمانت مالالاجاره و يا بدهى كسى را .
مالطة
(
m letat
) ا . ع . جزيرهء مالته . ر . مالته .
مالغ
(
m leq
) ص . ع . رجل مالغ : مرد تباه فاسد كار فاسد . ج :
ملاغ .
مال غيبى
(
m l - qaybi
) ا . پ .
چيزهاى پنهان شده و گم شده . و دفينهء كه چون پديد گردد پادشاه ضبط كند . و هر دفينهء .
مألف
(
ma'laf
) ا . ع . جاى الفت و جايى كه انسان بدان خو گرفته . و درخت بسيار برگ كه شكار بدان خو گرفته .
مالق
(
m laq
) ا . ع . - ماخوذ از فارسى - مالهاى كه بدان زمين كشت را هموار و برابر كنند . و مالهء گل كارى .
مالق
(
m leq
) ص . ع . متملق و چاپلوس .
مالقة
(
m laqat
) ا . ع . نام ايالتى از اندلس در كنار درياى بحر الروم كه پايهء تخت آن را نيز مالقة مىنامند و اين ايالت داراى 000 ، 512 نفر جمعيت است و شراب آن معروف و شهر مالقه داراى 000 ، 238 نفر جمعيت است .
مألك
(
ma'lok
) ا . ع . پيغام .
مالك
(
m lek
) ا . ص . ع . كسى كه داراى چيزى باشد و بتواند در آن تصرف كند . ج : ملاك و ملك . و مالك الحزين :
نام يك نوع مرغى آبى . و ابو مالك : گرسنگى .
و دندان . و پيرى . و نيز مالك : نام امام مدينه مالك بن انس بن مالك بن عامر بن عمرو بن الحارث . يكى از ائمهء اربعهء اهل سنت و جماعت تولد وى در سال 94 هجرى و وفاتش در مدينهء طيبه در سال 179 هجرى و مدفنش در بقيع .
و نيز مالك نام چند نفر صحابى .
مالك
(
m lek
) ا پ : - ماخوذ