از تازى - خداوند و صاحب و متصرف . و دارنده . و حاكم و پادشاه . و نام فرشتهء موكل بر دوزخ و نام دربان دوزخ . و مالك دينار :
لقب يكى از اولياء اللّه . و مالك زمين :
خداوند زمين و صاحب زمين . و مالك شدن : دارا شدن و به تصرف آوردن و ضبط كردن . و مالك الملك بىهمتا : خداوند عالميان . و مالك يوم الدين : پادشاه روز جزا . و شجرهء ابى مالك : نام گياهى . و امام مالك : يكى از ائمهء اربعهء اهل سنت و جماعت . و بىمالك : بىصاحب و بىخداوند و بىآغا .
مالكان
(
m lek n
) ا . پ . ج .
مالك .
مالكانه
(
m lk ne
) ا . پ . نام حلوائى مر گيلانيان را كه از برنج سازند .
و نيز حلوائى كه از هفت مغز يعنى مغز بادام و مغز گردو و مغز زردآلو و مغز شفتالو و مغز پسته و مغز فندق و مغز چلغوزه سازند .
و نام قسمى از خرما كه خرماى قصب نيز گويند .
مالكانه
(
m lek ne
) ص . م . ف .
پ . - ماخوذ از تازى - مالك مانند و بطريقهء تملك . و مالكيت . و تصرف مالكانه :
تصرفى كه صاحب ملك در ملك خود مىكند . و تصرف كامل و با استقلال .
مالكة
(
m lekat
) ا . ع . مونث مالك يعنى پادشاهى كه زن باشد .
مالكة
(
m lokat
) و (
m lakat
) ا . ع . پيغام .
مالكى
(
m leki
) ص . پ . منسوب به مالك و اربابى .
مالكى
(
m leki
) ص . ع .
منسوب به مالك و پادشاهى و سلطنتى .
مالكيت
(
m lekiyyat
) ا . پ .
- ماخوذ از تازى - دارا شدن و تصرف و خداوندى .
مالگانه
(
m lg ne
) ا . پ . آلت تناسل و نره .
مالگذار
(
m l - goz r
) ا . پ .
ملاك و آنكه ملك خود را در تحت حكومت نگاهدارد . و مستأجر و رعيت .
مالگذارى
(
m l - goz ri
) ا . پ .
خراج ماليات و ملك . و اراضى ماليات بده .
مالم
(
m - lam
) ع . كلمهاى مركب از ما و ازلم يعنى ما دامى كه نه .
مال مست
(
m l - mast
) ص . پ .
مغرور بدولت و مكنت خود .
مال مستى
(
m l - masti
) ا . پ .
غرور و نخوت بواسطهء دولت و ثروت .
مالمك
(
m lamk
) ا . پ . آب دندان و آب نبات . و نوعى از حلوا كه از جو و گندم نيده سازند .
مالمكا
(
m lamk
) ا . پ . مالكانه و حلوائى كه از برنج سازند .
مالميز
(
m lmiz
) ا . پ . زلو و ماليز .
مالنخ
(
m lanx
) و
مالنخوليا
(
malanxuliy
) ا . پ . ماليخوليا .
مالندگى
(
m landagi
) ا . پ .
مالش و ماليدگى .
مألوء
(
ma'lu '
) و
مالو
(
ma'lovv
) ص . ع . سقاء مألوء : مشكى كه بدرخت الاء دباغت كرده باشند . و سقاء مألو كذلك .
مال واجب
(
m l - v jeb
) ا . پ .
باج و خراج و مالالاجاره .
مالوالى
(
m lv li
) ا . پ .
نوعى از چلپاسه كه بتازى سام ابرص گويند .
مالور
(
m l - var
) ص . پ . مالدار و توانگر و غنى .
مالوس
(
m lus
) ا . پ . چلپاسهء سبز رنگ . و نوعى از حلوا .
مألوس
(
ma'lus
) ص . ع . رجل مالوس : مرد ديوانه .
مألوس
(
ma'lus
) ا . ع . شيرى كه مسكهء آن را بر نياورده و مزهء آن تلخ شده باشد .
مألوع
(
ma'lu '
) ا . ع . مجنون و ديوانه .
مألوف
(
ma'luf
) ص . پ . - ماخوذ از تازى - آشنا . و آموخته . و انس گرفته و مأنوس و خو كرده شده . و دوستى كرده شده .
و عادت كرده شده و معتاد . و مسكن مالوف : جايى كه بدان خو كرده و عادت كرده باشند .
مألوق
(
ma'luq
) ا . ع . رسول و ايلچى . و نام اسبى .
مألوق
(
ma'luq
) و
ماولق
(
mo'avlaq
) ص . ع . ديوانه و مجنون .
مألوك
(
ma'luk
) ا . ع . رسول و ايلچى . و ديوانه .
مالول
(
m lul
) ا . پ گلوبنده .
و غلامى كه بمرتبهء بزرگى رسيده باشد . و پرخور و شكم پرست .
مألولة
(
ma'lulat
) ص . ع . مانده و فگار .
مألوم
(
ma'lum
) ص . ع . غمگين و ملول و مغموم .
مالون
(
m luna
) ص . ع . ج .
مال .
مألوه
(
ma'luh
) ص . ع . معبود و پرستيده شده و مسجود .
مالوه
(
m lveh
) ا . پ . ايالت مركزى هندوستان .
ماله
(
m leh
) ا . پ . افزارى مر