كه محتاج و بينوا مىكند .
محوح
(
mohuh
) م . ع . مح محا و محوحا . ر . مح .
محور
(
mehvar
) ا . ع . تير چرخ دول و تير هر چرخ كه چرخ بدان گردد خواه از چوب باشد و يا از آهن . و حلقهاى كه زبانهء كمربند بدان بند مىگردد . و آهنى كه بدان داغ مىكنند . و دسورده و چوبى كه نانوا خمير را بدان پهن مىكند .
محور
(
mehvar
) ا . پ . مأخوذ از تازى - ستونه يعنى تيرى كه چرخ دولاب بدور آن مىگردد . و باصطلاح رياضى : خطى موهومى كه از يكى از دو قطب كره ممتد شده و از مركز آن گذشته بقطب ديگر مىرسد .
محور
(
mohavvar
) ص . ع . نان گرد كرده شده . و جامهء سپيد كرده شده . و خف محور : موزهاى كه آستر وى از چرم سرخ باشد .
محور
(
mohavver
) ص . ع . كسى كه سپيد و براق مىكند . و محور الثياب : آنكه جامه را سپيد مىكند .
محورة
(
mahvarat
) و (
mahvorat
) ا . ع . پاسخ . يق : كلمته فما رجع الى محورة اى جوابا . و كذلك محورة .
محورة
(
mehvarat
) ا . ع . دسورده و چوبى كه نانوا خمير را بدان پهن مىكند .
محورة
(
mohavvarat
) ص . ع .
مؤنث محور . و جفنة محورة : كاسهء سپيد كرده شدهء بكوهان و پيه .
محوره
(
mahvare
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - محبره و جعبهاى كه در آن اسباب تحرير مانند قلم و دوات و كاغذ و جز آن گذارند .
محو شده
(
mahv - code
) ا . پ .
باطل شده و حك شده و پاك كرده شده . و فراموش شده .
محوصل
(
mohavsel
) ا . ع . كسى كه بن شكم وى كلان باشد مانند شكم زن باردار .
محوض
(
mohavvaz
) ا . ع . گودى كه گرداگرد درخت كنند تا از آن آب خورد .
محوض
(
mohavvez
) ص . ع .
حوض سازنده .
محوضة
(
mohuzat
) م . ع .
محض محوضة ( از باب كرم ) : خالص نسب گرديد .
محوط
(
mohavvat
) ص . ع .
محصور شده را احاطه شدهء از ديوار . و كرم محوط : درخت رزى كه گرداگرد آن ديوار باشد .
محوط
(
mohavvet
) ص . ع . كسى كه ديوار مىسازد . و آنكه ديوار بست مىكند و آنكه احاطه مىنمايد . و محافظ و نگهبان و پاسبان .
محوطه
(
mohavvate
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - هر جاى محصور و محدود و هر جائى كه از ديوار و جز آن احاطه شده باشد .
و هر كشتزار محدودى .
محوق
(
mahuq
) ص . ع . روفته شده . و ماليده شده . و نرم و هموار و املس ساخته شده .
محوق
(
mohavvaq
) ص . ع . گرد كرده شده . و نرم و هموار شده .
محوق
(
mohavvaq
) ا . ع . كسى كه مهرهء نرهء وى كلان باشد .
محوق
(
mohavveq
) ص . ع . گرد كننده . و نرم و هموار و املسكننده . و كسى كه سخن را كج مىكند .
محوقة
(
mahuqat
) ص . ع .
ارض محوقة : زمين كم گياه از كمى باران .
محوقة
(
mehvaqat
) ا . ع .
جاروب .
محوكة
(
mahvakat
) ا . ع . قتال و كشش . يق : تركتهم فى محوكة اى فى قتال .
محول
(
mahul
) ص . ع . ساعى و نمام . و ارض محول : زمين قحط رسيده .
محول
(
mohul
) ا . ع . ج .
محل .
محول
(
mohvel
) ص . ع . ناقة محول : ماده شترى كه پس از كرهء ماده نر زايد و يا به عكس . و نخلة محول : خرمابنى كه پس از گشن دادن باردار نشود . و كذلك ناقة محول . و صبى محول : كودك يك ساله .
محول
(
mohavval
) ص . ع . مبدل شده و برگردانيده شده .
محول
(
mohavval
) ا . ع . نام موضعى در طرف غربى بغداد .
محول
(
mohavvel
) ص . ع .
ناقة محول : ماده شترى كه پس از گشن يافتن باردار نشود . و كذلك نخلة محول .
و نيز ماده شترى كه پس ماده نر زايد و يا به عكس . و كذلك امراة محول . و نيز محول برگرداننده و مبدلكننده و تغيير دهنده .
محول
(
mohavvel
) ا . پ . مأخوذ از تازى - برگردانيده و تغييردهنده و ديگرگون كننده .
محونة
(
mohunat
) ا . ع . كاهش و نقصان ( و الفعل من نصر ) . و نيز نسج و محو و ابطال و كارى كه بركت از چيزى بربايد .
محوى
(
mahvi
) ص . پ . مأخوذ از تازى - جمع شده و فراهم شده . و دريافت شده .