محوى
(
mohavv
) ا . ع . چادر هاى پيوسته و متصل بهم .
محوى
(
mohavvi
) ص . ع . فرا گيرنده و دريافتكننده .
محوى
(
mahviyy
) ص . ع . فراهم شده و دريافت شده .
محويت
(
mahviyyat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - حالت محو شدن و ابطال . و محو و حك و نسخ .
محى
(
mahy
) م . ع . محاه محيا ( از باب ضرب و سمع ) : پاك كرد نبشته و نقش و جز آن را و محو نمود .
محيا
(
mahy
) ا . ع . زندگى و وقت و يا جائى كه زندگى مىكنند . ج : محايا . و محياى و مماتى يعنى زندگانى من و مرك من .
محيا
(
mohayy
) ا . ص . ع . روى و رخساره . و سلام و تحيه فرستاده شده .
محياة
(
mahy t
) ص . ع . ارض محياة : زمين داراى مار .
محياة
(
mahy t
) ا . ع . نام موضعى .
محياص
(
mehy s
) ا . ع . تنك كس .
محيان
(
mehy n
) ا . ع . محيان الشئ : وقت و هنگام آن چيز .
محيث
(
mohis
) ص . ع . كسى كه زير و بالا مىكند زمين را و چيزى در آن مىجويد .
محيد
(
mahid
) م . ع . حاد عنه حيدا و محيدا . ر . حيد .
محيد
(
mahid
) ا . ع . ملجأ و پناهگاه و جاى گريز و جاى برگرديدن .
محير
(
mohayyer
) ص . ع . كسى كه سرگشته و حيران مىكند .
محيص
(
mahis
) ا . ع . جاى گريز و جاى برگرديدن .
محيص
(
mahis
) م . ع . حاص حيصا و محيصا . ر . حيص .
محيض
(
mahiz
) ا . ع . بىنمازى زن . و فرج زن .
محيض
(
mahiz
) م . ع . حاض حيضا و محيضأ . ر . حيض .
محيضة
(
mahizat
) ا . ع . لتهء حيض . ج : محائض .
محيط
(
mohit
) ص . ع . كسى و يا چيزى كه احاطه مىكند و شامل مىشود و در بر مىگيرد . و كسى كه دريافت مىكند و فرا مىگيرد .
و آنكه به خوبى آگاهى حاصل مىكند . و محيط علما : آنكه به خوبى مىداند و مىشناسد .
محيط
(
mohit
) ا . ص . پ . مأخوذ از تازى - فراگيرنده . و احاطهكننده . و هر آنچه در گرداگرد چيزى باشد . و محيط دايره :
گرداگرد دايره و بغماز و هر آنچه دايره را احاطه كند . و بحر محيط و يا درياى محيط : اقيانوس .
محيعل
(
mohay'el
) ص . ع . كسى كه فرياد مىكند : حى على الصلواة .
محيف
(
mohayyef
) ص . ع . كسى كه مىگيرد چيزى را از كنار وى . و آنكه كم مىكند از كرانهء چيزى .
محيق
(
mahiq
) ص . ع . روفته شده . و نرم و هموار . و نيزهء باريك برندهء تيز و تند .
محيك
(
mohik
) ص . ع . كسى و يا چيزى كه اثر مىكند و يا اثرى پديد مىآورد .
و شمشير و يا كلام نافذ و مؤثر .
محيل
(
mohil
) ص . ع . امراة محيل : زنى كه پس دختر پسر زايد و يا برعكس .
و كذا ناقة محيل . و نيز محيل : طعام و جز آن كه بر وى يك سال يا سالها گذشته باشد . و كسى كه راست مىكند نيزه را و روى مىآورد با آن . و هر چه بر وى يك سال گذشته باشد .
و آنكه بغريم بعوض وام برات دهد .
محيل
(
mohil
) ص . پ . مأخوذ از تازى - حيلهگر و مكار .
محيلة
(
mohilat
) ص . ع . دار محيلة : سرائى كه بر وى سالها يا يك سال گذشته باشد .
محيلى
(
mohili
) ا . پ . حيلهبازى و حيلهگرى و مكارى .
محيم
(
mehyam
) ا . ع . كودك داناى تيزفهم .
محين
(
mohin
) ص . ع . مقيم در جائى .
محين
(
mohin
) ص . ع . مخرب و خرابكننده . و هلاككننده .
محين
(
mohayyen
) ص . ع . كسى كه وقتى را براى دوشيدن معين مىكند . و هلاككننده .
محيوس
(
mahyus
) ص . ع . رجل محيوس : مردى كه پدر و مادر وى پرستار باشند .
محيى
(
mohyi
) ص . پ . مأخوذ از تازى - زندهكننده و زندگانى بخشنده .
محيى
(
mohayyi
) ص . ع . زنده كننده و تحيت گوينده و گويندهء به كسى : حياك اللّه .
محيى
(
mohyi
) و
محيية
(
mohyiyat
) ص . ع . زندهكننده و حيوة بخشنده .
مخ
(
max
) ا . پ . آتش و نار . و چسبنده و خزنده . و گم شده و نابود گشته و ناپديد و بر طرف گرديده .
مخ
(
max
) پ . كلمهء امر يعنى مچسب .
مخ
(
max
) و (
mox
) ا . پ . زنبور .
و لجام سنگينى كه بر سر اسب و استر سركش زنند .
مخ
(
mox
) ا . پ . خرمابن و درخت