افغانان .
محموراء
(
mahmura ' ?
) ع . ج .
حمار .
محموز
(
mahmuz
) ع . ص .
تيز و تند . و شراب تيز و ترش . و رجل محموز البنان : مرد سخت پنجه و توانا .
محموصة
(
mahmusat
) ا . ع .
گوسپند دزديده .
محموق
(
mahmuq
) ا . ع . گرفتار بيمارى حماق و چيچك .
محمول
(
mahmul
) ص . ع . بار حمل شده و بار شده و برداشته شده . و به سر و به پشت ستور بار كرده شده . و رجل محمول : مرد بهرهمند شده از سوارى مركب خوشرفتار .
محمول
(
mahmul
) ا . ع . جنين و بچهء در شكم .
محمول
(
mahmul
) ا . پ . مأخوذ از تازى - هر چيز برداشته شده . و به اصطلاح منطق خبر در مقابل مبتدا را گويند . ر . موضوع .
محمولة
(
mahmulat
) ا . ع . نوعى از گندم تيره رنگ بسيار دانه . و بار و بار كشتى و جهاز .
محموم
(
mahmum
) ص . ع . تب كرده و گرفتار تب . و تقدير شده .
محمى
(
mahmi
) ا . ع . شير بيشه .
محمى
(
mohm
) ص . ع .
حديد محمى : آهن تافته شدهء در آتش .
محمى
(
mohmi
) ص . ع .
حمايتكننده . و نگهبان و محافظ . و گرمكنندهء آهن .
محمى
(
mahmiyy
) ص . ع .
حمايت كرده شده . و نگاهداشته شده . و آهن گرم شده . و گرفتار تب .
محمى
(
mahmiyy
) ا . ع . شير بيشه .
محمية
(
mahmeyat
) م . ع . حمى حمية و محمية . ر . حمية . و حمى حميا و حماية و محمية . ر . حماية .
محمية
(
mahmeyyat
) ص . ع .
شهر حراست شده . و شهر پايتخت و جز آن .
محن
(
mahn
) ا . ع . محنه محنا ( از باب فتح ) : آزمود آن را . و محن فلانا عشرين سوطا : زد فلان را بيست تازيانه .
و محن الثوب : پوشيد آن جامه را تا كهنه شد . و محن زيدا الشئ : بخشيد آن چيز را بزيد . و محن امراته : گائيد زن خود را .
و محن البئر : برآورد گل و خاك آن چاه را و پاك كرد آن را . و محن الاديم : نرم گردانيد آن چرم را و بركند پوست آن را .
محن
(
mahan
) ا . ع . نرم از هر چيزى . و رنج ديدگى . و درماندگى از همهء روز رفتن و از جز آن .
محن
(
mehan
) ع . ج . محنة .
محن
(
mehan
) ا . پ . مأخوذ از تازى - رنجها و محنتها . و آزارها . و عالم پر محن : عالمى كه همهء آن رنج و آزار است يعنى اين عالم .
محنا
(
mohnn
) ص . ع . كج و و خميده و پيچيده .
محناة
(
mahn t
) محناة الوادى :
خم وادى .
محنب
(
mohannab
) ا . ع . پير كوز پشت .
محنب
(
mohannab
) ص . ع . فرس محنب : اسب كه پشت وى كوز و دستهاى وى منحنى باشد .
محنة
(
mehnat
) ا . ع . آزمايش و بلا ج : محن .
محنت
(
mehnat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - رنج و كوشش . و جهد و مزدورى و بدبختى . و آفت و سختى . و بلا و درماندگى و نكبت و خوارى . و زحمت . و اندوه و دلگيرى . و دشوارى . و ورزه و كسب و كار .
و محنت كشيدن : رنج بردن . و زحمت كشيدن . و كوشش كردن . و ورزيدن . و كسب كردن . و كار كردن . و تحمل سختى و بدبختى و چيزهاى ناملايم كردن . محنت دنيا : شغل و كارهاى دنيا .
محنتبر
(
mehnat - bar
) ا . پ .
رنجبر . و زحمتكش .
محنتپرست
(
mehnat - parast
) ص . پ . ستمكش و مظلوم .
محنت زده
(
mehnat - zade
) ص . پ . آزرده و غمگين . و دلتنك . و گرفتار رنج .
محنتكش
(
mehnat - kac
) ص .
پ . ستمكش . و زحمتكش . و كاركن .
محنتكشى
(
mehnat - kaci
) ا .
پ . نكبت . و خوارى و تحمل .
محنت كشيده
(
mehnat - kacide
) ص . پ . ستم ديده . و مظلوم .
محنتى
(
mehnati
) ص . پ . مأخوذ از تازى - كوششكننده . و دشوار و سخت .
و بدبخت و بىطالع . و آزموده شدهء در رنج و زحمت و كوشش .
محنث
(
mohnes
) ص . ع . كسى كه بزهمند مىكند . و خلاف سوگند مىگرداند .
و كسى كه مايل مىگرداند از باطل بسوى حق .
و رسواى بدبخت .
محنج
(
mohnej
) ص . ع . آنكه مىپيچاند و خم مىكند و تاب مىدهد . و حيله باز و آنكه سوگند دروغ مىخورد .
محنجة
(
mehnajat
) ا . ع . اسباب و ابزار و آلت .
محنذ
(
mohnez
) ص . ع . كسى