مأخوذ از تازى - منسوب به محمد و دين حنيف اسلام . و گل محمدى : گل سرخ .
محمر
(
mehmar
) ا . ع . اسب پالانى . ج : محامر . و آهن و جز آن كه بدان پوست باز كنند و سلخ نمايند و مو تراشند . و كسى كه مفت عطا مىكند . و لئيم و ناكس .
محمر
(
mohmer
) ا . ع . ماده شترى كه بچه از شكمش بيرون نيايد تا آنكه بميرد . و شتاب رونده .
محمر
(
mohammar
) ص . ع . كسى كه بوى با حمار گفته شده باشد .
محمر
(
mohammer
) ص . ع .
آنكه به كسى گويد يا حمار . و آنكه به زبان حمير سخن گويد . و كسى كه از گروه محمره باشد . و كسى كه با سرخى مىنويسد .
محمر
(
mohammar
) ص . ع .
سرخ .
محمرة
(
mohamerat
) ا . ع .
گروهى از خرمية مخالف با مبيضة .
محمره
(
mohammare
) ا . پ .
نام بندرى از ملك خوزستان در ملتقاى شط العرب و رود كارون و داراى 000 ، 10 نفر جمعيت .
محمش
(
mohmec
) و (
mohammec
) ص . ع . كسى كه بخشم مىآورد . و كسى كه هيزم در آتش مىاندازد .
محمص
(
mohammas
) ص . ع .
برشته شده و بريان گشته . يق : حب محمص .
محمص
(
mohammes
) ص . ع .
بريانكننده و برشتهكننده .
محمض
(
mahmaz
) و (
mohmaz
) ا . ع . موضعى كه در آن ستور گياه شور خورد .
محمض
(
mohmez
) ص . ع . جائى كه گياه شور و تلخ روياند .
محمطرة
(
mohamtarat
) ص . ع .
ابل محمطرة : شتران گرانبار ايستاده .
محمق
(
mohmeq
) ا . ع . اسب لاغر و سبك . و ماديانى كه ديگرى بر زادن وى سبقت نيابد .
محمق
(
mohmeq
) ص . ع .
امراة محمق : زنى كه بچگان احمق زايد .
محمقات
(
mohmeq t
) ص . ع .
ج . محمقة .
محمقات
(
mohmeq t
) ا . ع .
هر شبى كه در تمام آن ماه باشد و گاه بود كه ابر را ماه فرا گيرد و چنان گمان برند كه صبح شده .
محمقة
(
mohmeqat
) ص . ع .
امراة محمقة : زنى كه بچههاى احمق زايد . ج : محمقات .
محمل
(
mahmel
) ا . ع . كجاوه .
ج : محامل . و زنبيلى كه بدان بسوى خرمن انگور كشند . و هر چيزى كه بدان چيزى را حمل كنند . و محل اعتياد . يق : ما على فلان محمل اى معتمد : نيست محل اعتمادى بر فلان .
محمل
(
mahmel
) ا . پ . مأخوذ از تازى - هودج و كجاوه كه بر شتر بندند و هر آنچه بدان چيزى حمل كنند . و مخمل و اطلس و يا پوشاك ديگوى كه هر ساله براى خانهء كعبه مىفرستند . و هر آنچه مىتواند محل اعتماد واقع گردد .
محمل
(
mehmal
) ا . ع . دوال شمشير . و ريشهء درخت . ج : محامل .
محمل
(
mohmel
) ا . ع . آنكه بار مىبرد . و آنكه يارى مىدهد بر بردن بار . و زنى كه شير وى بدون حمل فرود مىآيد .
محمل
(
mohammal
) ص . ع . برده شده و حمل شده .
محمل
(
mohammel
) ص . ع .
برنده و حملكنندهء نامه و جز آن .
محملق
(
mohamleq
) ص . ع .
گشادهچشم . و نگرنده .
محملكش
(
mahmel - kac
) ا .
پ . كجاوهكش و آنكه جلو شتر كجاوه را مىكشد .
محمم
(
mohammem
) ص . ع .
اداكنندهء كابين زن پس از طلاق وى . و كسى كه روى با انگشت و زغال سياه مىكند . و سر موى برآمدهء پس از تراشيدن . و كودك برآمده ريش . و چوزهء پر برآورده .
محمنة
(
mahmanat
) و (
mohmenat
) ص . ع . ارض محمنة : زمين بسيار كنه . و كذلك ارض محمنة .
محمود
(
mahmud
) ص . ع .
ستايش كرده شده .
محمود
(
mahmud
) ا . ع . نام فيل ابرهه رئيس اصحاب فيل . و از اعلام است .
محمود
(
mahmud
) ا . ص . پ .
مأخوذ از تازى - ستوده و ستايش كرده شده . و از اعلام است . سلطان محمود : ملقب به يمين الدوله و امين المله سيومين پادشاه از غزنويان كه در 387 هجرى بر تخت سلطنت ايران جلوس كرد و در 421 وفات نمود .
محمود بن محمد : هفتمين پادشاه سلجوقى در 511 هجرى جلوس نمود و در 525 وفات كرد .
محمود اول : سلطان 24 از آل عثمان در 1133 هجرى جلوس نمود و در 1167 وفات نمود . محمود دويم : سلطان سيم از آل عثمان در 1223 هجرى جلوس كرد و در 1255 وفات كرد . محمود افغان : در سال 1125 هجرى در اصفهان بر تخت پادشاهى ايران جلوس كرد و در 1127 كشته شد .
محموده
(
mahmude
) ا . پ .
داروئى مسهل كه سقمونيا نيز گويند .
محمودى
(
mahmudi
) ا . پ .
قسمى از سيم مسكوك . و نام گروهى از