سيوم رهان كه اگر سبق يابد بگيرند و اگر مسبوق شود چيزى ندهند . و حلالكنندهء سهطلاقه را باينكه با وى نكاح كنند تا بر شوهر اول مباح گردد .
محلل
(
mohallel
) ا . پ . مأخوذ از تازى - حلكننده و گدازنده و تحليل برنده . و محلل زن سهطلاقه : آنكه موقتا نكاح كند وى را تا بر شوهر اول مباح و حلال گردد .
محللات
(
mohallel t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - داروهاى تحليل برنده كه آماس و ورمها را گداخته و بر طرف سازند .
محلم
(
mohlem
) ص . ع . خواب بيننده .
محلم
(
mohallem
) ص . ع . كسى كه بردبار مىگرداند و امر به بردبارى مىكند .
محلنكك
(
mohlankek
) ص . ع .
سخت سياه .
محلوب
(
mahlub
) ص . ع .
دوشيده شده . و سقاء محلوب : مشك دباغت شدهء با گياه حلب .
محلوت
(
mahlut
) ص . ع . تراشيده شده و سترده شده .
محلوج
(
mahluj
) ص . ع . قطن محلوج : پنبهاى كه پنبه دانه را از وى بيرون كرده باشند .
محلوج
(
mahluj
) ا . پ . مأخوذ از تازى - پنبهء زده شده و بخيده و حلاجى كرده شده آمادهء براى رشتن كه بنجك و بندك و بندش نيز گويند .
محلوس
(
mahlus
) ا . ع . كس لاغر كم گوشت .
محلوف
(
mahluf
) ا . ص . ع .
سوگند ياد كرده . و لا محلوفا بالله يعنى سوگند مىخورم .
محلوف
(
mahluf
) ا . ع .
سوگند .
محلوف
(
mahluf
) م . ع . حلف حلفا و حلفا و حلفا و محلوفا و محلوفة ( از باب ضرب ) : سوگند خورد .
ر . حلف (
haf
) و (
helf
) و (
halef
) .
محلوفاء
(
mahluf '
) ا . ع . يق لا و محلوفائه يعنى سوگند مىخورم .
محلوفة
(
mahlufat
) ا . ع . سوگند .
و يق : اقسم و محلوفة بالله يعنى سوگند مىخودم .
محلوفة
(
mahlufat
) م . ع . حلف محلوفا و محلوفة . ر . حلف (
half
) و (
helf
) و (
halef
) .
محلوق
(
mahluq
) ص . ع . تراشيده شده .
محلول
(
mahlul
) ص . ع . گداخته شده و حل شده .
محلول
(
mahlul
) ا . ص . پ .
مأخوذ از تازى - گداخته شده و حل شده و ذوب شده و آب شده . و انحلال . و قابل انحلال .
محلولك
(
mahlavlek
) ص . ع .
سخت سياه .
محله
(
mahalle
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كوى و برزن و يك قسمت از چندين قسمت شهر و يا قريه و يا قصبه . و منزل و جاى فرود آمدن و مقام مردمان .
محلهدار
(
mahalle - d r
) ا . پ .
كدخداى محله و رئيس محله كه در تحت فرمان كوتوال مىباشد .
محلى
(
mohli
) ص . ع . آرايش كنندهء چشمها . و كسى كه چيزى را شيرين مىكند و يا شيرين مىيابد .
محلى
(
mahalli
) ا . ع . خواجه سرا . و منسوب بحرم سرا .
محلى
(
mahalli
) ا . پ . منسوب به محل .
محلى
(
mahali
) ا . پ . باياى مجهول مأخوذ از تازى - اعتنا و توقير و احترام .
محلى
(
mohall
) ص . ع .
شيرين كرده شده . و جلا داده شده . و آراسته شده و زينت داده شدهء با زيور . و وصف كرده شده . و فرمان داده شده . و خوشنما و ظريف نوشته شده .
محلى
(
mohalli
) ص . ع . كسى كه زينت مىكند قبضه و غلاف شمشير را . و شيرينكننده . و آنكه بيان مىكند و وصف مىنمايد براى كسى حليه و آرايش ظاهرى وى را .
محم
(
mehamm
) ا . ع . ظرفى آهنين و يا برنجين سر تنك كه در وى آب گرم كنند .
محم
(
mohemm
) ا . ص . ع .
گرمكنندهء آب . و پيماينده و تحديدكننده . و نزديك و حاضر و دسترس . و كسى كه گرفتار تب شده . و آنكه در اندوه و رنج افتاده باشد . و كسى كه سياه مىكند . و آنكه خود را با آب گرم و يا آب سرد مىشويد . و گرم . و مبتلاى تب .
و آنكه در زمين تبناك واقع گردد . و خويشاوند .
محماح
(
mahm h
) ا . ع .
مرد چست سبك روح . و مرد زفت دشوار خوى .
محماح
(
mahm he
) ا . ع . كلمه ايست كه دلالت بر فناى چيزى و انقطاع آن مىكند و در اشعار بر فنا مىگويند : محماح بحباح .
محماصة
(
mehm sat
) ا . ع .
زن دزد كارآزموده .
محماق
(
mehm q
) ص . ع . زنى