دلالت مىكند كسى را بر تاراج مال دشمن . و آنكه برمىانگيزاند جنك را . و خرمابن شكوفه آورده .
محرب
(
moharrab
) ا . ع . شير بيشه .
محرب
(
moharreb
) ص . ع . بخشم آورنده و اغواكننده و محرك . و تيزكنندهء سنان .
محربة
(
mehrabat
) ص . ع . قوم محربة : گروه بسيار جنكآور و دلير .
محربئة
(
moharbe'at
) ص . ع .
ارض محربئة : زمين حرباناك . و نيز زمين ناهموار و درشت .
محرث
(
mahras
) ا . ع . محل زراعت ج : محارث .
محرث
(
mehras
) ا . ع . آتشكاو و قلبه و فدان .
محرث
(
mohras
) ص . ع . ستور لاغر شدهء از بسيارى كار . و كسى كه ستور را در سوارى بسيار مىراند .
محرث
(
moharras
) ا . ع . از اعلام است .
محرج
(
mohrej
) ص . ع . آنكه در گناه و يا خوارى اندازد كسى را . و آنكه مضطر گرداند كسى را . و آنكه حرام گرداند و ناروا كند چيزى را .
محرج
(
moharraj
) ص . ع .
كلب محرج : سگى كه در گردن وى قلادهاى از گوش ماهى كرده باشند .
محرج
(
moharrej
) ص . ع . آنكه تنك مىگيرد بر كسى . و آنكه تنك مىكند . و آنكه حرام و ناروا مىكند چيزى را . و آنكه سوگند ياد مىكند . و آنكه زينت مىكند با قلاده و گردنبند گوش ماهى .
محرد
(
mahred
) ا . ع . مفصل گردن . و جاى نهادن پالان از پشت . و جاى بريدن .
محرد
(
mohred
) ص . ع . زود و جلد و شتاب . و كسى كه تنها و منفرد شده باشد .
محرد
(
moharrad
) ا . ع . وردوك خمانيدهء مانند طاق و خانه و كازهاى كه در آن حرادى نى باشد .
محرد
(
moharrad
) ص . ع . كج و خمانيده شده از هر چيزى . يق : بيت محرد .
محرد
(
moharred
) ص . ع . بازدارنده .
و خشم گيرنده . و كجكننده و دوتا نماينده .
محردة
(
moharradat
) ص . ع .
غرفة محردة : غرفهاى كه دسنهءنى بر ديوار آن جهت زينت بسته باشند .
محرر
(
moharrar
) ص . ع . نوشته شده و مكتوب و مرقوم و نگاشته شده . و مقدس و تقديس شدهء از جانب خداى تعالى .
محرر
(
moharrar
) ا . ع . محرر دارم : قسمى از مار .
محرر
(
moharrer
) ص . ع .
نويسنده و نگارنده . و آزادكنندهء بنده و دهندهء آزادى . و آنكه پاك مىكند كلام را از حشو و زوائد . و كسى كه نامزد مىگردد براى خدمت مسجد و عبادت خداى تعالى .
محرر
(
moharrer
) ا . پ . مأخوذ از تازى - نويسنده و منشى و محاسب . ج :
محرران .
محرران
(
moharrer n
) پ . ج .
محرر . و محرران فلك : ماه و عطارد و زهره و شمس و مريخ و مشترى و زحل .
محررى
(
moharreri
) ا . پ .
ماخوذ از تازى - نويسندگى و منشىگرى .
محررين
(
moharrerin
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - نويسندگان و منشيان و محاسبان .
محرز
(
mohrez
) ص . ع . كسى كه گرد مىآورد مزد را و سود مىبرد و برخوردارى مىكند از آن . و استواركننده . و آگاه و هوشيار . و پرهيزگار . و مكان محرز :
جاى امن و امان .
محرز
(
mohrez
) ا . ع . از اعلام است . و ابو محرز : گنجشك .
محرز
(
moharrez
) ص . ع .
نگهبان هوشيار و عاقبتانديش .
محرزة
(
mohrezat
) ا . ع . زن پاكدامن و پارسا .
محرزق
(
moharzaq
) ا . ع . در تنگى و در بند مانده .
محرزى
(
mohrazi
) ا . ع .
نام دهى در بصره .
محرس
(
mohres
) ص . ع . كسى كه در جائى روزگارى مقيم ماند .
محرش
(
moharrec
) ص . ع .
برانگيزاننده و خشمناككننده و آنكه برمىانكيزاند سگها و يا مردمان را بر يكديگر .
محرص
(
moharres
) ص . ع .
كسى كه تحريص مىكند و تحريك مىنمايد آز و حرص را .
محرض
(
mehraz
) ا . ع . اشنان دان و ظرفى كه در آن اشنان مىريزند .
محرض
(
mohraz
) ص . ع .
سرگشته و آشفتهء از عشق .
محرض
(
mohrez
) ص . ع . عشق و اندوهى كه بگدازد كسى را و نزديك بمرگ رساند .
محرض
(
mohrez
) ا . ع . كسى كه پدر فرزند ناخلف گردد .
محرض
(
moharraz
) ا . ع .