آنكه بهاى بسيار بهر چيز مىدهد .
مثمن
(
mosamman
) ص . ع .
هشت سو . و هشت لا . و هشت گوشه . و مسموم . و تب كرده .
مثمن
(
mosammen
) ص . ع .
كسى كه چيزهاى هشت سو و هشت گوشه مىسازد .
مثمنة
(
mesmanat
) ا . ع . توبره .
مثمود
(
masmud
) ص . ع .
ماء مثمود : آبى كه از كثرت ورود مردمان كم مانده باشد . و رجل مثمود :
مردى كه از بسيارى سائلان تهىدست گرديده .
و نيز مردى كه زنان همهء آب وى را بركشيده باشند .
مثمور
(
masmur
) ص . ع .
بسيار و فراوان . يق مال مثمور . ج :
مثمورون .
مثمورون
(
masmuruna
) ع .
ج . مثمور . يق قوم مثمورون : گروه فراوان .
مثموغ
(
masmuq
) ا . ع . فرو هشته . و سست . يق تركه مثموغا .
مثموم
(
masmum
) ص . ع . بيت مثموم : خانهء پوشيده شدهء از گياه يزكه بتازى ثمام (
som m
) گويند .
مثن
(
masn
) م . ع . مثنه مثنا ( از باب نصر و ضرب ) : زد بر مثانهء او . و مثنه بالامر : آشكار كرد خلاف آن كار را .
مثن
(
masan
) ا . ع . تلاق زنان .
مثن
(
masan
) م . ع . مثن مثنا ( از باب سمع ) : نگاهدارى نكرد كميز خود را در مثانه .
مثن
(
masen
) ص . ع . رجل مثن :
مرد دردگين مثانه .
مثن
(
mosenn
) ص . ع . مرد فرسودهء سالدار .
مثناء
(
masn '
) ص . ع . مؤنث امثن (
amsan
) : زنى كه كميز وى قطره قطره چكد و چكميزك زده بود .
مثناة
(
masn t
) ا . ع . خمكننده .
و دو بيتى . و توانائى و زور و قوت . و باصطلاح حساب تفريق .
مثناة
(
masn t
) و (
mesn t
) ا . ع . تا و لا و چين . و دو بيتى و رباعى و ترانه . و قواى موزيك . و ريسمان بافته شدهء از پشم و از موى و يا جز آن . ج : مثانى . و آنچه نوشته شود از غير كتاب اللّه و يا كتاب اخبار بنى اسرائيل كه پس از موسى در آن تحريف كردند در حلال و حرام .
مثناة
(
mosann t
) ص . ع . مؤنث مثنى يعنى داراى دو نقطه .
مثنان
(
masn n
) ا . پ . مأخوذ از سريانى - قسمى از مازريون .
مثنوى
(
masnavi
) ا . پ . مأخوذ از تازى - قسمى از شعر كه در هر بيت آن دو قافيهء علىحده باشد .
مثنوية
(
masnaviyyat
) ا . ع .
ضعف و ناتوانى و رجوع .
مثنى
(
masn
) ا . ع . دو دو . يق جائوا مثنى اى اثنين اثنين و ثتين ثتين .
ج : مثانى . و خم رود . و جاى گشت وادى . و تار دويم عود و بربط . و دو بيتى . و دو زانوى ستور . و دو آرنج آن . و نام مردى . و مثنى الايادى : اعادهء احسان بار دويم و يا زياده از آن . و بخشش زياده آمدههاى از جزور قمار .
مثنى
(
mosann
) ص . ع . مضاعف و دوتاه و دولا . و اسم ثيه شده . و حرفى كه داراى دو نقطه باشد مانندت . و چون پدر و پسر هر دو داراى يك نام باشند پسر را مثنى گويند مانند الحسن المثنى .
مثنى
(
mosann
) ا . پ . مأخوذ از تازى - نسخهء دويم از هر مكتوبى . و سواد و مسودهء آن و المثنى نيز گويند .
مثنى
(
mosanni
) ص . ع . كسى كه دوتا مىكند و مضاعف مىنمايد .
مثنى
(
masniyy
) ص . ع . جامهء دو تاه . و شتر عقال بسته .
مثنية
(
masniyyat
) ص . ع . ناقة مثنية ماده شتر عقال بسته . و ارض مثنية :
زمين دو بار شيار كرده .
مثوا
(
masv
) ا . ع . مثوى . ر .
مثوى را .
مثؤب
(
mas'ub
) ص . ع .
سست و كاهل .
مثوب
(
mosveb
) ص . ع . جزا دهنده و مكافات دهنده و عوض دهنده .
مثوب
(
mosavveb
) ص . ع . باز گرديده . و بدل كرده . و باز دهنده . و ادا كننده و واپس دهندهء وام .
مثوبة
(
masubat
) و (
masvabat
) ا . ع . پاداش و جزاء .
مثور
(
mosavver
) ص . ع . كسى كه بلند مىكند گرد خاك را . و بر مىانگيزاند هنگامه و غوغا را . و جنگ مىكند . و آنكه بر مىخيزاند شتران را . و آنكه بحث مىكند از علم قرآن مجيد . و فتنهانگيز و جنگجو .
مثورة
(
masvarat
) ص . ع .
ارض مثورة : زمين گاوناك .
مثول
(
mosul
) م . ع . مثل مثلا و مثولا و مثل مثولا . ر . مثل را .
مثولات
(
masul t
) ع . ج . مثلة (
maslat
) و (
masolat
) .
مثئووط
(
mas'ut
) ص . ع . گرفتار زكام .