مجدف .
مجادل
(
maj del
) ا . ع . نام شهرى .
مجادل
(
maj del
) ع . ج .
مجدل .
مجادل
(
moj del
) ص . ع .
خصومتكننده و جنگجو و ستيزهجو .
مجادلة
(
moj dalat
) م . ع . جادله مجادلة و جدالا : خصومت كرد با او .
مجادله
(
moj dele
) ا . پ . مأخوذ از تازى - خصومت و ستيزگى . و مباحثه و منازعه و مناقشه . و نبرد و پيكار .
مجاديب
(
maj dib
) ع . ج .
مجداب (
mejd b
) و مجدبة (
mojdebat
) .
مجاديح
(
maj dih
) ا . ع .
مجاديح السماء : نوءهاى آسمان يعنى غروب كردن منزلى از منازل ماه و طلوع نمودن منزل مقابل آن .
مجاديف
(
maj dif
) ع . ج . مجداف (
mejd f
) .
مجاذبة
(
moj zabat
) م . ع .
جاذبا مجاذبة و جذابا : با هم نزاع كردند .
و جاذبه : برگردانيد ويرا از جاى .
مجاذبه
(
moj zebe
) ا . پ . مأخوذ از تازى - همديگر را بسوى خود كشيدن و بردن .
مجار
(
mej r
) ا . پ . مردم مجارستان .
مجار
(
mej r
) ا . ع . عقال و رسن پايبند شتر .
مجار
(
mej r
) م . ع . ماجره مماجرة و مجارا : افزون گرفت آن را در خريد و فروخت .
مجار
(
moj r
) ص . ع . پناه داده و حمايت كرده شده .
مجار
(
moj r
) ا . ع . ملجأ و پناه .
مجار
(
moj rr
) ص . ع . آزاررسان و جفا كار .
مجاراة
(
moj r t
) جاراه مجاراة و جراء : با هم رفتند . و جاراه فى الحديث : مناظره كرد او را در سخن .
مجارة
(
moj rrat
) م . ع . جاره مجارة : برابرى كرد او را و دير داشت حق او را و گناه جست به روى .
مجارحة
(
moj rahat
) م . ع .
همديگر را زخم زدن .
مجارزة
(
moj razat
) م . ع . با همديگر مزاح كردن به نحوى كه بدشنام ماند .
مجارستان
(
mej rest n
) ا .
پ . يكى از ممالك مركزى فرنگستان واقع در ما بين رود دانوب و سلسلهء كوههاى كارپات و داراى ده ميليون نفر جمعيت و پايتخت آن شهر بوداپست و اين مملكت مدتى در تحت سلطنت امپراطور اطريش بود .
مجارع
(
maj re '
) ع . ج .
مجرع (
mojre '
) .
مجارف
(
moj raf
) و (
moj ref
) ص . ع . رجل مجارف مردى كه خير نيندوزد و مالش نيفزايد . و كذلك رجل مجارف .
مجارم
(
maj rem
) ا . ع . معاملات و داد و ستدهاى تجارتى .
مجارى
(
maj ri
) ع . ج . مجرى (
majr
) .
مجارى
(
maj ri
) ا . پ . مأخوذ از تازى - محل جريان آبها و مجراها . و نهر و قنات و آبراهه و آبگذر . و ناودان . و آبريز .
و راه روان شدن هر چيزى . و مجارى آب : نهر و قنات و كاريز و ناودان و جز آن .
مجاريع
(
majari '
) ع . ج . مجرع (
mojre '
) .
مجاز
(
maj z
) ا . ع . راهگذر و راه و طريق و كنايه و استعاره . و ضد حقيقت .
و راهى كه از آن طرفى به طرف ديگر عبور مىكند .
و جائى كه در آن درخت گردكان نشانده باشند .
و مجاز الزقاق : راه تنگ و سختى در جبل الطارق كه آن را باب الزقاق نيز گويند .
و المجاز قنطرة الحقيقه : يعنى كنايه پلى است كه از روى آن عبور كرده بحقيقت مىرسند . و ذو المجاز : نام بازارى بود مرتازيان جاهليت را در يك فرسخى عرفه .
مجاز
(
maj z
) م . ع . جازجوزا و جوزا و جوازا و مجازا ر . جواز را .
مجاز
(
maj z
) ا . پ . مأخوذ از تازى - راه و راهگذر و جاى گذشتن . و ضد حقيقت و روا زارى . و كنايه و استعاره . و كلمهاى كه در غير معنى خود استعمال گردد و معنى حقيقى آن متروك نشده باشد بلكه در هر دو استعمال شود مثل آنكه خر را بواسطهء حماقت بر مرد احمق استعمال كنند و خوان را بر طعام اطلاق كنند و آفتاب را بر خورشيد اطلاق نمايند و تمام سورهء فاتحه را الحمد خوانند و حروف و خط را قلم گويند و كلامرا زبان نامند و تيغ را آهن گويند و مانند آنها .
مجاز
(
moj z
) ص . ع . اجازه داده شده و اذن داده شده و جايز و مرخص و روا .
مجازا
(
maj zan
) م ف پ . مأخوذ از تازى - بطور مجاز و بطور كنايه و استعاره .
مجازاة
(
moj z t
) م . ع . جازاه به مجازاة و جزاء : پاداش داد او را به آن . و جازيته فجزيته : غالب آمدم او را در جزا دادن پس جزا دادم او را .
مجازات
(
moj z t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جز او پاداش نيكى و يا بدى و مكافات .