مجازة
(
maj zat
) ا . ع . مجاز و كنايه و استعاره . و جاى پر از درخت گردكان .
و راه در شورهزار .
مجازر
(
maj zer
) ع . ج . مجزر (
majzer
) و مجزرة (
majzerat
) .
مجازفة
(
moj zafat
) م . ع .
جازف مجازفة و جزافا : به گزاف فراگرفت .
مجازى
(
maj zi
) ع . ج . مجزى .
مجازى
(
maj zi
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - منسوب بمجاز ضد حقيقى .
مجازى
(
moj zi
) ص . ع . پاداش دهنده .
مجاس
(
maj ss
) ع . ج . مجسة .
مجاساة
(
maj s t
) م . ع .
جاساه مجاساة : دشمنى كرد با او .
مجاسد
(
maj sed
) ع . ج . مجسد (
mojsad
) . و ذو المجاسد : نام شخصى كه نخست كسى بود كه جامههاى خود را بزعفران رنگ كرد .
مجاع
(
maj '
) ا . ع . گرسنگى .
يقال هو منى على قدر مجاع الشبعان :
او از من است به قدر گرسنگى سير .
مجاع
(
majj '
) ا . ع . كسى كه بيشتر خرماى خشك با شير خورد . و آنكه شير بر بالاى خرما خورد .
مجاع
(
mojj '
) ا . ع . آش ارماچ .
و آشى كه از آب و آرد ترتيب دهند .
مجاعة
(
maj 'at
) ا . ع . عام مجاعة : سال قحط و سختى . ج : مجارع و مجاويع و يا مجائع .
مجاعة
(
maj 'at
) م . ع .
جاع جوعا و مجاعة ر . جوع را .
مجاعة
(
maj 'at
) م . ع .
مجع الرجل مجاعة و مجعا ( از باب سمع و كرم و فتح ) : بىباكى كرد آن مرد . ر .
مجع را .
مجاعة
(
majj 'at
) و (
mojj 'at
) ا . ع . آنكه دوست دارد بىباكى را . و مردى كه بسيار خرماى خشك با شير خورد و يا بر سر خرما شير نوشد .
مجاعلة
(
moj 'alat
) م . ع .
جاعله مجاعلة : رشوه و پاره داد آن را .
مجاعه
(
maj 'e
) ص . پ . مأخوذ از تازى - سال سخت و قحط كه مردمان و حيوانات از گرسنگى تلف شوند .
مجافاة
(
moj f t
) م . ع . چيزى از جاى برداشتن و دور داشتن . الحديث : انه يجافى عضديه عن جنبيه للسجود اى يباعدهما .
مجافخة
(
moj faxat
) م . ع .
جافخه مجافخة : نبرد كرد با او در فخريه .
مجال
(
maj l
) ا . ع . جولانگاه و محل جولان . و ميدان و عرصه . و ميدان جنگ . و جائى كه در آن مار حلقه زده و آرام مىگيرد .
مجال
(
maj l
) ا . پ . مأخوذ از تازى - زور و قوت و قدرت و توانائى . و طاقت و هنر و قابليت . و محل . و وقت و فرصت . و يارا .
و عرصه و ميدان و جولانگاه . و بىمجال :
زبون و ضعيف . و مجال داشتن : فرصت داشتن و وقت داشتن .
مجال
(
mej l
) ع . ج . مجلة (
majlat
) .
مجال
(
maj ll
) ع . ج . مجلة (
majallat
) .
مجالاة
(
moj l t
) م . ع .
جاليته بالامر مجالاة : آشكار كردم آن كار را بر وى .
مجالب
(
maj leb
) ع . ج . مجلبة (
majlabat
) .
مجالح
(
moj leh
) ا . ع . ماده شترى كه در زمستان شير دهد . ج : مجاليج .
و خصم و دشمن روبا روى . و شير بيشه .
مجالحة
(
moj lahat
) م . ع .
با هم ترشروئى كردن . و درشتى نمودن . و دشمنى آشكار كردن . و آشكار نمودن كار را بر كسى . و با كسى نبرد كردن در بزرگى . و جنگ روباروى كردن . جلاح (
jel h
) مثله .
مجالد
(
moj led
) ا . ع . از اعلام است .
مجالدة
(
moj ladat
) م . ع .
جالدوا بالسيوف مجالدة و جلادا :
بشمشير زدند يكديگر را .
مجالس
(
maj les
) ع . ج . مجلس و مجلسة .
مجالس
(
maj les
) ا . پ . مأخوذ از تازى - انجمنها و مجلسها .
مجالس
(
moj les
) ص . ع . همنشين .
مجالس
(
moj les
) ا . ع . نام اسبى .
مجالسة
(
moj lasat
) م . ع . همنشينى كردن . جلاس (
jel s
) مثله .
مجالست
(
moj lasat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - همنشينى و معاشرت و اجلاس .
مجالطة
(
moj latat
) م . ع .
جالطه مجالطة : كيد و مكر كرد با آن .
و نيز مجالطة : سختى كشيدن .
مجالعة
(
moj la'at
) م . ع .
منازعه كردن مردم بفحش و دشنام در قمار و يا شراب و يا قسمت .