عطارد نصاب
(
ot red - nas b
) ص .
پ . داراى رتبه و مقام عالى .
عطارى
(
att ri
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شغل و پيشهء دوا فروشى .
عطاس
(
ot s
) ا . ع . عطسه . و صبح .
عطاس
(
ot s
) م . ع . عطس عطسا و عطاسا . مر . عطس .
عطاس
(
att s
) ص . ع . عطسهكننده .
عطاش
(
et c
) ع . ج . عطشان . و ج .
عطشى .
عطاش
(
ot c
) ا . ع . بيمارى تشنگى كه صاحبش سيراب نشود . و شدت تشنگى .
عطاشى
(
at c
) ع . ج . عطشان .
عطاط
(
at t
) ا . ع . مرد دلاور و تندار . و شير بيشهء كلان .
عطاف
(
et f
) ا . ع . شمشير . و چادر .
و ازار . ج : عطف . و نام سگى .
عطاف
(
et f
) م . ع . معاطفة و با هم مهربانى كردن .
عطاف
(
att f
) ا . ع . مصيده . و چوب كج . و تير خمار كه بر تيرها مائل باشد و فائز المرام برآيد . و تير بىفايده و بىنقصان .
و تيرى كه خمانيده شود بر مأخذ تيرها و جدا باشد . و نام اسب عمرو بن معديكرب . و نام محدثى .
عطامس
(
at mes
) و عطاميس (
at mis
) ع . ج . عيطموس .
عطان
(
et n
) ا . ع . سرگين و يا نمكى كه بر پوست پاشند تا بدبوى و تباه نگردد .
عطان
(
ott n
) ص . ع . قوم عطان :
گروهى كه شتران را بر عطن فرود آورند .
عطاوان
(
at v ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
دو عطاء .
عطاوة
(
at vat
) ا . ع . بخشندگى و دادگى و دهش و بخشش .
عطايا
(
at y
) ع . ج . عطية .
عطايا
(
at y
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بخشش و انعام . و بخششها و عطيهها .
عطب
(
atb
) ا . ع . نرمى و نازكى .
عطب
(
atb
) م . ع . عطب القطن عطيا و عطوبا ( از باب نصر ) : نرم و نازك گرديد آن پنبه .
عطب
(
otb
) و (
otob
) ا . ع . پنبه .
عطب
(
atab
) م . ع . عطب عطبا ( از باب سمع ) : هلاك گرديد . و عطب البعير : شكسته شد آن شتر و عاجز و مانده گرديد از رفتن . و كذا عطبت الفرس .
و عطب عليه : خشم گرفت بر او در نهايت خشم .
عطبة
(
otbat
) ا . ع . لتهاى كه از آن آتش برگيرند . و پارهاى از پنبه . يق : اجد ريح عطبة اى قطنة محترقة .
عطبل
(
otbol
) ا . ع . زن جوان خوب صورت تمام خلقت نيكو اندام پرگوشت دراز گردن . ج : عطابل .
عطبول
(
otbul
) و عطبولة
(
otbulat
) ا . ع . عطبل . ج : عطابيل .
عطر
(
atr
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خوشوى . و بوى خوش از هر چيز كه برآيد .
و خوشبوئى . و عطر مثلثى : عطرى را نامند كه مركب از مشك و عنبر و ديگر خوشبوها بود و بتازى غاليه گويند .
عطر
(
etr
) ا . ع . بوى خوش . ج : عطور .
عطر
(
atar
) م . ع . عطرت المراة عطرا ( از باب سمع ) : خوشبوى شد آن زن .
عطر
(
ater
) ص . ع . رجل عطر : مرد خوشبوى ماليده .
عطر
(
otor
) ع . ج . عاطر .
عطرات
(
ater t
) ع . ج . عطرة
عطرة
(
aterat
) ص . ع . امراة عطرة :
زن خوشبوى ماليده . و ناقة عطرة :
ماده شتر برگزيده . ج : عطرات .
عطرة
(
aterat
) ا . ع . آنكه در بازار روائى داشته باشد .
عطرد
(
atarrad
) ص . ع . سفر درشت و دشوار . و هر چيز درشت و دشوار . و سير سريع و شتاب . و راه روشن كه بدون دليل هر جا خواسته باشد شخص بتواند برود . و مرد گزيده . و رسن دراز . و نيزهء تيز . و سال تمام . و ايام دراز . و ذهب يوما عطردا : رفت يك روز درست و تمام .
عطرذان
(
atr - d n
) ا . پ . قوطى كه در آن عطر و خوشبوى ريزند .
عطردة
(
atradat
) م . ع . عطرده لنا ( بصيغة الامر ) اى صيره لنا عندك كالعدة و العتاد يعنى آن را در نزد خود براى ما آماده و حاضر كن .
عطرسا
(
atr - s
) ص . پ . معطر و خوشبو .
و سنگى كه به روى آن عطر مىسايند .
عطر فروش
(
atr - faruc
) ا . پ .
كسى كه خوشبو مىفروشد .
عطرم
(
etrem
) ا . ع . فضلهء شير بيشه .
عطرود
(
otrud
) ا . ع . اجعله لنا عطرودا اى صيره لنا عندك كالعدة و العتاد يعنى آن را در نزد خود براى ما حاضر و آماده كن .
عطرى
(
atri
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - معطر و داراى بوى خوش .
عطريات
(
atriyy t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بويهاى خوش . و خوشبويها .
عطس
(
ats
) م . ع . عطس عطسا و عطاسا ( از باب نصر و ضرب ) : عطسه داد . و عطس الصبح : دميد صبح . و عطس فلان : بمرد فلان . و عطست به اللجم ( از باب نصر ) : بمرد .
عطسة
(
atsat
) ا . ع . عطسه . و يك دفعه