عشرة
(
ocarat
) ا . ع . واحد عشر كه يك نوع درختى است .
عشرتخانه
(
ecrat - x ne
) ا . پ .
عشرتگاه .
عشرتگاه
(
ecrat - g h
) ا . پ . محل شادى و خوشگذرانى .
عشر خوان
(
acar - x n
) ا و ص . پ .
طفل نوآموز قرآنخوان . و قارى كلام اللّه مجيد . و معزول از شغل و عمل . و كسى كه بر گور مرده قرآن خواند .
عشرستان
(
ocarest n
) ا . پ . جاى انبوه از گياه عشر .
عشرق
(
ecreq
) ا . ع . نام گياهى كه شير را زياد كند و موى را سياه گرداند .
عشرق
(
ocreq
) ا . پ . تخم داروئى كه آن را تخم مرو نيز گويند .
عشرقة
(
acraqat
) م . ع . عشرق النبت عشرقة : سبز و تر گرديد آن گياه . و عشرقت الارض : سبز شد زمين .
عشرقة
(
ecreqat
) ا . ع . يك گياه عشرق .
عشرم
(
acram
) ا . ع . سخت درشت .
عشرم
(
ocarram
) ا . ع . تير در گذرنده .
و شير بيشه .
عشروك
(
ecruka
) ع . يعنى بيست عدد تو .
عشرون
(
ecruna
) ا . ع . اسم است مر عدد بيست را و مذكر و مونث در وى يكسان است و يعرب بالواو و الياء و يجوز اضافتها لمالكها ، فيق : عشر و زيد و عشروك .
عشره
(
acere
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دهه . و دههء اول محرم . و عشرهء كامله :
ده عدد كامل .
عشرى
(
ecriya
) ع . يعنى بيست عدد من .
عشرى
(
ocariyy
) ص . ع . قابل زكات .
عشرين
(
ecrina
) ا . ع . عشرون . مر .
عشرون .
عشرين
(
ecrayne
) ا . ع . تثنيهء عشر يعنى شانزده روز فاصله . مر . عشر . و نيز عشرين :
طائفة من الورد الثالث .
عشرينات
(
ecrin t
) ا . ع . انجمنهاى بيستائى .
عشرينية
(
ecriniyyat
) ا . ع . ماهانهاى كه در روز دوازدهم از ماه بپردازند .
عشز
(
acz
) ا . ع . درشتى و ستبرى اندام .
عشزان
(
acaz n
) م . ع . عشز عشزانا ( از باب ضرب ) : برفتار بريده پاى رفت .
و عشز على عصاه : بر چوبدستى تكيه نمود .
عشزب
(
aczab
) و (
acazzab
) ا . ع .
شير بيشهء درشت اندام .
عشزن
(
acazzan
) ا . ع . دشوار پيچيده و درشت خلقت .
عشزنة
(
aczanat
) م . ع . عشزن فى الامر عشزنة : خلاف كرد در آن كار .
عشش
(
acac
) م . ع . عش عشاشة و عششا . مر . عشاشة .
عششة
(
ecacat
) ع . ج . عش و عش .
عشط
(
act
) م . ع . عشطه عشطا ( از باب ضرب ) : سخت كشيد آن را .
عشعش
(
ac'ac
) و (
oc'oc
) ا . ع . آشيانه هاى مرغان كه در زير يكديگر واقع شده باشند .
عشق
(
ecq
) ا . ع . شگفت دوست بحسن محبوب . و در گذشتن از حد در دوستى خواه در پارسائى باشد و يا در فسق . و كورى حس از دريافت عيوب محبوب . و مرضى وسواسى كه مىكشد مردم را بسوى خود . و تسليط فكر بر نيك پنداشتن بعضى صورتها .
عشق
(
ecq
) و (
acaq
) م . ع . عشقه عشقا و عشقا و معشقا ( از باب سمع ) :
عشق آورد و چيره گرديد دوستى به روى . و عشق به : چسپيد به آن .
عشق
(
ecq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پشك و اشتياق و محبت و دوستى بسيار و مهر . و بيقرارى . و دوستارى صورت خوب و خوشگل .
و عشق داشتن : مشتاق بودن و بسيار دوست داشتن و عاشق بودن . و صورت خوب و خوشگل دوست داشتن . و عشق رسانيدن :
سلام رسانيدن . و عشق گفتن : سلام كردن .
عشق
(
acaq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - قسمى از لبلاب .
عشق
(
acaq
) ع . ج . عشقة .
عشق
(
ocoq
) ا . ع . نيكو و برابر كنندگان در نشاندن درختهاى رياحين .
عشقباز
(
ecq - b z
) ا . پ . مرد شهوت پرست . و عاشق . و كبوترباز . و زن دوست .
عشقبازى
(
ecq - b zi
) ا . پ . عاشقى .
و شهوتپرستى .
عشق پيچا
(
ecq - pic ?
) ا . پ . ياسمن ينگى دنيائى .
عشق پيچان
(
ecq - pic n
) ا . پ .
لبلاب .
عشقة
(
acaqat
) ا . ع . يك نوع درختى كه سبز گردد و سپس باريك و زرد شود . ج :
عشق .
عشقه
(
aceqe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - قسمى از لبلاب كه ويشه نيز گويند .
عشم
(
acm
) م . ع . عشم عشما و عشوما ( از باب سمع ) : خشك گرديد . و عشم بعيرك عشما ( از باب نصر ) : فربه شدن گرفت شتر تو .
عشم
(
acam
) ا . ع . اميد . و آزمندى . و نان خشك بدون نانخورش .
عشم
(
acam
) ص . ع . خبز عشم : نان خشك تباه و فاسد شده .
عشم
(
acam
) م . ع . عشم عشما ( از باب سمع ) : خشك گرديد .
عشم
(
acem
) ا . ع . يك قسم درختى .
عشم
(
ocom
) ع . ج . عاشم .