لهيان
(
lohy n
) م . ع . لهى لهيا و لهيانا . مر . لهى (
lohiyy
) .
لهيب
(
lahib
) ا . ع . گرمى آتش . و شعلهء بىدود آتش .
لهيب
(
lahib
) م . ع . لهب لهابا و لهيبا مر . لهاب .
لهيب
(
lahib
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زبانهء آتش . و آتش شعلهدار .
لهية
(
lohyat
) ا . ع . دهش و عطيه . و بزرگترين و بهترين عطيهها .
لهيد
(
lahid
) ا . ع . ستور مانده .
لهيدة
(
lehidat
) ا . ع . بنابهء نرم و سست .
لهيدن
(
lahidan
) ف ل . پ . له شدن و مهرا شدن و از هم پاشيده گشتن و مضمحل شدن .
لهيده
(
lehide
) ص . پ . از هم پاشيده و مهرا گشته و له شده .
لهيده شده
(
lehide - code
) ص . پ .
مهرا شده و مضمحل گشته و از هم پاشيده شده .
لهيعة
(
lahi'at
) ا . ع . بىخبرى و فرو گذاشت و غفلت . و كاهلى و سستى در خريد و فروخت چندانكه مغبون گردد و نام مردى .
لهيف
(
lahif
) ا . ص . ع . دراز قامت درشت .
و بيچارهء ستم رسيدهء پريشان روزگار فرياد خواه دريغ خورنده . و هو لهيف القلب :
او سوخته دل است .
لهيفة
(
lahifat
) ص . ع . زن ستم ديدهء جفا كشيدهء دريغ خورنده . ج : لهاف .
لهيم
(
lahim
) ا . ع . سختى و بلا . و مرگ . و تب .
لهيم
(
lohaym
) ا . ع . ديگ فراخ . و ام اللهيم : سختى و بلا . و مرگ و تب .
لهيم
(
lehhim
) ا . ع . اسب رهانى كه از همهء اسبان پيشتر آيد .
لى
(
lay
) . پ . ظرف و آوند . و صندوقچه .
و گل و طين .
لى
(
li
) ع . يعنى از براى من .
لى
(
layy
) و (
liyy
) م . ع . لواه بدينه ليا و ليانا و ليا و ليانا ( از باب ضرب ) :
درنك كرد آن را در دادن وام خود و مماطله نمود .
و لوى امره عن فلان ليا و ليانا :
پنهان كرد كار خود را از فلان و در پيچان كرد و برگردانيد . و لوى عليه : ميل كرد بسوى او و چشم داشت بر او . و لوت الناقة بذنبها :
دم جنبانيد آن ماده شتر . و لوى فلانا على فلان : برگزيد فلان را بر فلان و گرامى داشت . و لوى راسه . و براسه : مايل گردانيد سر خود را و اعراض كرد . قوله تعالى :
وَ إِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا
. قيل : هو القاضى يكون ليه و اعتراضه لاحد الخصمين على الاخر ، و قد قرى بواو واحدة مضمومة اللام من وليت اى تلوا الشهادة فتقيموها او تعرضوها عنها فتتركوها . و لوى الغلام : بيست سالگى رسيد آن پسر . و لوى الحبل و نحوه ليا و لويا :
تافت آن ريسمان و جز آن را و دو لا كرد آن را و خم نمود آن را . و لوى الثوب و نحوه :
در پيچيد جامه و مانند آن را . و لوى عن الامر :
سنگينى كرد در كار و سستى و كاهلى نمود . و لوى حقه : منكر شد حق او را . و كذلك : لوى بحقه .
لى
(
loyy
) ع . ج . الوى و لياء (
layy '
) .
ليا
(
liy
) ا . ع . زمين دور از آب .
لياء
(
liy '
) ا . ع . دانهاى شبيه بنخود و سخت سپيد كه در حجاز عمل مىآيد . و يك قسم ماهى كه از پوست آن سپر مىسازند . و زمين دور از آب .
لياء
(
layy '
) ص . ع . مونث الوى : كج و تافته . و راه دور و دراز نشناخته . و زن پيكار جنگآور . و زن تنها و گوشهنشين . ج : لى (
loyy
) .
لياء
(
layy '
) ا . ع . زمين دور از آب .
لياءة
(
liy 'at
) ا . ع . واحد لياء (
liy '
) يعنى يك دانهء لياء .
لياءة
(
liy 'at
) ص . ع . امراة لياءة :
زن سخت سپيد .
لياث
(
liy s
) م . ع . لايثه ملايثة و لياثا : شيرى كرد آن را و يا مانند شير مفاخره نمود آن را .
لياح
(
lay h
) و (
liy h
) ا . ع . صبح و بامداد . و گاو دشتى نر . و هر چيز سپيد . و نام شمشير حمزهء سيد الشهداء .
لياح
(
liy h
) ص . ع . ابيض لياح :
سخت سپيد . و شىء لياح : چيز سپيد .
لياخة
(
liy xat
) ا . ع . مسكهء گداختهء با شير .
لياد
(
lay d
) ا . ع . چيز اندك و حقير . يق :
ما تركت له ليادا .
لياذ
(
lay z
) م . ع . لاذ لوذا و لياذا .
مر . لوذ
لياس
(
liy s
) ا . ع . زن جلبى كه پيوسته در خانه باشد .
لياط
(
liy t
) ا . ع . آهك . و گچ . و غايط . و هر آنچه چيزى بدان به چيز ديگر چسبد .
و ربا .
لياط
(
liy t
) ع . ج . ليط . و ج . ج . ليطة .
لياط
(
layy t
) ا . ع . مرد كارگر چست و چالاك .
لياع
(
liy '
) ص . ع . ريح لياع : باد تند و سخت .
لياغة
(
liy qat
) ا . ع . حماقت و ديوانگى .
لياق
(
lay q
) ا . ع . پايدارى و ثبات و استوارى در كارها و هميشگى در آنها . و چراگاه .
يق : ما بالارض لياق : درين زمين چراگاهى نيست .
لياق
(
liy q
) ا . ع . شعلهء آتش .
لياقت
(
liy qat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى -