لهم
(
lahem
) و (
loham
) ص . ع .
رجل لهم : مرد بسيار خورنده و پرخور و اكول . و كذلك : رجل لهم .
لهم
(
lehamm
) ص . ع . رجل لهم :
مرد بزرگوار روشن راى و جوانمرد و سخى و با كفايت . ج : لهمون .
لهم
(
lehamm
) ا . ع . درياى بزرگ . و اسب نجيب نيكوى در گذرنده از اسبان . و مرد سبقت گيرنده .
لهمة
(
lohmat
) ا . ع . يك مشت از پست .
لهمم
(
lehmem
) ا . ع . مرد سبقت گيرنده . و اسب نجيب نيكوى درگذرندهء از اسبان .
ج : لهامم .
لهمم
(
lohmom
) ا . ع . مرد پيشى گيرنده .
و اسب نجيب نيكوى در گذرندهء از اسبان .
لهموم
(
lohmum
) ا . ع . مرد پيشى گيرنده . و اسب نجيب نيكوى در گذرندهء از اسبان .
و ماده شتر بسيار شير . و جراحت و زخم وسيع .
و خرجين فراخ . و كس زن . و ابرى كه قطرههاى باران آن بزرگ باشد . و عدد بسيار . و لشكر گران . و مرد بسيار خير و نيكوئى . ج : لهاميم .
لهمون
(
lehammuna
) ع . ج : لهم (
lehamm
) .
لهميم
(
lehmim
) ا . ع . اسب نجيب نيكوى در گذرندهء از اسبان . و مرد سبقت گيرنده . ج : لهاميم .
لهنة
(
lohnat
) ا . پ . ناشتا شكن . و سوغات و هر آنچه مسافر هديه آورد .
لهنج
(
lahanj
) ا . پ . سنگ گازرى . و سنگ فسان . و سازگارى و دمسازى و موافقت .
لهنك
(
lahenna - ka
) ع . كلمهء توكيد يعنى بدرستى و تحقيق كه تو .
لهنه
(
lahne
) ا . پ . مردم ابله و گول و احمق و نادان . و سنك و حجر . و لهنهء جانگزا و يا لهنهء جانگزاى : بطور افسانه گويند سنگى است در موجگاه درياى بزرگ كه آب آن هم چو سيماب است و آفتاب در آن غروب مىكند و هر كه آن سنگ را ببيند چندان بخندد كه بميرد .
لهو
(
lahv
) ا . ع . زن كه بدان بازى كنند .
و فرزند . و جماع . و لهو الحديث : حديث باطل و آنچه باز دارد از ذكر خدا . و قوله تعالى :
لَوْ أَرَدْنا أَنْ نَتَّخِذَ لَهْواً
، قيل امراة و قيل ولدا و قيل اى لو اردنا ان نخلق به غير حكمة لا تخذناه .
لهو
(
lahv
) م . ع . لهوت به لهوا ( از باب نصر ) : آزمند شدم به آن و برانگيختم .
و لهوت بالشيىء : بازى كردم به آن چيز .
و لهت المراة الى حديث لهوا و لهوا : انس گرفت آن زن به آن سخن و بشگفت آورد آن را . و نيز لهو : جماع كردن .
و لها لهوا و لهيا . مر . لهى .
لهو
(
lahv
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بازى .
و هر آنچه شخص خود را بدان مشغول كند و بخوشى و شادمانى وقت گذراند . و لهو و لعب . بازى و تماشا و تفرج و وقت گذراندن باشتغال كارهاى بيهوده .
لهو
(
lahovv
) ص . ع . رجل لهو :
مرد بازنده و بسيار غفلتكننده و اعراض نماينده .
لهو
(
lohovv
) م . ع . لها لهوا و لهوا . مر . لهو (
lahv
) .
لهوات
(
lahav t
) ع . ج . لهاة .
لهوب
(
lohub
) ع . ج . لهب (
lehb
) .
لهوة
(
lahvat
) ا . ع . زنى كه بدان بازى كنند . و نام زنى .
لهوة
(
lahvat
) و (
lohvat
) ا . ع .
خوراك دستاس يعنى آنقدر از دانه و جز آن كه در گلوى آسيا ريزند . و عطيه . و بهترين عطيهها و سترگترين آنها . و يك مشت و يا دو مشت از پول يعنى هزار دينار و يا هزار درهم .
ج : لهى (
loh
) .
لهوجة
(
lahvajat
) م . ع . لهوج امره لهوجة : ناتمام گذاشت كار آن را و بانجام نرسانيد آن را . و لهوج اللحم : نيم پخته كرد گوشت را و نيك نپخت آن را .
لهوق
(
lahvaq
) ص . ع . رجل لهوق : مردنا آزموده كار . و مردى كه بگويد و نكند . و مرد لاف زننده و نازندهء به چيزى كه ندارد .
لهوقة
(
lahvaqat
) م . ع . لهوق كذا لهوقة : مبالغه نكرد در آن خواه كار باشد و يا سخن . و نيز لهوقة : خود را آراستن به چيزى كه در وى نباشد . و ظاهر نمودن چيزى كه باطن شخص بر خلاف وى بود مانند كسى كه اظهار سخاوت مىكند و باطنا لئيم و ناكس است .
لهوم
(
lahum
) ص . ع . رجل لهوم :
مرد اكول و بسيار خورنده و پرخور .
لهوم
(
lohum
) ع . ج . لهم (
lehm
) .
لهوى
(
lahviyy
) ص . ع . منسوب بلهاة .
و حرف لهوى : حرفى كه از اقصاى حلق تلفظ مىشود مانند ق و ك .
لهى
(
loh
) ع . ج . لهوة (
lahvat
) و (
lohvat
) . و معطاء الهى : جوانمرد بسيار دهش .
لهى
(
lehi
) ا . پ . پروانه و رحصت و اجازت و اذن .
لهى
(
ohiyy
) م . ع . لهى به لهبا و لهيانا ( از باب سمع ) و لهابه لهوا و لهيا ( از باب نصر ) : دوست داشت آن را و شكفت از آن . و لهيت عنه و يا لهوت عنه : فراموش كردم آن را . و تسلى يافتم . و روى گردانيدم . و غفلت ورزيدم از آن و گذاشتم و ترك دادم ذكر آن را .
لهى
(
lohiyy
) و (
lehiyy
) و لهيات
(
lahay t
) ع . ج . لهاة .