لهب
(
lahb
) و (
lahab
) م . ع . لهب لهبا و لهبا و لهابا . مر . لهاب .
لهب
(
lehb
) ا . ع . گشادگى ما بين دو كوه و شكاف كوه . و شعبهء خرد در كوه . و روى كوه كه همچو ديوار برآمده باشد و بر آن بر آمدن نتوانند . ج : الهاب و لهوب و لهاب و لهابة . و بنو لهب : گروهى از تازيان .
لهب
(
lahab
) ا . ع . زبانهء آتش و شعلهء آتش . و گرد و غبار بالا برآمده .
لهب
(
lahab
) م . ع . لهب الرجل لهبا ( از باب سمع ) : تشنه گرديد آن مرد . و لهب الحر : سخت شد گرما .
لهب
(
lahab
) و (
lahb
) ا . ع . ابو لهب (
lahab
) كه ابو لهب (
lahb
) نيز گويند .
كنيهء عبد العزى بن عبد المطلب عموى آن حضرت صلى اللّه عليه و آله ، و كان شديد العداوة لرسول اللّه صلى اللّه عليه و آله ، سمى لحسنه و اشراق وجهه او سمى لما له .
لهبان
(
lahb n
) ص . ع . تشنه . ج .
لهاب .
لهبان
(
lahab n
) ا . ع . سختى گرمى .
و شعلهء بىدود . و روز گرم . و تشنگى .
لهبان
(
lahab n
) م . ع . لهب لهابا و لهبانا . مر . لهاب .
لهبة
(
lohbat
) ا . ع . تشنگى . و سپيدى خالص بىآميغ .
لهبرة
(
lahbarat
) ا . ع . زن بلند بالاى لاغر . و زن كوتاه بالاى زشت . و زن گران رفتار . و نيز مغلوب رهبلة مىباشد .
لهبله
(
lahbale
) ص . پ . نادان و گول و احمق و ابله .
لهبى
(
lahb
) ص . ع . مونث لهبان . ج :
لهاب .
لهث
(
lahs
) م . ع . لهث الكلب لهثا و لهاثا ( از باب فتح ) : بيرون آورد آن سگ زبان را از تشنگى و سختى و ماندگى . و لهث الرجل : بيرون انداخت آن مرد زبان را از ماندگى . قوله تعالى :
كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ
او تتركه يلهث .
لهث
(
lahas
) ا . ع . تشنگى .
لهث
(
lahas
) م . ع . لهث لهثا و لهاثا .
مر . لهاث .
لهثان
(
lahs n
) ص . ع . تشنه . ج :
لهاث .
لهثان
(
lahas n
) ا . ع . تشنگى و عطش .
لهثان
(
lahas n
) م . ع . لهث لهثانا و لهاثا . مر . لهاث .
لهثة
(
lohsat
) ا . ع . رنج و تعب . و تشنگى .
و خجكهاى سرخ در برگ خرما بن .
لهثى
(
lahs
) ص . ع . مؤنث لهثان . ج :
لهاث .
لهج
(
lahaj
) م . ع . لهج به لهجا :
شيفتگى كرد به آن و همواره مواظب آن گشت . و نيز آزمندى نمود بدان .
لهج
(
lahej
) ص . ع . حريص و آزمند . و آنكه ميل به كار دارد .
لهجة
(
lahjat
) و (
lahajat
) ا . ع .
زبان و لسان . يق : فلان فصيح اللهجة .
و كذلك : فصيح اللهجة .
لهجة
(
lohjat
) ا . ع . ناشتا شكن .
لهجم
(
lahjam
) ا . ع . كاسهء بزرگ . و راه گشاد كوفته يا سپرده .
لهجه
(
lahje
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - صوت و صدا و آواز و آهنگ . و محاوره . و وضع تكلم .
لهد
(
lahd
) ا . ع . گرانى بار . و مرد گران سنگ و ناكس كند خاطر افسرده درون و بد دل . و شكافتگى سينهء شتر از آسيب و مانند آن . و آماس چنبر ستور . و بيمارى در پاى و ران مردم شبيه بشكافتگى و كفتگى .
لهد
(
lahd
) م . ع . لهده الحمل لهدا ( از باب فتح ) : سنگينى كرد آن را بار .
و لهد القوم دوابهم : به سختى و تعب انداختند آن گروه ستوران خود را و به كار وا داشتند آنها را تا آنكه لاغر شدند .
و لهد الشيىء : خورد آن چيز را . و يا ليسيد آن را . و لهد فلانا : بخوارى راند فلان را يك دفعه . و نيز زد در بن پستان و بيخ شانهء فلان . و نيز بخوارى سپوخت فلان را .
و بدست در خست آن را .
لهذا
(
le - h - z
) ع . كلمهايست مركب از ل و از هذا يعنى براى اين و به جهت اين و بسبب اين و بدين جهت .
لهذب
(
lahzab
) ا . ع . الزمه لهذبا واحدا : لازم گرفت او را و برچسبيد بوى .
لهذم
(
lahzam
) ا . ع . پيكان برنده .
ج : لهاذم . و كس فراخ .
لهذمة
(
lahzamat
) م . ع . لهذمه لهذمة : بريد آن را و قطع كرد .
لهر
(
lahar
) ا . پ . ميخانه و شرابخانه . و قحبهخانه و جندهخانه .
لهراسب
(
lohr sb
) ا . پ . عدالت و اعتدال حقيقى . و نام يكى از پادشاهان كيان كه پدر گشتاسب باشد .
لهز
(
lahz
) م . ع . لهز القوم لهزا ( از باب فتح ) : درآميخت با آن گروه و بميان آنها آمد . و لهز فلانا الشيب : در آميخت فلان را پيرى يعنى آميخت سپيدى موى آن با سياهى . و لهز زيدا : لگد زد بر سينهء زيد و يا مشت زد . و نيز مشت زد بر پشت گردن او . و لهز الفصيل :
بسر زد آن شتر بچه بر پستان مادر هنگام شير مكيدن .
لهزة
(
lahazat
) ا . ع . تندى زير بناگوش .
لهزة
(
lahezat
) ا . ع . زن فربه كنج دهان برآمده .