لهزمة
(
lahzamat
) م . ع . لهزم الشيب خديه لهزمة : در آميخت سپيدى موى در دو رخسار او . و لهزم الشعر :
غالب شد سپيدى بر سياهى موى . و لهزم فلانا : بريد زير بناگوش فلان را .
لهزمة
(
lehzemat
) ا . ع . تندى زير بناگوش كه در آنجا استخوان برآمدگى دارد .
ج : لهازم .
لهزمتان
(
lehzemat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه : دو تندى زير بناگوش .
لهس
(
lahs
) م . ع . لهسه لهسا ( از باب فتح ) : ليسيد آن را . و لهس الصبى الثدى : ليسيد آن كودك پستان را بىآنكه بمكد . و لهس على الطعام :
انبوهى كرد بر طعام از حرص و آز . و لهس الى الامر : شتابى كرد به آن كار .
لهسة
(
lohsat
) ا . ع . چيزى . يق : مالك عندى لهسة اى شيئى .
لهستان
(
lahest n
) ا . پ . در سابق مملكت وسيعى از ممالك اروپ را مىگفتند كه محدود بود از طرف شمال بملكت پروس و درياى بالتيك و از طرف مشرق بمملكت روس و از جنوب بمجارستان و مملكت عثمانى و از طرف مغرب نيز بمملكت پروس ، سپس قسمتى از آن را مىگفتند كه در تصرف روس بود و داراى 9450000 نفر جمعيت و پايتخت آن شهر ورشو بود ، و نيز قسمتى از آن در تصرف دولت اتريش و قسمتى ديگر در تصرف دولت پروس بود .
لهسم
(
lohsom
) ا . ع . آب راههء تنگ رودبار . ج : لهاسم .
لهط
(
laht
) م . ع . لهطه لهطا ( از باب فتح ) : طپانچه زد آن را . و لهطه به سهم :
تير انداخت بر وى . و لهط الثوب :
دوخت جامه را . و لهط به الارض :
بر زمين زد آن را . و لهطت به الام : زاد آن را مادر . و لهطت المراة فرجها بماء :
آب زد آن زن بر كس خود .
لهطة
(
lahtat
) ا . ع . لهطة من الخبر : خبرى كه شخص بشنود و آن را نه راست شمارد و نه دروغ .
لهع
(
laha '
) م . ع . لهع لهعا ( از باب سمع ) : بهر كسى انس گرفت و گستاخ گرديد . و لهع فلان : بتكلف فصيح شد فلان . و لب پيچيد فلان در سخن .
لهع
(
lahe '
) ص . ع . مرد بهر كسى انس گيرنده و گستاخ .
لهف
(
lahaf
) م . ع . لهف لهفا ( از باب سمع ) : اندوهگين گرديد و دريغ خورد .
لهف
(
lahf
) و (
lahfe
) و لهفا (
lahfa
) و لهفتا (
lahfat
) و لهفتيا (
lahfatay
) و لهفة (
lahfate
) و لهفى (
lahf
) ع .
كلماتى كه بدانها برگذشته و فوت شده حسرت خورند چنان كه گويند : يا لهف فلان : اى دريغ بر فلان . و يا لهفى عليك :
اى دريغ بر تو . و كذا : يا لهف و يا لهفى عليه و يا لهفا و يا لهف ارضى و سمائى عليك و يا لهفاه و يا لهفه و يا لهفة و يا لهفتاه و يا لهفتياه .
لهفت
(
lehfat
) و (
lehfat
) ا . پ .
عروسك و لعبت و صورتى كه دختركان سازند و بدان بازى كنند .
لهفتان
(
lohfat n
) پ . ج . لهفت .
لهفى
(
lahf
) ص . ع . زن ستم ديدهء پريشان روزگار فريادخواه دريغ خورنده . ج :
لهافى و لهاف .
لهق
(
lahq
) و (
lahaq
) م . ع . لهق لهقا ( از باب فتح ) و لهق لهقا ( از باب سمع ) :
سپيد شد . و سخت سپيد گرديد .
لهق
(
laheq
) ص . ع . سپيد و سخت سپيد .
لهق
(
laheq
) و (
lahaq
) ا و ص . ع .
سپيد . و گاو سپيد . و شتر خاكستر گون . و نيز سپيد بىفروغ و بىتابش ، و به اين معنى اخير وصف است مر گاو را . و جامه . و شيب . و ابيض لهق : سپيد سخت سپيد . و كذلك لهق .
لهقات
(
lahaq t
) و (
laheq t
) ج .
لهقة (
lahaqat
) و (
laheqat
) .
لهقة
(
lahaqat
) و (
laheqat
) ا . ع .
ماده شتر خاكستر گون . ج : لهقات (
lahaq t
) و (
laheq t
) و لهاق .
لهقة
(
laheqat
) ص . ع . مؤنث لهق :
سپيد و سخت سپيد .
لهلاه
(
lahl h
) ص . ع . ثوب لهلاه : جامهء سست بافته شده .
لهله
(
lah - lah
) ا . پ . بيرون شدگى زبان سگ از تشنگى و ماندگى . و لهله كردن سگ : بيرون آوردن زبان را از تشنگى و ماندگى و گرماى سخت .
لهله
(
lahlah
) ا و ص . ع . جامهء سست بافته .
و سخن و شعر ركيك بلايه .
لهله
(
lohloh
) ا . ع . زمين فراخ كه در وى سراشيب بسيار باشد . ج : لهاله .
لهلهان
(
lahlah n
) ا . پ . فرنجمشك .
لهلهة
(
lahlahat
) م . ع . لهله الثوب لهلهة : تنك و بد بافت جامه را .
لهلهة
(
lohlohat
) ا . ع . زمين فراخ كه در وى سراب بسيار باشد . ج : لهاله .
لهم
(
lahm
) ا . ع . مرد بسيار خير .
لهم
(
lahm
) و (
laham
) م . ع . لهمه لهما و لهما ( از باب سمع ) : بلعيد آن را و بيك بار فرو خورد .
لهم
(
lehm
) ا . ع . گاو نر كلانسال . و سال خوردهء از هر چيزى . ج : لهوم .