ليزم
(
lizam
) ا . پ . كباده و كمانى نرم و سست كه بدان مشق كمان كشيدن كنند .
ليزه
(
lize
) ا . ص . پ . درهم و آميخته . و دست افزار كشيدن بر چيزى .
ليزى
(
lizi
) ا . پ . لغزندگى و نرمى .
ليزيدن
(
lizidan
) ف ل و م . آميختن و درهم كردن . و لغزيدن .
ليس
(
lis
) ص . پ . آنكه چيزى را مىليسد و ليسنده مانند : كاسه ليس كه كنايه از پرخورست .
ليس
(
lis
) ع . ج . أ ليس .
ليس
(
layas
) ا . ع . دليرى و شجاعت . و بىخبر و غفلت و فرو گذاشت .
ليس
(
layas
) ع . فعل ماضى است كه در نفى استعمال مىشود يعنى نيست و مانند افعال ناقصه رفع مىدهد اسم را و نصب مىدهد خبر را و گاه باء در خبر آن در مىآيد مانند : ليس زيد بمنطلق . و خبر آن هرگز بر ان مقدم نمىشود بر خلاف افعال ناقصه چنان كه نمىگويند :
« محسنا ليس زيد » ولى مىگويند « محسنا كان زيد » .
و گاه در استثنا استعمال مىشود و درين صورت بمعنى نبود مىباشد مانند : جاءنى القوم ليس زيد : آمدند مرا آن گروه و نبود زيد .
ليسپنه
(
lispane
) ا . پ . ماشوره و ليسنه .
ليسش
(
lisec
) پ . م ح . ليسيدن .
ليسنه
(
lisane
) ا . پ . ماشوره و ليسپنه .
ليسيدن
(
lisidan
) ف م . پ . زبان به چيزى ماليدن و خوردن . و انگشت در چيزى آلوده كردن و در دهان گذاشتن و خوردن . و با زبان چيزى را گرفتن و خوردن .
ليسيدنى
(
lisidani
) ا . پ . هر چيز قابل ليسيدن . و معجون و لعوق .
ليسيستن
(
lisistan
) ف م . پ .
ليسيدن .
ليص
(
lays
) م . ع . لاص ليصا ( از باب ضرب ) : خميد و كج شد . و لصته :
خمانيدم آن را و يا جنبانيدم تا بركنم .
ليط
(
layt
) ا . ع . محبت . و هر چيز در چسبنده . يق : انى لاجد فى قلبى ليطا اى الحب اللازق بالقلب .
ليط
(
layt
) م . ع . لاط الشيىء بقلبى ليطا و لوطا ( از باب ضرب ) : برچسبيد آن چيز بدلم و دوست گرديد . و لاط فلانا به سهم او به عين : تير زد فلان را و يا چشم زد آن را . و لاط الله فلانا : لعنت كند خداى فلان را . و نيز ليط لايق شدن و سزاوار گشتن چيزى را .
يق : ما يليط به النعيم اى ما يليق به . و نهان داشتن چيزى . و ملحق گردانيدن كسى را به ديگرى . مر . لوط .
ليط
(
layt
) و (
lit
) ا . ع . رنگ و گونهء چيزى .
ليط
(
lit
) ا . ع . پوست هر چيزى . و گونهء هر چيزى . و خوى و عادت .
ليط
(
lit
) ع . ج . ليطة .
ليطان
(
layt n
) ص . ع . شيطان ليطان : ديو لعنت كرده شده و يا آنكه از اتباع شيطان است .
ليطة
(
litat
) ا . ع . پوست نى . و پوست هر چيزى . و كمان . و نيزه . ج : ليط . ج ج : الياط . و گونه . و سحته . و خوى و عادت .
ليعان
(
laya ' n
) م . ع . لاع ليعانا ( از باب ضرب ) : ناليد و طپيد و بىقرارى نمود . و تفته گرديد از اندوه .
ليعة
(
lay'at
) ا . ع . ليعة الجوع :
تيزى گرسنگى و سوزش آن .
ليغ
(
layq
) م . ع . لاغه ليغا ( از باب ضرب ) : خواست از آن چيزى .
ليغ
(
liq
) ص . پ . جبان و ترسو .
ليغ
(
layaq
) ا . ع . گولى و حماقت تام .
ليغ
(
layyeq
) ص . پ . شراب و طعام سيغ ليغ : شراب و طعام آسان گذار كه باسانى از حلق فرو رود .
ليف
(
layf
) م . ع . لفت الطعام ليفا ( از باب ضرب ) : خوردم آن طعام را .
ليف
(
lif
) ا . ع . پوست درخت خرما كه به فارسى پريچه و پيشن نيز گويند . ج : الياف .
ليف
(
lif
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيزى كه از پوست خرمابن و يا از موى اسب سازند و بدان كفش و موزهء ساغرى و جز آن را پاك كنند . و نيز كيسه مانندى كه در آن كف صابون كنند و در حمام بدن را بدان بشويند و پاك سازند . و نيز خيطها و نخهايى كه با مىكنند نسج عضلات و غشاهاى ابدان حيوانى را . و خيطهاى نباتى .
ليفانى
(
lif niyy
) ص . ع . رجل ليفانى : مرد ريش بزرگ .
ليفة
(
lifat
) ا . ع . يك قطعه از پوست خرمابن .
ليفس
(
lifas
) ص . ع . رجل ليفس حيفس : مرد شجاع و دلاور .
ليفهدان
(
life - dyn
) ا . ع . دوات مركب .
و دوات و يا صدف شنجرف .
ليفى
(
lifi
) ص . پ . منسوب بليف . و نسجى كه داراى خيطها و نخها باشد .
ليق
(
layq
) م . ع . لاق الدواة ليقا و ليقة ( از باب ضرب ) : ليقه انداخت در دوات و نيكو كرد و اصلاح نمود مركب آن را .
فلاقت الدواة : پس چسبيد مركب بليقهء دوات ( لازم و متعدى ) . و ما عاقت المرأة عند زوجها و لا لاقت : نچسبيد آن زن بدل شوهر خود . و لاق به الثوب :
برچسبيد به آن جامه و درست آمد . و ما يليق به ان يفعل كذا : سزاوار نيست مر و را